อัญมณีอสูร [ My treasure ]

ไม่ได้ เธอไม่เคยรู้สึกอะไรแบบนี้มาก่อน วาบห

ิ้วที่เขาเพิ่มเป็นสองนิ้วได้ไม่นาน เขาก็เอานิ้วที่ถอดออ

ากลับมองเขาอย่างอาฆาต เพราะแววตาของเขามันเย้ยหยันเธอเหลือเกิน สา

อ้ข

นรอเวลานั้นแทบไม่ไหวแล้ว” อิฐพูดจบเขาก็ปลดเข้มขัดของตัวเองและถอด

ับมันแยกห่างกัน แก้วตาเริ่มดิ้นรนต่อสู้ เธอไม่ต้องการ ภาพใบหน้าผู้ชายอีกคนลอยมา เธอแอบ

ย เขากดเธอไว้กับเตียงนอน มือข้างที่ว่างบีบอกเต่งอย่างแรงเป็นการตอบโต้กลับ ทำแก้วตาจุกและเจ็บจนร้องไม่ออ

เบิกตากว้างมองด้วยหลากหลายความรู้สึก ทั้งกลัวและอยากรู้อยากเห็นพอๆกัน ใบหน้าของเขาเหมือนกำลังอยู่อี

อเขาหยุดและรอยยิ้มแฝงความชั

ว่าครั้งไหนๆ เมื่อใบหน้าแฝงความชั่วร้ายนั้

ไปทีเดียวด้วยแรงทั้งหมด เขาทำลายกำแพงพรหมจรรย์ในเสี้ยวว

็งไปหมด เธอเจ็บแม้กระทั่งแค่จะ

กขึ้น จนอิฐอัดแรงกระแทกใส่เธอไม่ยั้ง ความป่าเถื่อนที่เขามอบให้เธอทำให้เธอเจ็บปวดจนแทบจะสลบอยู่หลายครั้ง แต่เมื่อเธออยากจะหลับไปพร้อมกับความเจ็บปวดนี้ อิฐก็จะบีบเคล้นอกอวบของเธออย่างแรง “เธอทำให้ฉันเสียวดีจริงๆ” เฮ่อ เ

่เธอจะทำให้อิฐอยู่บ้านหลังนี้ต่อไปไม่ได้ ร่างบางที่นอนถูกโยกให้ร่างกายขยับอย่างต่อเนื่องเมื่ออิฐไม่มีทีท่าจะสงบลงเลย แม้ควา

อีก ร่องสาวที่ฉีกขาดดูดกลืนเขาได้ดีจริงๆ ฝ่ามืออดไม่ได้ที่จะบีบเคล้นดึงรั้งเต้าเ

อะ ฉันไม่ว่าเธอหรอก” เสี

ับเธอ แต่เขากระทำการข่มขืนเธอเหมือนสัตว์เดรัจฉาน ไร้ซึ่งความอ่อนโยน ทุกๆการกระทำเขาคาดหวังให้เธอเจ็บปวดทั้

ก ทำให้มีเลือดไหลออกมาผสมกับน้ำลายของอิฐเลอะริมฝีปากเธอไปหมด แก้วตาพยา

ับเป็นอิฐเหมือนจะทรมานกว่าเธอ เพราะเส้นเลือดตามร่างกายเขาปูดโปนเม็ดเหงื่อ

ก็รู้สึกไม่ต่างจากเขา เธอเกร็งและกระตุก

ากาศเข้าปอด แต่เมื่อเขาปล่อยจากการบีบรัดคอเธอจึงหอบหายใจถี่แรง เมื่อกี้เธอทั้งเสียวจนเหมือนร่างกายล่องลอยอยู่บนปุยเมฆ แต่มัน

งปราถนาของเขา และเขาก็ทำอย่างเดิมอีกครั้ง ทุกอย่างเริ่มต้นอีกครั้ง ร่างกายเธอปวดระบบไม่น้อยอยู่แล้ว ตอนนี้มันยิ่งทวีความเจ็บปวด แรงปะทะและแรงกระแทกที่เ