ระบำอสูร

กชายเสียมากกว่า ยิ่งทำให้ศราเก็บซ่อนความรู้สึกส่วนตัวเอาไว้ เขาเลิกผิดหวังมานานแล้ว...เขาทำใจได้นานแล้วว่าเขาสู

ี ไม่น่าเชื่อว่าศิวายังไปพบพาน กับผู้หญิง

ึกว่าจะไปพบเจอกันได้...ท

แน่ใจว่าจะยังเป็นสาวบริสุทธิ์ผุดผ่องอยู่ด้

ว่ามีแ

ี่ยวสนุกดื่มกินดึกๆ ดื่นๆ ขี้เมาด้วยนะ...เข้าร้านเหล้าเกือบทุกคื

ตามใจเขาไม

่ได้นี่...

.ไม่รู้จะพูดอะไรนอกเห

ผู้หญิงดีๆ มีอีกถมเถ ทำไมศ

รนะฮะ” ศ

คุณศรีวรรณเริ่มตีโพยตีพายเอาไว้ก่อนอีกตามเคย “

ละคนกันเกสรที่ผมรู

ียวกัน ศรารู้

่อตอนหัวค่ำนี่

เดียวกันแน่...เกสร...ในร้านเหล้า ผู้ชายล้

ห้อง ศิวายืนอยู่หลังประตูบานนั้น เมื่อเห็นเป

่ศร

เพราะศิวากับเขาไม่เค

หัวอ่อน...ขึ้นอยู่กับการครอ

่แตกต่างกันไกลจากศิวาก็ได้ ความรักของคุณศรีวรรณนั้นเป็นรักเปี่ย

เขาเดือดร้อนจะกลายเป็นว่าเขาอิจฉาที่ไม

ยบๆ อี

ะโทรเลขนำม

ะพิถีพิถัน เขาพยายามนึกวาดภาพของแม่สาวเกสรที่เขาเพิ่งเจอะเจอมา ออกจะแน่ใจว่าจะต้องเป็นคนเดียวกันอย่าง

กรุงเทพฯ

ิศใหญ่เรียกตัวมาทำง

งพี่ศราอยู่ มาแล้วก็คงจะต้

ปสการ์ดทั่วๆ ไปวางประดับอยู่โดดเด่น...ภาพของหญิงสาว อาจจะเพราะเจ้าของภาพด้วย

ง่ของแม่กลับไปติดใ

กลกับศิ

ฟน

หน้านั้น...เกสรกับความสวยที่มีเฉพาะตัวหล่อน...เ

องผู้อ่อนวัยกว่าเป็นสีเข้มจัดตลอด ท่าทางชองศิวาดูเ

ทำไมคิดนานจัง...คงจะไม่ได้เอาม

็นเพื่

ื่อน แ

าคิดว่าไม่

งนอนนี่ก็บอกเจตนาชัดอยู่ในตัวแล้วนะว่า

ผมน่ะเป็นได้แค่มดแดงที่เฝ้ามองเธอ” น้ำเสียงของศิวาเหมือนจะขมขื่นอย่างยิ

กรักหร

ะ” ศิวาทำเหมือนตกใจ

่มอย่างนี้นี่เล่าผู

พลของคุณศรีวรรณครอบ

เจอผู้หญิ

ว้างขึ้น “พี่ศราไ