icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

คุณแม่ผูกขาด

บทที่ 8 แม่เลี้ยงเดี่ยว

จำนวนคำ:1301    |    อัปเดตเมื่อ:09/03/2022

แรกไข้ก็ไม่น่าจะใช่ เมื่อเช้าตื่นนอนมาก็ไม่รู้สึกผิดป

ผิวเด็กน้อย หล่อนคิดว่ากันไว้ดีกว่าแก้ เพราะที่ตรงนี้ส่วนใหญ่คนชอบเอาของสดมาวาง รวมถึงตัวหล่อนเองเมื่อครั้นยังโสดเดินจับจ่ายคนเดียว ซึ่งไม่รู้ว่าของสดเหล่านั้นจะทิ้งเชื้อแบคทีเรียเชื้อโรคอะไรไว้บ้าง หากปล่อยเด็ก

ครื่องใช้เด็กหลากหลายวัยให้ข้าวสวยดูเพื่อถามความเห็น แม่หนูน้อยพยักหน้าพอใจและยิ้มภูมิใจที่ม

หรอกค่ะ ยังไงน้องก

ี้ไปที่นมกล่องสเตอร

มตนเองแล้วพากันหัวเราะ ก่อนรีบควานหาโทรศัพท์มื

้วขยับออกห่างรถเข็นไปอีกนิดทว่ายังอยู่ในสายตาและม

โอนเงินช้าหน่อยนะคะ พอดีว่

าขอเงิน ไม่มีก็ไม่ต้องโอน

ว มีงานมีการทำแล้ว ก็ต้องจุนเจือครอบค

ๆ นะลูก ว่าแต่เมื่อไ

ยังลาไม่ได้” ส่งยิ้มให้ข้าวสวย

ยนงานใหม่อีกแล้วหรือ” เสี

ค่ะ ไว้ลาได้แล

็มไปให้แกยังพักที่เดิมไห

ดินทางไกลลำบาก ส่วนของเดี๋ยวค่อยส่งมาน

ล่อนแล้วเงียบ หาย จนหล

ม่ มีอะ

หายใจมาก่อน

แม่กับพ

มากเลยนะที่มีพ่อแม่มากกว่าคนอื่น” หล่อนหัวเราะเบาๆ ไม่ได้เสแสร้งในความโชคดีนี้ พ่อกับแม่หย่าขาดจากกันเมื่อหลายปีก่อน หลังจากนั้นอีกไ

่อแม่ ก็พยายามกอดครอบครัวตัวเองเอาไว้ให้แน่นที่สุด แต่เวลานี้ความส

ีเวลาเมื่อไหร่ก็

้แม้จำนวนไม่มากนักแต่ก็ต้องเผื่อให้ทั้งคู่ และแม่เป็นฝ่ายบอกเสมอว่าพ่อยกส่วนของพ่อให้ทั้งหมดไม่เคยเอาไว้ใช้เลยสักเ

เขาไม่เคยเอา ไม่ต้

บแม่ก็เอาไว้ใช้ หรือถ้าแม่เห็นเสื้อผ้าของใช

ีแล้วบอกว่าเงินลูก พ่อเขาก็รับไปดี ยั

ป็นธุระให้” หล่อนคุยกับแม่อีกสองสามประโยคก็เอ่ยลาแล้ววาง

ให้ต้องรีบเอามือลง เห็นว่าข้า

ถอะเรา” พูด

“หม

วหรือคะ โอเค ไปจ่าย

เปิดรับโบนัส

เปิด
คุณแม่ผูกขาด
คุณแม่ผูกขาด
“"รักจัง" เมื่อหล่อนเหลือบมองก็เห็นสายตาเชื่อมหวานจนน่าขนลุก จนต้องจับหน้าเขาหันทางอื่นเสีย "อ้าว! มีแต่คนถูกมองจะหันหนี นี่พี่กลับจับหน้าผมหันซะงั้น" ไฟรัสพ้อปนหัวเราะ "เรื่องอะไรจะหันเองละ มันเมื่อยคอนะ" "เออรู้ว่าเมื่อยแต่ยังทำกับผัวได้ลงคอ เดี๋ยวปั๊ด! ข่มขืนผู้หญิงท้องซะเลย" "ไอ้บ้า ไอ้ลามก" หล่อนหัวเราะร่วนเมื่อถูกคนลามกจับโน่นคลำนี่ "ไฟรัส" จู่ๆ หล่อนก็หยุดหัวเราะแล้วเรียกชื่อเขา "ครับ" "ฉันชื่ออะไร" "หือ" ไฟรัสพลิกตัวนอนตะแคงเพื่อมองหน้าคนถามคำถามแปลกๆ จ้องตาเหมือนจะถามว่าพูดจริงหรือ ถามอย่างนั้นจริงหรือ "อือ มองดีๆ แล้วบอกสิ ฉันคือใคร" หล่อนพยักหน้าสำทับแล้วรอคำตอบ "ก็ผิงไง" เข็มหอมผลักเขาจนหงาย ก่อนลุกขึ้นไปอาเจียนในห้องน้ำ ไฟรัสตามไปยืนใกล้ๆ แต่ไม่ได้ช่วยลูบหลังหรือปลอบประโลมเช่นครั้งก่อน จนหล่อนต้องลุกขึ้นมาบ้วนปากที่อ่างล้างหน้าเอง พร้อมมองเขาอย่างตัดพ้อผ่านกระจกเงา ไฟรัสขยับมากอดเอวเอาไว้แน่น จูบกลางกระหม่อมแล้วพูดเหนือศีรษะหล่อนนั่นเอง "แพ้ท้องแปลกจริงลูกคนนี้ของแม่เข็ม โกรธนิดหน่อยก็อ้วกใส่ แถมแม่ยังความจำเสื่อมจำชื่อตัวเองไม่ได้ต้องถามจากพ่ออีก เฮ้อ" "ไอ้บ้า ใครบอกว่าฉันจำตัวเองไม่ได้" "ก็พี่ไง เห็นถามจังว่าตัวเองเป็นใคร" เขายิ้มใส่กระจกแต่มันทะลุเข้าตาหล่อนที่กำลังเปลี่ยนจากเขียวปัดเป็นแดงเพลิง "ก็" "พี่เข็ม เข็มหอม นางเข็มหอม กิลานิ วัฒนามงคล" "นายจำได้ตั้งแต่เมื่อไหร่" "ไม่ใช่จำได้ แต่ไม่เคยลืมต่างหาก"”