icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

หวามหวานรัก

บทที่ 3 3

จำนวนคำ:1357    |    อัปเดตเมื่อ:26/02/2022

เดินช้าเหมือนเต่าแบบนี้ไม่ไหวเลยจริงๆ เร็ว

นเป็นพี่ เพราะเธอไม่ชอบ เธอบอกว่าถ้าเ

กขี้ฟ้

ไม่อยากให้มีสิ่งรบกวน เธอละจะไปคิดอะไรได้ เ

้วเหรอคะ ค

ีกรอบ จะ

ะไรอยู่หรือเปล่า” เ

ียงดุ แต่ยายเด็กแสบตรงหน้า

อยากจับก้นหนูมิน

อยากจับก้นเธอย

จับก้นก็ไม่

ยายเด็กนี่แสบแล้วก็ฉลาดเป็นกรด

กขี่

าทำหน้าเซ็ง คิดว่าเ

ๆ ชื่อเจตน์ค่

แยกเขี้ยวใส่ มินตราสะบัดหน้าพรืด คนอย

าก็ต้องห้ามเพ่นพ่านในไร่ เธอทำปากยื่นก่อนจะรับปากแบบขอไปที

้เรียบร้อย เพราะเดินทางมาถึงตอนเช้าตรู่ ข้าวของยังจัดไม่เสร็จ จริงๆ สา

งัก หันซ้ายแลขวาลองบิดลูกบิดประ

ับประตูปิดอย่างเบามือสุดๆ เดิ

เรือนน้อยชิ้น เพราะเขาเป็นผู้ชา

องเจตน์เป็นโทนสีขาว ไม่ใช่สีครึมเหมือนผู้ชายทั่วไป ตั้ง

ือคนที่รักความสะอาดมากๆ เพราะสีขาวสก

ย่างมีความสุข ก่อนจะกระโ

เตียงนุ่มเด้ง เตียงของเจตน์เด้งดีจริ

าห้องทำให้มินตราผวา เปิดเข้ามาแต่ยังไม่เห็นเจ้าของห้อง ได้ย

็นตู้เสื้อผ้าของเขาตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า คิดในใจว่าตรงนั้นแล้วกัน เพราะมันคิดอะไร

่น่าเข้ามาหลบในตู้เลย ถ้าเขาเ

ระตูตู้ดู เขาเ

าถอดเสื้อผ้าอะไรต

นิ้วเล็กๆ ดูหุ่นสุด

นดีชะมัดเลย อ

้องซิกซ

็เพ

นมั

ธอเห็นหนอนน้อยของเขาด้ว

เจตน์หนอน

นมก

ยทะลึ่งพรวดหล่นร่วงลงมาจากตู้ นอนแอ้งแม

ารางหมากรุกสีน้ำเงินเข้มของตัวเองมาปิดท่อนล่างเอาไว้ หน้าข

งๆ ไม่เห็นว่าหนอนน้อยของพี่เจตน์

ประโยคของเธอ ก่อนจะมอง

เขากุมเป

กบ้า ออ

พี่เจตน์ไม่ต้องกลัว” ม

ตัวมานุ่งกันอุจาดตา ยายเด็กบ๊องยังทำหน

ตน์เล็กนิดเดียวไงคะ” เธ

นดูเล็กมากจากฉายาท

ไม่เล็

้แล้ว ยา

กตู้นานแล้ว แต่เธอต้องทำท่าทำทางเป็นไม่รู้ไม่ชี้เอาไว้ ถ้าไปกลัวเพรา

เปิดรับโบนัส

เปิด
หวามหวานรัก
หวามหวานรัก
“"พี่เจตน์!" คนถูกเรียกถึงกับสะดุ้งสุดตัว "ว่าไง" เขาไม่อยากคุยกับยัยเด็กแสบตรงหน้าหรอก วีรกรรมของเธอสมัยก่อนทำเขาจำไม่ลืม "ทำยังกับไม่อยากพูดกับหนูมินเลย" เธอเอามือไขว้ไปด้านหลัง ทำปากยื่นเหมือนน้อยใจ "ถ้าไม่มีอะไรพี่จะเข้าไร่แล้วนะ มีงานต้องทำอีกเยอะ" "ถึงพี่เจตน์จะไม่อยากคุยกับหนูมิน แต่พี่เจตน์ลืมรูดซิบกางเกงค่ะ" "เฮ้ย!" เจตน์คว้าเป้ากางเกงลนลานรูดซิบแต่ปรากฏว่า!! มันก็รูดแล้วนี่นา... "โอ๊ย! ขำ พี่เจตน์นี่หลอกง่ายเหมือนเดิมเลยนะคะ ฮ่าๆๆๆ" ยัยเด็กแสบหัวเราะชอบใจ ก่อนจะวิ่งหนีเข้าบ้านไปอย่างมีความสุข เจตน์โมโหนัก เขาวิ่งกวดตามยัยลูกลิงไปทั่วบ้าน แต่จับไม่ได้ วิ่งเร็วยังกับปรอท "พี่เจตน์เอายาดมไหมคะ นี่แหละเขาว่าคนแก่" เธอแลบลิ้นปลิ้นตาใส่เขา ในขณะที่เจตน์นั่งพักเพราะวิ่งไล่จับเธอไม่ทัน”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 1617 บทที่ 17 1718 บทที่ 18 1819 บทที่ 19 1920 บทที่ 20 2021 บทที่ 21 2122 บทที่ 22 2223 บทที่ 23 2324 บทที่ 24 2425 บทที่ 25 2526 บทที่ 26 2627 บทที่ 27 2728 บทที่ 28 2829 บทที่ 29 29