icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

หลงรักเจ้าสาวผิดคิว

บทที่ 8 อึดอัดใจ 3

จำนวนคำ:1316    |    อัปเดตเมื่อ:17/05/2022

ม่ได้

็ไม่ได

ดื้อ ก็ปล่อยให้ลินน

อบบางของดรินทร์ขึ้นมาไว้ในอ้อมกอด ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก เร็วเสียจนดรินท

” สีหน้าของดรินทร์เวล

มดรินทร์มาที่เตียงแล้ววางเธอลงอย่างรวดเร็ว จากนั้นเข

ซฟา ชายหนุ่มจึงลุกขึ้นแล้วเดินมาหาหวังดีจะอุ้มเธอให้ไปนอนบนเตียงแทน จะได้ไม่ต้องนอนขดตั

ิดไม่ยอมจบง่ายๆ เขาจึงรีบอุ้มเธอไปวางบนเ

วาดระแวงอย่างเห็นได้ชัด เพราะกลัวตัวเองจะเผลอหลับแล้วถูกปุณณ์เข้

กำลังนอนมอง ดรินทร์อยู่บนโซฟา จากนั้นก็ปล่

ยาเอ่ยถามขึ้น เพราะเช้านี้เพียง

ดาวเอ่ยตอบ อันที่จริงเธออยากถามให้หายสงสัยตั้งแต่เมื่อคืนแล้วว่าปรี

ัวเองขับรถกลับบ้านก็กลัวจะหลับในเข้า เพราะเมื่อคืนก

ลินมาเป็นเจ้าสาวแทนแบบนี้แล้ว ป้าก็อยากให้พวกเขาได

ก็ต้องโกหกพี่ปุ

อื

็นเธอเธอก็คงช็อค ที่จู่ๆ ต้องมารู้

ยู่ด้วยกันก็แค่นั้น เพราะป้าเชื่อว่าหนูลินค

” เพียงดาวเ

ใจให้ปุณณ์อยู่บ้

คะ เพราะตอนนี้กุ๊กไก่ถามลินเขาแล้ว ซึ่งลินก็ตอบหนักแน่นว่าไม่ได้คิดอะ

ด้ ป้าถึงอยากสร้างโอกาสให้

ค่ไหนค

ักสามเดือน เราพอจะยั

็ไม่มั่นใจ แต่ระยะเวลาแค่นี้

้นมา พวกเขาก็คงสานต่อกันเอง เราก็แค่ทำหน

ยรับ ไม่คิดไม่ฝันจริงๆ ว่าเรื

ะจัดการยังไงกับค

้” คำสั่งของปรียาที่แจ้งทางทนายส่วนตัวไปเมื่อเช้าคือให้จัดการขั้นเด็ดขาด ไม่มีคำว

งงานอย่างไม่เหลือชิ้นดีแบบนี้ มีหรือที่เธอนั้นจะยอมจบง่ายๆ รู้จั

ร์ด้วย กระทั่งเที่ยงนิดๆ เธอก็ได้ยินเสียงรถแล่นเข้ามาจอด พอช

ลิ

ธอมากุมไว้ เพียงดาวนั้นอยากแซวเพื่อนเหลือเกินว่าเข้าหอมาเป็นยังไงบ้าง แต

ณณ์เอ่ยถามถึงผู้เป็นแม่ขึ้น เพราะน่า

ก แต่จู่ๆ เสียงเพล้งคล้ายกับมีแก้วตกแตกก

พล

เปิดรับโบนัส

เปิด
หลงรักเจ้าสาวผิดคิว
หลงรักเจ้าสาวผิดคิว
“เธอ...คือเจ้าสาวที่ฟ้าส่งมาโปรด ให้เจ้าบ่าวใกล้ตายที่ถูกเทงานแต่งงานอย่าง...เขา ++++++++ "เราขอโทษที่ไม่ได้บอกแกเรื่องพี่ปุณณ์จะแต่งงาน เราแค่ไม่อยากเห็นแกอกหักน้ำตานอง แต่เอ๊ะ...ทำไมแกพูดเหมือนกับว่ารู้จักเจ้าสาว" "อื้อ...พอดีเราเป็นญาติกัน คงเหมือนแกกับพี่ปุณณ์นั่นแหละ" "โลกแม่งก็กลม" เอ่ยจบเพียงดาวก็ถอนหายใจออกมา ตอนนี้เธอมืดแปดด้านไปหมดแล้ว ไม่รู้จะแก้ไขปัญหานี้ได้ยังไง "แล้วแบบนี้งานแต่งงานจะเอาไงต่อ" "ป้าเรา แม่พี่ปุณณ์นะ ยื่นคำขาดให้ญาติเจ้าสาวหาทางแก้ไขอยู่" "จะหาทางแก้ไขยังไงเล่า ในเมื่อเจ้าสาวไม่อยู่แบบนี้แล้ว" ดรินทร์คิ้วขมวดอีกคน "ก็ใช่ไง อีกอย่างเราเห็นบรรดาพ่อแม่ญาติพี่น้องเจ้าสาวพากันหนีขึ้นรถแล้วขับออกไปจากโรงแรมตะกี้นี้ คงเทงานแต่งงานเหมือนเจ้าสาวแล้วแน่นอน เราฟันธงได้" "หา" เสียงอุทานด้วยความตกใจดังมาจากดรินทร์อีกครั้ง "เอาไงดีอะแก ช่วยกันคิดหน่อยสิ" "จะไปคิดอะไรให้ยุ่งยาก ในเมื่อไม่มีเจ้าสาวแล้วก็ยกเลิกงานแต่งไปสิแก จะจัดต่อทำไม" "หรือไม่ก็แก้ผ้าเอาหน้ารอด ด้วยการหาผู้หญิงสักคนมาเป็นเจ้าสาว" ขณะพูดเพียงดาวก็มองตรงมายังดรินทร์ โดยที่คนถูกมองนั้นไม่รู้ตัวสักนิด ว่าเพื่อนกำลังวางแผนอะไรอยู่ในใจ "บ้า...ผู้หญิงสติดีที่ไหนจะยอมแต่งงานกับใครง่ายๆ ขนาดนั้นกัน" "แกไง" "เราเนี่ยเหรอ"คราวนี้ดรินทร์ตกใจจนตาโตเป็นไข่นกกระจอกเทศ ก่อนจะชี้นิ้วมาที่ตัวเองแล้วทำตาปริบๆ มองมายังเพียงดาว ส่วนคนพูดนั้นกลับส่งยิ้มหวานมาให้”