icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เมียเก็บจำเป็น

บทที่ 10 ตอนที่ : 10 แหกกฎ

จำนวนคำ:2314    |    อัปเดตเมื่อ:20/02/2022

กที เขาไม่อยากโทรตามหญิงสาว เดี๋ยวได้ใจคิดว่าเขาอยากเห็นหน้าใจแทบขาด ผ่านไปราวครึ่ง

างสนใจ เธอชอบตอนเขาผ่อนคลาย ไม่ได้วางมาดเป็นเจ้าของบริษัทแบบนี้ แพขนตาเขางอนกว่าของเธอเสียอีก เส้

เธอตกใจ ตวัดแขนรวบเอวเธอ ยกขึ้

วาน มาแอบลักหลับผมใช่ไหม” ธี

ญิงสาวเอี้ยวหน้าหลบปากกับจมูก ที่พร

ียบ ๆ แอบมอง

ด้วยคะหวานนึกว่ารอนานจนหลับไปเสียอีก” ชลธาร

กที่ว่ามาผมรอนาน” ธีร์เสียงแข็งนิด ๆ ตรงคำว่ารอนาน ตั้งใจ

โทษที่ต้องให้รอนานนะคะ” ชลธา

อนธีร์เพิ่งนึกได้ว่า เขาล

ธีร์ ใคร ๆ ก็นั่ง

ถเม

ต้องนั่งรถเมล์เท่านั้น” หญิงสาวพูดแล้วยิ้มไปด้วย ธีร์คงไม

ปนั่งแท็ก

ิดเหมือนกันนั่น

อย อีกอย่างผมไม่อยากต้องมานั่งรอคุณนาน ๆ แบบนี้รู้ไหม เห

ไม่รู้” คนไม่อยากขึ้น

่าไ

ตอบรับเขาไปก่อน รายได้ตอนนี้ของเธอคงไม

ซ้ปลายจมูกไปตามใบหน้าสวย ลามเลียไปถึงใบหูและซอกคอหอมกรุ่น จนชลธารต้องย่

อกห่าง แล้วยิ้มแบบกล้า ๆ กลัว ๆ ให้เขา ทำหน้าเหมือนมี

์เห็นแล้วหงุดหงิดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เขาวาด

มีเรื่องรบกวน

ับชักสีหน้าเข้าใส

รงพยาบาลแล้วค่ะ” ชลธารประสานมือกันแน่นบนตัก รู้สึก

ียงดุหน้าดุตามไปด้วย ชลธาร

ยืมเงินคุณธีร์

กแล้วใช่ไหมว่าห้ามขอเงินเพิ่ม เว้นแต่ผมจะให้เอง แต่นี่อะไร” เข

้เงินนี่คะคุณธีร์”

้เขาก็จำเป็นต้องใช้เงินทั้งนั้นแหละหวาน แต่

าเขาพูดถูก ใช่เธอกำลังแหกกฎที่เขาตั้งขึ้นจริง ๆ ก้มหน้านิ่งเหมือนคนพูดไม่

รวดขึ้นจากโซฟา เบนปล

่นี่เหรอคะ” หญิงสา

เจ้าของร่างสูงก้า

ขึ้นปิดหน้าสะอื้นไห้ออกมาจนสุดเสียง เรื่องนี้ธีร์ไม่ผิดหรอก

ั่ง เปิดแอร์เย็น ๆ แล้วเปิดเพลงเสียงดัง ๆ ก่อนจะโขกศีรษะกับพนักเบาะแรง ๆ เขาต้องการมาหาชลธาร เพื่อปล

กลายเป็นปลิงดูดเลือดเขาไปในที่สุด ธีร์จำเป็นต้องทำเป็นใจแข็ง เก็บความต้

คู่ต่างช่วยกันคิดหาทางออก แต่ไม่ว่าจะคิดหาอย่างไร

ระหว่างที่นั่งพักอยู่ ตรงห้องพักผ่อนของแผนก ห้องที่ธ

ม่ได้อีก หรือว่าเขาจะรวยปลอม ๆ” พราวฟ้านึกเจ็บ

ว เขาตั้งกฎไว้แล้ว หวานผิด

่นา ไม่จำเป็นจริง

รเสียงอ่อยตามเคย คนเป็นเพื่อนได้

หวานเอ๊ยหวาน ออดอ้อนเขาไม่เป็นด้วยสิ ใช่ไหม มารยาหญิงน่ะ อ่อยเ

รมจร

ใครจะไปออดอ้อนหรือไปอ่อยเขาเป็

นดี น่าจะไม่เกินอาทิตย์นี้ใช่ไ

พลอยบอก

้วหวาน” จู่ ๆ พราวฟ

ชลธารก็พลอยตื

วมาว่าพี่แกเพิ่งถูกสลากออมสินห

นเหรอพราว” เอ่ยถึงหนุ่มหล่อของแผ

ได้ หวานขาดอีกแค่แสนเดียวเองไม่ใช่เหรอ จะได้พาแม่ออกจากโรงพยา

ริง ๆ แต่ว่าตอนนั้นหวานปฏิเสธไ

คนเคยถูกใจกันมาก่อนหน้า ต้อ

รเลยอดหวังตามไม่ได้ ไม่ได้เสียหายอะไรเลย แค่หน้าด้านไป

มีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย ซึ่งอีกฝ่ายก็ยอมรับนัดแต่โด

ทัตเทพหนุ่มหล่อวัยยี่สิบแปดปี เอ่ยทักทายอย่างอารม

อนไหมคะพี่ทัตเทพ” ห

ายการแป๊บเดียว ก็ยกมือกวักเรีย

าน ธุระสำคัญที่ว่าคืออะไร น้ำเ

นแผนกต่างก็รู้หมดนั่นแหละ เพราะเธอลางานบ่อย แต่ก็ไม่มีใครยื่นมือมาช่วยเหลือสักค

เทพเองก็เหมือนจะรู้แล้ว ว่าคนตรงหน้าต้

อยืมเงินพี่ทั

งง ๆ ผู้หญิงที่ปฏิเสธเขา กลับมาขอยืมเงิ

ช่ค

าไหร่

นหนึ

นั้น ใครเขาจะให้ยืมกันง่าย ๆ แล้วถ้

เปิดรับโบนัส

เปิด
เมียเก็บจำเป็น
เมียเก็บจำเป็น
“"หวาน เอ่อ" "เรียกราคามาได้เลย" คำพูดประโยคนี้ของเขา ทำให้ชลธารตาโตขึ้น ธีร์เห็นแล้วว่าจุดอ่อนของหญิงสาวคืออะไร "หวานอยากได้เงินก้อนโตค่ะ" นั่นปะไร ผิดจากที่คิดเสียเมื่อไหร่ "ก้อนโตเลยเหรอ" เขาย้อนถามพร้อมกับถอนหายใจเฮือกหนึ่งออกมา เหมือนเป็นเรื่องยากเกินไป ธีร์เหยียดหลังเต็มพนักพิง แล้วยกแขนขึ้นกอดอกเอาไว้ "แล้วไอ้ก้อนโตที่ว่ามันสักเท่าไหร่กันหวาน" "หวานต้องการใช้เงินสักสามแสนค่ะ" "หืม มากไปนะผมว่า" พอเป็นเรื่องเงิน ๆ ทอง ๆ ทำไมชลธารถึงได้พูดคล่องปากแบบนี้นัก ถ้าไม่สัมผัสด้วยตัวเองว่าเพิ่งทำอาชีพนี้ครั้งแรก เขาคิดว่าหญิงสาวนั้นเจนจัดเรื่องนี้แน่นอน ชลธารก้มหน้าถอนหายใจเล็กน้อย หญิงสาวคิดว่าเขาคงไม่ยอมจ่ายแน่นอน แต่ถ้าไม่ราคานี้เธอก็คงยอมรับไม่ได้เหมือนกัน "ตกลง" คนถอดใจไปแล้วถึงกับเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างตกใจ เธอหูฝาดไปหรือเปล่า "ผมบอกว่าตกลงไง มีอะไรเหรอ" "ตกลงคือสามแสนนะคะ" "ก็ใช่ไง" "หวานขอรับเป็นเงินสดก่อนได้ไหมคะ" เมื่อโอกาสมาถึงเธอก็อยากจะคว้าเอาไว้ เห็นเขาหัวเราะหยันเธอเล็กน้อย แต่ก็พอเข้าใจได้ไม่ยาก ตอนนี้เธอคงเหมือนคนหิวโหยเงินในสายตาของเขา "หวานถ้ามากแบบนั้น คุณต้องมาเป็นเมียเก็บผมเลยนะ ไม่เอาแบบรายครั้ง" ธีร์พูดเชิงรำคาญ ในความมักมากของหญิงสาว "เมียเก็บ" ชลธารทวนคำพูดเขาเบา ๆ มันจะต่างกันตรงไหน มันก็ขายตัวเหมือนกันนั่นแหละ ดวงหน้าสวยหวานเงยขึ้นมองเขา (เมียเก็บจำเป็น)”