icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สามีขา...มารักกันเถอะ

บทที่ 3 3

จำนวนคำ:1462    |    อัปเดตเมื่อ:01/03/2022

ดดเดี่ยว แวบหนึ่งที่เธอและเขาประสานสายตากันชั่วขณะ เธอรีบดันแขนพิการไปข้า

พราะผมมาดูแลพวกคุณชั่วคราว อาทิตย์กว

อาจารย์ภพกล

้อาจารย์แม็ค

ในขณะที่เขา

ามองเธอเป็นตาเดียว “อาจารย์ภพเป็นอย่างไรบ้างคะ

ัง “เรียกร้องความสนใจจ

ียบเฉย ไม่ยินดียิ

่แปลกไปหน่อยเหรอที่พวกเธอจะพูดเหมือนแช่งอาจา

อีด้วน

ิ่งเรียบไม่ต่างจากปูนปั้นอยู่ดี แมคโลริคยิ้มท

รูภพผ่าตัดเรียบร้อยแล้ว เขาปลอดภัยดี แค่รอให้แผลหายดีแล้วจะกลับมา

“ค่อยยังชั

กย้ำปมด้อยของเพื่อน มันไม่ได้ทำให้คุณดูสูงส่งขึ้นหรอกนะ สำเนียงส่อภาษา กิริยาส่อสกุล น่าเสียดายท

่รู้ว่าเขาด่าแกมประชด ต

ับคู่กันแล้วผลัดกันเล่

ะเทยปนมาแค่ 2 คนเท่านั้น แต่ละคนต่างมีคู่

ญาภ

คิวกันเล่น เสียงหัวเราะ เสียงพ

ดัง “ใครยัง

นที่ ‘ใบบอน’สาวประเภทสองหัวเกรียน ผ

หละที่ไม่มีคู่ คนอื่น

ัวเราะ พร้อมสะบัดมือไล่ “คนแขนด้วนอย่างเธอจะเล่นปิ

้งแต่กำเนิด เธอรู้สึกด้อยค่า ต่ำต้อย และ

มมืดๆ ที่เดิมประจำ มองเพ

ุ้มดังขึ้นเหนือศีรษะ เธอเงยหน้า

ูด ก้มลงมองพื

ออกกำลังกายเลย

ทิ่มแทงใจเธอ เธอเงยหน้าขึ้น พ

ีมด้วย ตั้งแต่ประถมจนถึงตอนนี้ ไม่ว่าจะเต้นรำลีลาศ บาสเก็ตบอล วอลเล่ย์ กระทั่

งตัวลงนั่งบนพื้นตรงหน้าเธอโด

เดี๋ยวชุดก็

บส่งผ้าเช็ดหน้าที่มีกลิ่นหอ

้ คุณดูไม่ส

แบมไม่ใช่คนสวยแต่ไหนแต่

้มหน่อ

มไปนานแล้ว” เธอเช็ดน้ำตาลวกๆ

ดด

้า อยากทำตัวเป็นสุภาพบุรุษนัก น่าห

ิม ก่อนจะดึงแก้มตัวเองพร้อมทำตาเหล่ “เป็นไงบ

ก่อนหลุดปาก

์ทำหน้าอะไรแ

กดึงแก้มตัว

สุดแล้ว คราวหน้าก็อย่าร้องไห้ให้กับอะไรง่ายๆ

งช้าๆ แก้มสองข

อาจา

งคนอื่นมาพูดเพื่อให้ตัวเองดูดีขึ้น ต่อให้คุณไม่พิการ แต่ถ้าคนมัน

มไม่เก

นี่นา คุณเองก็ไม่คิดจะเป็น

า “ค่ะ ไม่

มีบางอย่างที่คุณถ

บทำอาห

นไปในแต่ละเทอมก็พอ เพราะคุณไม่ได้คิดจะเอาดีด้านนี้ บา

อถามหน่อย

ไรล

ทำในสิ่งที่ไม่ช

เปิดรับโบนัส

เปิด
สามีขา...มารักกันเถอะ
สามีขา...มารักกันเถอะ
“"พี่จะทำให้เธอรู้..." เขากระซิบชิดริมหูเล็ก "รู้อะไรคะ" "รู้ว่าพี่เป็นผู้ชายทั้งแท่ง...แท่ง 8 นิ้ว" แก้มเธอร้อนผ่าว เอ็ดว่า "พี่แม็คทะลึ่ง" "ทะลึ่งกับแบมแบมคนเดียวนั่นแหละจ้ะ" จบประโยคนี้ด้วยการจูบปากเธออย่างอ่อนโยน มือใหญ่สอดเข้าไปในกางเกงของเธอ แม้จะอายเพราะนี่เป็นครั้งแรกและเธอก็ไม่คุ้นเคยกับสัมผัสของผู้ชายเอาเสียเลย แต่ทว่าร่างกายกลับไม่ยอมปัดป้อง ในทางตรงข้ามกลับโอนอ่อนผ่อนตามให้เขาได้ลูบไล้ได้ตามใจชอบ ไม่มีความรู้สึกรังเกียจเลยแม้แต่น้อย มีแต่ความวาบหวามและความสุขที่เอ่อล้นท่วมท้นหัวใจ ไม่นานนักร่างเธอก็เปลือยเปล่าด้วยฝีมือเขา รวมทั้งตัวเขาเองด้วยที่ปราศจากอาภรณ์ปกปิดร่างกาย ความเป็นชายเด่นผงาดอวดความใหญ่โตสมราคาคุย "อ๊าย ! " เบญญาภาหลับตาปี๋ "พะ พี่แม็ค" "ไม่น่ากลัวหรอกน่า" เขาจับมือเธอมาสัมผัสความแข็งกร้าวนั้น เธอใจเต้นตูมตาม "อายทำไม นี่ของสามีเธอนะ"”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 10