icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

หลงรักเจ้าสาวผิดคิว

บทที่ 6 อึดอัดใจ 1

จำนวนคำ:1413    |    อัปเดตเมื่อ:17/05/2022

รือไงที่ได้แต

็นคนปากแข็งยังกับหิน พูดทุกเรื่องยุดเว้นเรื่องความรู้สึกที่เ

รอ ผิดกับ

ที่เจ้าสาวของผมควรจะ

่มีแค่คนเดียวคือหนูลินจ้ะ” ปรียายิ้มกว้างออกมา

้ ยังไงคืนนี้ทั้งคู่ก็ห้ามออก

นแต่งงานแบบขอไปทีไม่ใช่เ

แค่งานแต่งง

ดให้ผม จบงานแล้วต่างคนก็ต่าง

ั้น งานแต่งงานครั้งนี้คือควา

ี่คือสิ่งที่ปุณณ์อยากถาม แต่หาจ

ไปเท่าไหร่ เธอถึง

ยตรงๆ ไม่คิดว่าปุณณ์จะถามอะไรแบบนี้ออกม

อมแต่งงานกับผมได

ม่พูดไว้ตรงนี้เลยนะปุณณ์ ถ้าลูกทำให้หนูลินรักไม่ได้ จนถึงขนาดเลิกรากันขึ้นมาละก็ มร

ณณ์โอดโอยแบบไม่ได้จริงจังอะไรมาก นั่นเพราะรู้ว่

้แม่ได้อุ้มสักคน แม้ตัวเขานั้นอาจจะอยู่

์หาคำตอบในวันพรุ่งนี้อีกหลายคำถาม ปรียาก็กลับออกมาเพื่อคุยกับดรินทร์ โดยเอื้อมมือไป

บใจมากน

ค่

นี้คงจบไม่สวย ป้าเอง

ดรินทร์แฝงไว้ด้วยความเป็นห่วง เพราะเธอย

ปรียาเองก็สวมรอยตามน้ำเรื่องนี้ไปเหมือนกัน ทำเอาเพียงด

ค่

นตายก็อยากเห็นปุณณ์ได้แต่งงานมีครอบครัว ฝันของป้าก็เกือบพัง

ใช่นางฟ้

ป้าเชื่อแบบนั้น” ปรียายิ้มอย่างสุขใจ แม้ก่

มลิขิต ทุกอย่างบนโลกใบนี้ไ

ว ซึ่งทันทีที่ออกไปจากห้องฮันนีมูนสวีททั้งคู่ก็คุยกันถึงเรื่องนี้ ว่าคงต้องยื้อเวลาเพื่อทำใ

ายรอบๆ ตัว โดยเธอเริ่มทำตัวไม่ถูกว่าต้องทำยังไง แค่เสียงเล็กๆ น้อ

ี้ให้ผ่อนคลายลง ทั้งๆ ที่พึ่งจะผ่านพิธีสำคัญที่เรียกว่างานแต่งงานกับเธอมาเมื่อ

พี่ปุณณ์ละ

ต่อีกหน่อยก็ค

รยาท แม้จะยังไม่เข้าใจสิ่งที่ชา

ี่ทำให้ลินต้องลำ

่ชั่วคราวไม่ได้ถาวร” นี่คือสิ่งที่ดรินทร์เข้าใจ แต่หาร

บ ว่าเราสองคนต้องใช้ชีวิตเป็นสามีภ

็ยังไม

งระยะเวลาเช่นกัน แต่ถ้าแต่งงานปลอมๆ เพื่อแก้ขัด ทำไมแม่เขาถึงต้องบังคับให้เข้าหอด้วย แถมยังข

ณณ์รู้อาการป่ว

บ อะไร” สีหน้าของชายหนุ่มดูสับสน

เปิดรับโบนัส

เปิด
หลงรักเจ้าสาวผิดคิว
หลงรักเจ้าสาวผิดคิว
“เธอ...คือเจ้าสาวที่ฟ้าส่งมาโปรด ให้เจ้าบ่าวใกล้ตายที่ถูกเทงานแต่งงานอย่าง...เขา ++++++++ "เราขอโทษที่ไม่ได้บอกแกเรื่องพี่ปุณณ์จะแต่งงาน เราแค่ไม่อยากเห็นแกอกหักน้ำตานอง แต่เอ๊ะ...ทำไมแกพูดเหมือนกับว่ารู้จักเจ้าสาว" "อื้อ...พอดีเราเป็นญาติกัน คงเหมือนแกกับพี่ปุณณ์นั่นแหละ" "โลกแม่งก็กลม" เอ่ยจบเพียงดาวก็ถอนหายใจออกมา ตอนนี้เธอมืดแปดด้านไปหมดแล้ว ไม่รู้จะแก้ไขปัญหานี้ได้ยังไง "แล้วแบบนี้งานแต่งงานจะเอาไงต่อ" "ป้าเรา แม่พี่ปุณณ์นะ ยื่นคำขาดให้ญาติเจ้าสาวหาทางแก้ไขอยู่" "จะหาทางแก้ไขยังไงเล่า ในเมื่อเจ้าสาวไม่อยู่แบบนี้แล้ว" ดรินทร์คิ้วขมวดอีกคน "ก็ใช่ไง อีกอย่างเราเห็นบรรดาพ่อแม่ญาติพี่น้องเจ้าสาวพากันหนีขึ้นรถแล้วขับออกไปจากโรงแรมตะกี้นี้ คงเทงานแต่งงานเหมือนเจ้าสาวแล้วแน่นอน เราฟันธงได้" "หา" เสียงอุทานด้วยความตกใจดังมาจากดรินทร์อีกครั้ง "เอาไงดีอะแก ช่วยกันคิดหน่อยสิ" "จะไปคิดอะไรให้ยุ่งยาก ในเมื่อไม่มีเจ้าสาวแล้วก็ยกเลิกงานแต่งไปสิแก จะจัดต่อทำไม" "หรือไม่ก็แก้ผ้าเอาหน้ารอด ด้วยการหาผู้หญิงสักคนมาเป็นเจ้าสาว" ขณะพูดเพียงดาวก็มองตรงมายังดรินทร์ โดยที่คนถูกมองนั้นไม่รู้ตัวสักนิด ว่าเพื่อนกำลังวางแผนอะไรอยู่ในใจ "บ้า...ผู้หญิงสติดีที่ไหนจะยอมแต่งงานกับใครง่ายๆ ขนาดนั้นกัน" "แกไง" "เราเนี่ยเหรอ"คราวนี้ดรินทร์ตกใจจนตาโตเป็นไข่นกกระจอกเทศ ก่อนจะชี้นิ้วมาที่ตัวเองแล้วทำตาปริบๆ มองมายังเพียงดาว ส่วนคนพูดนั้นกลับส่งยิ้มหวานมาให้”