บอสเถื่อน

“"อุ๊ย! คุณสิง" เธออุทานเมื่อโดนอ้อมแขนแกร่งสวมกอดเอาไว้และหอมแก้มของเธอซ้ายขวา "ทำไมมาช้า แบบนี้ต้องทำโทษคนมาช้า" เขาตวัดแขนอุ้มร่างน้อยของเธอขึ้นสู่อ้อมแขน "คุณสิง" เธอเรียกเขา ไม่รู้จะพูดอะไรดี ก็รู้ดีว่าเขาจะทำอะไร "ไหนแกะเสื้อคลุมออกหน่อย" เขาวางให้นั่งบนขอบเตียง ขยับร่างสูงออกไปเล็กน้อยเพื่อมองเธอเปลื้องผ้า "หรือจะให้ฉันถอดให้" เขาขยับเข้ามาใกล้เธอหลับตาปี๋ เลื่อนไปปลดเสื้อคลุมของตัวเองออกด้วยมืออันสั่นเทา สิงหลมองอย่างเอ็นดูไม่น้อย เธอแกะปมเชือกเสื้อคลุมออก แล้วหยุดนิ่งหลับตาหนี เขาเลยจุ๊บปากน้อยเบาๆ "อุ๊ย!" น้ำอิงลืมตาหลังจากอุทาน หน้าแดงเมื่อใบหน้าของเขาอยู่ในระยะกระชั้นชิด เขาแหวกเสื้อคลุมออกทำให้เห็นชุดนอนซีทรูตัวสั้นสีชมพูบางเบา "ไม่ต้องใส่บราแล้วนะ" เขาดึงบราออกไป ในขณะที่ชุดนอนเนื้อบางเบายังติดอยู่กับเรือนร่าง สายเสื้อร่วงลงไปติดอยู่ตรงข้อศอกทั้งสองข้าง "ไหนดูท่อนล่างหน่อยสิ เลิกให้ดูหน่อยสิ" "คุณสิง" เธอครางแล้วใบหน้าก็ร้อนผ่าว "หรือจะให้ฉันเปิดเอง ฉันถนัดเปิดนะ" เขาจับเธอยืนขึ้น รั้งสายเสื้อขึ้นไปไว้บนบ่าเหมือนเดิมแล้วจับมือเธอมาดึงรั้งชายกระโปรงชุดนอนเนื้อบางเบาขึ้นไป”