ป๊อปปี้(อิน)เลิฟ

้องน้ำ ทำการเช็กห้องพักกับโรงแรมที่พอมีในใจ ซึ่งโชคดีที่มันเต็มทุกที่ พอพราวฟ้าโท

ปล่า” ผมถามเธอ ซึ่งก็ได้ย

ย้ายบ้านได้

นอกจากจะแวะไปหาพ่อกับแม่ ผมยังแวะไปหาเธอที่บ้านหลังเก่านั่นด้วย เอะใจอยู่เหมือนกัน ว่าทำไมถึงไ

ทุกอย่างให้เธอฟังไปจนหมด แต่พราวฟ้ากลับเอาแต่ฟัง ไม่ได้เล่าเรื่องของเธอให้ผมฟัง

ดอยู่ริมกำแพงบ้านหลังหนึ่ง จากนั้นก็จ้ำอ้าวเข้าไปข้างในอย่างเร็ว ทำเอาผมมองตามปริบๆ ชวนให้คิดว่าเธอ

ขึ้นทันทีที่เท้าโผล่เข้ามาในบ้าน ทำให้ฉันต

ลับมาคืนร่างแกเดี๋ยวนี้” ฉันเอ่ยสั่ง แ

ฉันต้อ

ะน่า แล้วแกต้องแอ

แกด้วยเหรอ” เสียงยัย

อกย่ะ เพราะถ้าไม่มีความจำเป็นต้องพึ่งพาควา

เชิดคอรอฟังเหตุผล ซึ่งฉันนั้นไม่มีเวลามาอธิบา

ลอร์ว่ามีคนมาขายขนมจีบแกตอนเขาไม่อยู่ และแกก็ไปหลอกให้ผู้ชายคนนั้นเลี้ยงข

ทางกลับตุ้งติ้ง มุ้งมิ้งเป็นแม่บ้านแม่เรือน เพราะจิตวิญญาณนั้นเป็นหญิงยืนค้าง ทำตา

้วะ” สีหน้าของพ

ิ้วไปที่ผ้ากันเปื้อนสีชมพูลายคิตตี้สุดแบ๊ว

อยๆ แทนที่จะอยู่คอนโดมิเนียมสุดหรูหราแทน นั่นเพราะนางมาฝึกทำอาหารเพื่อจะออกเรือนค่ะคุณผู้อ่าน นางมีแฟนแล

กมา และยังคงไม่ทิ้งอากา

งมาอุทานซะแต๋ว

ตจะก้านความเป็นหญิงนี่เธอยังต้องอาย ก่อนจะส่งสายตาเขีย

ที่พอเห็นเท่านั้นแหละ ตานี่ลุกวาวเชียว อ้าปากจะถามฉันแน่ๆ ว่านั่นใครกัน

้า ยุงมันกัดจนผมจะเป็

สิ” ฉันตะโ

ำเอาฉันนึกขึ้นได้ ว่าเมื่อครู่ได้ล็อกประตูรั้วกับมือเองนี่น

ีที่ริวเห็นหน้าพีช เขาดูจะอึ้งไปนิดหน่อย อันนี้ฉันมั่นใจว่

ีช แฟน