icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เจ้าพ่อวิวาห์เถื่อน

บทที่ 4 4

จำนวนคำ:1114    |    อัปเดตเมื่อ:25/02/2022

ด้แล้ว ตามผมมาให้เ

้งๆ ที่อากาศหนาวเยือก ดวงตาที่ตกแต่งไว้จนหวานฉ่ำเริ่มเหล่ซ้ายที ขวาที

้นสูงเหวี่ยงทิ้ง แล้ววิ่งหนีเอาตัวร

ินเอาไว้ทั่ว ทำให้เธอวิ่งถนัด ก้าวขายาวจนกระโปรงส่วนที่ผ่าข้างฉีกดั

อยขึ้นพาดบนบ่าแข็งกำยำของใครคนหนึ่ง เธออ้า

ุบอก ขาปัดป่าย แต่เขาดูจะไม่เจ็บปวดอะไรเลยสักน

ว่าพี่รั

สนิทกับคุณ

ยเราต้องสนิ

่เคยนึกอยากสนิทกับคน

วันไหนได้ผมเป็นผัวขึ้นมา คุณจะได้ไม

ณออกจากร่าง นิ่งไปครู่หนึ่งก็แว้ดใส่ข้างหูคนที่แบกพ

ปจดทะเบียนสมรสกัน

อบขวัญโวยลั่น แล

อยู่ได้ หูผม

ณ ได้ยินไหม” เธอไม่ลดระดับความดังลงเลยแม้แต่น้

ดูดเลือดใครมา แล้วไอ้เปลือกตาสีฟ้าๆ นั่น มองแล้วหลอนเป็นบ้า ยิ่งคิ้วที่เขียนไว้หนาพอๆ กับปลิงทะเล เห็น

าใจจะขาด แต่ตบไม่ได้ จึงทำได้เพ

้เลยว่าผู้ชายทุกคนหนีคุณหมดแน่ ผม

ก็ลักพาตัวฉันมาแล้วจะให้ฉันแต่

ัน แค่คิดว่าต้องเป็นผัว

ยเดี๋ยวนี้นะ ไม่งั้น

ถึงตัวบ้าน เขาได้ชี้มือไปทางซ้าย เธอเหลียวมองตาม เห็นเวลาทีขนาดใหญ่ตั้งเป็นเงาตะคุ่มเย้ยแสงจันทร์

นเลี้ยง

องเราสองคนไงละ อยากเห็

คุณพูดอะไร ฉั

ใครคนหนึ่ง แล

ส่งเสียงเรียก “คุณย่า

าเข้ามาสิ อยากเห็นหน้าแย่แล้ว” เสียงแก่แหบเครือแว่วกลับมา

สีม่วง กลางห้องคือเตียงกว้างที่มีร่างผอมบางของหญ

สึกยำเกรงหญิงชราผู้นี้อย่าง

ตะปบลงที่บั้นท้ายเธอ พร้

ยหนุ่มเอนตัวหลบอย่างรู้แกว แล้วจับขาเธอไว้ เท่ากับว่า

เปิดรับโบนัส

เปิด
เจ้าพ่อวิวาห์เถื่อน
เจ้าพ่อวิวาห์เถื่อน
“ด้วยบุคลิกอันแสนเฉิ่มเชยของ "ปลอบขวัญ" ครูสาววัยยี่สิบสี่ปี ทำให้หญิงสาวผู้ไม่เคยมีเรื่องสามีและลูกอยู่ในสมองแม้แต่น้อย แต่เพียงคืนเดียวที่เธอตัดสินใจออกไปเที่ยวผับตามคำชวนของเพื่อนสาว จู่ๆ ก็ถูก "อุ้ม" ไปขังยังคฤหาสน์หลังใหญ่เพื่อเป็นเจ้าสาวของผู้ชายที่เธอไม่เคยเห็นหน้า แถม "ได้สามีอย่างไม่เต็มใจ" ไม่ทันข้ามคืน คนที่ไม่คิดจะมีลูกผัวอย่างเธอ ก็กลายเป็น "คุณยายยังสาว" เสียแล้วนี่มันเกิดเรื่องประหลาดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่ เมื่อ "รชานนท์ อัศววินันทร์" นักธุรกิจหนุ่มผู้มีอิทธิพลและความอำมหิตรู้ว่าปลอมขวัญไม่ได้มีดีแค่ไหวพริบและความฉลาด แต่ยัง "แสบ" ตาใสๆ แม้จะไม่ชอบมีเมียแบบตกกระไดพลอยโจนสักเท่าไร แต่เพื่อไม่ให้เสียการปกครอง เขาก็ต้องใช้สัญชาตญาณความหื่นในตัวกำราบเธอเสียให้ระทวยตั้งแต่วันแรก จะได้รู้ว่า 'ของแรงจริง' แค่ทีเดียวก็ 'ติด' แล้วไม่มีวันปล่อยให้ลูกเมียอยู่ห่างเตียงแม้แต่คืนเดียว ......... "ฉันบอกให้ปล่อยไงเล่า" นิ้วโป้งกับนิ้วชี้ประกบหมับที่ขอบหูของเขาก่อนจะบิดเต็มแรง "โอ๊ย ! " ชายหนุ่มอุทาน เหลือบตามองเธออย่างโมโห ก่อนจะเคลื่อนใบหน้าขึ้นสูง แล้วงับติ่งหูเธอ เลียไล้เบาๆ ครั้งแรกเธอจั๊กจี้ แต่นาทีต่อมากลับเริ่มเคลิบเคลิ้ม ลมหายใจอุ่นจัดเป่ารดพวงแก้มนุ่ม พร้อมเสียงกระซิบที่ทำเอาเธอสะท้านไปทั้งตัว "ว่าไงแมวพยศ คุณจะทำร้ายผมตรงไหนอีก คุณทำตรงไหน ผมก็จะทำคุณตรงนั้น"”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 10