icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

บอสเถื่อน

บทที่ 4 4

จำนวนคำ:1333    |    อัปเดตเมื่อ:25/02/2022

อนปิดเทอม และการเรียนในระดับมห

อนนะคะ” เธอ

ปจะไม่รับผิดชอบหรือไง”

ทำอะ

ำไม่ได้หรือไง” เขาเปิดเสื้อให้เธ

ขอโท

นี้จะรับผิ

็คุณลวนลามหนูก่อน” เธอแอบเถี

+

ธอกัดฉันก็ต

ถ้าเป็นเรื่องที่หนูท

ร่อยๆ ให้ฉันก

หนูต้องทำให้คุณรับ

ูที่ฉันอยากกินให้ฉั

บปาก ไม่รู้ว่าเขาจะ

บฉันเอาไว้ว่ายังไง” เขาก

้มตัวเองเบาๆ อย่างขัดเขิน มองร่

ึ้นห้องอาบน้ำอาบท่า ก่อนจะลง

หญิงปรานีเอ่ยทักลูกชายหัวแก้

้างไม่ได้เหร

ิถ้าเป็นวันหยุดเรา

ีอะไรกิน

บุตรชาย สิงหลหันไปมองเด็กสาวแล้วอมยิ้มตรงมุมปากเล็กน้อย น้

ังเลย

อร่อยไม่แพ้ใคร แม่ยังติดใจรสมือของ

ขายอมรับว่ารสมือของน้ำอิ

หลายวัน เรากลับมาก็ดีแล้

มเป็นคนเฝ้าบ้าน

แม่จะต้องเดิน

้อยู่กับคุณ

กลับมา จำได้ไหมเราบอกว่าจะกลับมาอยู่บ้าน

แม่เอง” คุณหญิงปรานียิ้มบางๆ ให้บุตรชาย ก่อน

ทางโดยสวัสด

ก่อนที่คนขับรถจะควบรถออกมาจ

ไม่เห็นหน้าตั้งแต่เขารับประทานอาหารเสร็จ เดินห

อะไ

ย! ค

ะไรอ

ม้ไปจัดแ

ันดอกไม้เป

มอค่ะ” ดอกไม้ ตัดมาจัดแจกันแล้วอยู่ได้หลายวัน พอทำท่าจะโรยก็จัดใหม่ เพราะในสวน มีดอกไม้นานาพันธุ์ โดยเฉพาะดอกกุหล

้ที่ห้อง

สิงหลยกยิ้มตรงมุมปาก น้ำอิงไม่ได้คิดอะไร คิดว่าสิง

องสิงหล จะได้ไม่ต้องเข้าไปอยู่ในห้องของเขานาน เอาจริงๆ เธอก็ไม

ดยไว อาศัยช่วงจังหวะที่เขาไม่อยู่ห้อง นำแจกันดอกไม้ขึ้นไปวาง

็ทำท่าจะเดินออกไปจากห้อง แต่ต้องชะงักเท้าเมื่อหมุนร่างกลับไปก็เจอ

อกประตูห้

ห้เธอหายใจไม่ทั่วท้อง น้ำอิงเตรียมหนี แต่เข

ๆ เมื่อเขากอดรัด ใช้แขนขาพันธนาการเธ

หนีฉัน

ต่ไม่หลุด เขาตัวสูงใหญ่กว่าเธอ

เข้าไปหา เธอดิ้นหนี แต่นอกจากจะไม่หลุดจากกา

. ปล่อย

ล่อยเป็นเรามาทำอะ

เปิดรับโบนัส

เปิด
บอสเถื่อน
บอสเถื่อน
“"อุ๊ย! คุณสิง" เธออุทานเมื่อโดนอ้อมแขนแกร่งสวมกอดเอาไว้และหอมแก้มของเธอซ้ายขวา "ทำไมมาช้า แบบนี้ต้องทำโทษคนมาช้า" เขาตวัดแขนอุ้มร่างน้อยของเธอขึ้นสู่อ้อมแขน "คุณสิง" เธอเรียกเขา ไม่รู้จะพูดอะไรดี ก็รู้ดีว่าเขาจะทำอะไร "ไหนแกะเสื้อคลุมออกหน่อย" เขาวางให้นั่งบนขอบเตียง ขยับร่างสูงออกไปเล็กน้อยเพื่อมองเธอเปลื้องผ้า "หรือจะให้ฉันถอดให้" เขาขยับเข้ามาใกล้เธอหลับตาปี๋ เลื่อนไปปลดเสื้อคลุมของตัวเองออกด้วยมืออันสั่นเทา สิงหลมองอย่างเอ็นดูไม่น้อย เธอแกะปมเชือกเสื้อคลุมออก แล้วหยุดนิ่งหลับตาหนี เขาเลยจุ๊บปากน้อยเบาๆ "อุ๊ย!" น้ำอิงลืมตาหลังจากอุทาน หน้าแดงเมื่อใบหน้าของเขาอยู่ในระยะกระชั้นชิด เขาแหวกเสื้อคลุมออกทำให้เห็นชุดนอนซีทรูตัวสั้นสีชมพูบางเบา "ไม่ต้องใส่บราแล้วนะ" เขาดึงบราออกไป ในขณะที่ชุดนอนเนื้อบางเบายังติดอยู่กับเรือนร่าง สายเสื้อร่วงลงไปติดอยู่ตรงข้อศอกทั้งสองข้าง "ไหนดูท่อนล่างหน่อยสิ เลิกให้ดูหน่อยสิ" "คุณสิง" เธอครางแล้วใบหน้าก็ร้อนผ่าว "หรือจะให้ฉันเปิดเอง ฉันถนัดเปิดนะ" เขาจับเธอยืนขึ้น รั้งสายเสื้อขึ้นไปไว้บนบ่าเหมือนเดิมแล้วจับมือเธอมาดึงรั้งชายกระโปรงชุดนอนเนื้อบางเบาขึ้นไป”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 1617 บทที่ 17 1718 บทที่ 18 1819 บทที่ 19 1920 บทที่ 20 2021 บทที่ 21 2122 บทที่ 22 2223 บทที่ 23 2324 บทที่ 24 2425 บทที่ 25 2526 บทที่ 26 2627 บทที่ 27 2728 บทที่ 28 2829 บทที่ 29 2930 บทที่ 30 3031 บทที่ 31 3132 บทที่ 32 3233 บทที่ 33 3334 บทที่ 34 3435 บทที่ 35 3536 บทที่ 36 3637 บทที่ 37 3738 บทที่ 38 38