icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ปารีสพิศวาสหวาม

บทที่ 17 ดั่งขี้ผึ้งลนไฟ 100% NC25+++

จำนวนคำ:2030    |    อัปเดตเมื่อ:26/01/2022

กลิ่นหอมบ่อยๆ เขาก็แทบจะคลั่งตายเสียให้ได้ ตอนเข้าฉากเขาอยากจะก

้งนี้ฉันจะทำให้ผ่าน” เสีย

่มหันมามองหน้านางแบบของเขาด

ปลดล็อกบท

เปิดรับโบนัส

เปิด
ปารีสพิศวาสหวาม
ปารีสพิศวาสหวาม
“'เอริค' เทพบุตรหนุ่มนักรักแสนร้ายกาจ ที่ในชีวิตนี้ไม่เคยอยากได้อะไรแล้วไม่ได้ แล้วเขาก็มาพบกับ 'อลิชชา' สาวน้อยธรรมดาๆคนหนึ่งที่แสนพยศ ไม่ยอมสยบร่างกายและหัวใจให้เขาง่ายๆ แล้วเขาจะใช้เล่ห์เหลี่ยมจัดการเธอยังไง 'ด้วยมนตร์เสน่หาแห่งแอมเบอกริส บวกกับลีลาสวาทของผู้ชายที่ผ่านสนามรักอันเจนจัดนับครั้งไม่ถ้วน มีหรือที่สาวน้อยจะต้านทานเสน่หาแห่งมนตร์กามานั้นได้' เขาปั้นดินให้เป็นดาว สุกสกาวอยู่บนฟากฟ้า แล้วเขาก็ดึงเธอลงมาสู่อ้อมกอดอันเร่าร้อน ในกรงพิศวาสของเขา แต่เธอไม่ต้องการเป็นทาสเสน่หาของผู้ชายคนนี้ ผู้ชายที่วันๆ มีแต่ผู้หญิงดาหน้ามาให้เลือก ผู้ชายที่ร่ำรวยล้นฟ้า และอยู่ในแวดวงสังคมชั้นสูงที่เธอไม่กล้าแม้แต่จะเดินเฉียดเข้าไปใกล้ รู้ความจริงแล้วอย่างนี้ จะให้เธอรู้สึกอะไรกับเขาได้อีก "ผมอยากจะรู้จริงๆ อริส ว่าคุณจะไม่รู้สึกอะไรกับผมเลย" วงแขนแกร่งกอดกระชับร่างบางให้แนบชิด แต่อลิชชาก็พยายามดิ้นรนออกจากอ้อมกอดของเขา 'อ้อมกอดของอสูรร้ายในครามของเทพบุตรนักรัก'”