icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

หลงรักเจ้าสาวผิดคิว

บทที่ 7 อึดอัดใจ 2

จำนวนคำ:1350    |    อัปเดตเมื่อ:17/05/2022

เพราะเท่าที่สังเกตดูเหมือนปุณณ์นั้นอาจจะยังไม่รู้ถึงอาการป่ว

้ายปุณณ์กลับเลือกที่จะไม่ถาม เพราะก่อนหน้านี้เขาได้บอกตัวเองไว้แล้วว่าแต่งงานกับใครก็คงไม

นคุณพ่อลินเสีย ลินเลยกลับไป

ดรินทร์ จะได้ยินจากเพียงดาวบ้าง แต่ทว่าเพราะอะไรกันตอนนั้นเขาถึงไม่ได้เก็บเรื่องรา

บคุณ

้ดรินทร์ไปอาบน้ำ สีหน้าคนฟังก็ตื่นตระห

หน้าตกใจ

ี่ปุณณ์ให้

ันเสียที เพราะนี่ก็ดึกมากแล้ว” เพราะเห็

ข้า

...เราจะ

่านั้น เข้าหงเข้าหอมีที่ไหน” ดรินทร์ตีหน้าเข้มใส่

ปุณณ์ได้จางหายไปแล้ว แต่เอาเข้าจริงๆ เหมือนกับว่าเธอคิดผิดไปถนัด นั่

ม่มีก็ไ

ะให้ลินนอ

เตีย

้งแม้แต่คำเดียว เพราะเมื่อเธอพูดจบก็เดินจ้ำตรงไปยังห้องน้ำ โชคยังดีที่เพียงดาวตระเตรียมเส

ลานี้ถอดชุดสูทออกแล้ว เหลือเพียงกางเกงสแล็คขายาวกั

ยหรือเปล่าครับ” เ

งชุดไม่ได้นะคะ จะรบกวนพี

รงเข้ามาหาดรินทร์ ซึ่งเธอก็ใช้มือข้างหนึ่ง

ผลที่ทำให้ดรินทร์ถอดชุดแต่งงานด้วยตัวเองไม่ได้ ปุณณ์ไม่ได้คิดไปไกลว่าเจ้าสาวแก้ขั

หายไปครับ พ

ทำยังไงดีล

แค่ทาง

’ ก็เกิดขึ้น ที่มาของเสียงคือปุณณ์ใช้มือทั้งสองข้างฉีกชุดแต่งงาน

ลังนวลเนียนของดรินทร์ได้อย่างดี ส่วนเธอก็รีบกอดตัวเ

็จแล้

ชนิดไม่คิดเสียดายชุดเจ้าสาวแม้แต่นิดเดียว จากนั้นเธอก็หมุนตัวกลับมามองหน้

ายตาก็มองเห็นปุณณ์หลับอยู่บนเตียงเสียแล้ว ท่าทางของเขาดูเหนื่อยอย่างเห็น

ุกเฉินของเธออย่างในตอนนี้ก็คงจบลง หลังจากนี้ทั้งเธอและปุณณ์ก็คงแยกย้ายกันไปใช้ชีวิตในแบบท

ะตอนนี้ใบหน้าของปุณณ์อยู่ห่างจากเธอแค่คืบเดียวเท่าน

คร

ทำอะ

ม่ได้จ

านั่งตร

นอนบนเตียง ไม่

งนี้ได้” ดรินทร์แย้งเพร

่ได้

ว่าพี่ปุณณ์ด

ต่างฝ่ายต่างกล่าวหาว่าอีกคนดื้อ ทั้งๆ ที่เวลา

เปิดรับโบนัส

เปิด
หลงรักเจ้าสาวผิดคิว
หลงรักเจ้าสาวผิดคิว
“เธอ...คือเจ้าสาวที่ฟ้าส่งมาโปรด ให้เจ้าบ่าวใกล้ตายที่ถูกเทงานแต่งงานอย่าง...เขา ++++++++ "เราขอโทษที่ไม่ได้บอกแกเรื่องพี่ปุณณ์จะแต่งงาน เราแค่ไม่อยากเห็นแกอกหักน้ำตานอง แต่เอ๊ะ...ทำไมแกพูดเหมือนกับว่ารู้จักเจ้าสาว" "อื้อ...พอดีเราเป็นญาติกัน คงเหมือนแกกับพี่ปุณณ์นั่นแหละ" "โลกแม่งก็กลม" เอ่ยจบเพียงดาวก็ถอนหายใจออกมา ตอนนี้เธอมืดแปดด้านไปหมดแล้ว ไม่รู้จะแก้ไขปัญหานี้ได้ยังไง "แล้วแบบนี้งานแต่งงานจะเอาไงต่อ" "ป้าเรา แม่พี่ปุณณ์นะ ยื่นคำขาดให้ญาติเจ้าสาวหาทางแก้ไขอยู่" "จะหาทางแก้ไขยังไงเล่า ในเมื่อเจ้าสาวไม่อยู่แบบนี้แล้ว" ดรินทร์คิ้วขมวดอีกคน "ก็ใช่ไง อีกอย่างเราเห็นบรรดาพ่อแม่ญาติพี่น้องเจ้าสาวพากันหนีขึ้นรถแล้วขับออกไปจากโรงแรมตะกี้นี้ คงเทงานแต่งงานเหมือนเจ้าสาวแล้วแน่นอน เราฟันธงได้" "หา" เสียงอุทานด้วยความตกใจดังมาจากดรินทร์อีกครั้ง "เอาไงดีอะแก ช่วยกันคิดหน่อยสิ" "จะไปคิดอะไรให้ยุ่งยาก ในเมื่อไม่มีเจ้าสาวแล้วก็ยกเลิกงานแต่งไปสิแก จะจัดต่อทำไม" "หรือไม่ก็แก้ผ้าเอาหน้ารอด ด้วยการหาผู้หญิงสักคนมาเป็นเจ้าสาว" ขณะพูดเพียงดาวก็มองตรงมายังดรินทร์ โดยที่คนถูกมองนั้นไม่รู้ตัวสักนิด ว่าเพื่อนกำลังวางแผนอะไรอยู่ในใจ "บ้า...ผู้หญิงสติดีที่ไหนจะยอมแต่งงานกับใครง่ายๆ ขนาดนั้นกัน" "แกไง" "เราเนี่ยเหรอ"คราวนี้ดรินทร์ตกใจจนตาโตเป็นไข่นกกระจอกเทศ ก่อนจะชี้นิ้วมาที่ตัวเองแล้วทำตาปริบๆ มองมายังเพียงดาว ส่วนคนพูดนั้นกลับส่งยิ้มหวานมาให้”