icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ทาสรักจอมโจร

บทที่ 4 งานอันตราย

จำนวนคำ:1608    |    อัปเดตเมื่อ:20/05/2022

เตรียมของว่างให้เธอกับตรีภพ ก่อนที่ทั้งคู่จะเดินไปนั่งรอที่โต๊ะกลางสวน ซึ่งสวนแห่งนี

เพราะถ้าไม่สร้างสถานการณ์ให้ดูเคร่งเครียดมากแบบนี้ล่วงหน้าไปก่อน สิ่งที่ต้องก

ว์แล้วนะ” นายตำรวจหนุ่มยื่นมือไ

ทำให้ตรีภพเป็นฝ่ายที่คิ้วขมวดแทน แต่จังหวะที่หญิงสาว

จะเดินกลับออกไปหลังจากวางข

ุ่ม ท่าทางของเธอยิ่งทำให้นายตำรวจกังวล ก่อนจะลงมือทานของว่างอย่างรวดเร็วเพื่อฟังเรื่องราวที่ทำให

บสิ่งที่ได้ยิน ก่อนจะวางช้อนที่เพิ่งตักของว

ให้ นายตำรวจหนุ่มถึงกับทำอะไรไม่ถูกเมื่อสบกับตากลมโตตรงหน้า ก่อนจะดึงสติให้

ี่ช่วยอะไ

ม่มีที่พึ่งเลย มีแค่พี่ภพคนเดียว” คำพูดของ ฝนทิพย์ทำให้ตรีภพตัวลอยนิดๆ เพราะคิ

...คื

เมื่อเห็นตรีภพอ้ำๆ อึ้งๆ ฝนทิพย์ก็ปล่อย

ึงจะรับปากว่าจะช่วย แต่ตรีภพก็มีขอบเขตของเขา

อบงานตำรวจมาก ยิ่งเป็

รณ์บางอย่างของตรีภพบอกว่าเขาต้องพบเ

ป็นผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ ฉะนั้นพี่ภพช่วยให้ฝนเป็นหนึ่งในทีมดูแลเรื่องความปลอดภัยของงานป

ะที่ไหน ไม่มี” แม้จะปฏิเสธ แต่นายตำรวจหนุ

อกเครื่องแบบสามคนนั่นเข้าพอดี ฝนไม่ได้แอบฟังนะ ฝนบังเอิญได้ยินจริงๆ” ฝนทิพย์ส่งยิ้มแห้งๆ พร้อมออกตัวแรงว่าเธอแค่ผ่า

ด้ไหม เพราะคนที่รับผิดชอบงานนี้คือท่านรอง” ท่า

นหน่อยนะคะ...นะๆ” ฝนทิพย์เขย่าแขนล่ำๆ ของตรีภพไปมาอย่างขอร้อง ชายหนุ่มเกื

ี้อันตรา

รายอยู่แล้วเพื่อปกป้องประเทศชาติ เราต้องเสียสละถึงแม้จะตายก็ตายอย่างมีศัก

ยังรู้อะไรอีกหลายอย่างที่เธอไม่รู้ด้วย ซึ

ยากทำงานเพื่อประเทศชาติ นะคะพี่ภพ ช่วยฝนพูดกับพ่อหน่อยนะคะ” พูดไปพูดมาฝนทิพย์ก็ลงท้ายด้วยการขอร้องตรีภพอีกครั้ง น

มากกว่าใคร เพราะจริงๆ แล้วฝนทิพย์ไม่ได้สนิทกับพี่สาวอย่างที่ควรจะเป็น เธอจึงหันมาสนิทกับตรีภพประหนึ่งพี่น้อง โดยไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วตรีภ

่...” ยังไม่ทันที่ตรีภพจะได้

แต่งานนี้พี่ภพกับพ่อยังท

ี่ฝนทิพย์นั้นจะดื้อรั้นก็เอาเรื่องอยู่เหมือนกัน แถมนี่คงอัดอ

การณ์ ฝนจะเป็นตำรวจที่เก่งได้ยังไง ฝนขอดีๆ แล้วแต่ถ้า

ของตนเองมายืนกอดอกมองอยู่ พ.ต.อ.บรรพต ส่ายหน้าให้ลูกสาวคนเล็กเพราะยืนฟังอยู่นา

เปิดรับโบนัส

เปิด
ทาสรักจอมโจร
ทาสรักจอมโจร
“เพราะความดื้อรั้นทำให้เธอต้องพบกับอันตราย เพราะความดื้อรั้นครั้งนั้น...ทำให้เธอพบหัวใจอีกครึ่งดวง ---------- "ทำได้ดีมากทะเล" เซบาสเตียนเอ่ยชมลูกน้อง งานนี้สำเร็จอย่างสวยงาม แม้จะใช้คนน้อยไม่ถึงห้าคนด้วยซ้ำแต่ก็ลุล่วงและคล่องตัวได้มาก ส่วนคนอื่นๆ ตอนนี้คงกระจายกันไปตามแผนและคงไปรวมกันอีกครั้งบนเกาะ "ครับ" ทะเลยิ้มแห้งๆ รับคำชมนั้น เพราะรู้ว่างานนี้ตนทำพลาดไปบางอย่างแล้วนั่นเอง แต่ท่าทางแบบนี้มีหรือจะรอดพ้นสายตาของเซบาสเตียนไปได้ "เป็นอะไร" "คือว่าผม" ทะเลอ้ำๆ อึ้งๆ ก่อนที่เซบาสเตียนจะคิ้วขมวดเมื่อได้ยินเสียงดังเล็ดลอดออกมาจากท้ายรถ ชายหนุ่มจึงเดินอ้อมไปดูโดยมีทะเลตามมาติดๆ "อื้อ...อ่อย อ้านนนน (อื้อ...ปล่อยฉัน)" เซบาสเตียนเปิดท้ายรถออกดูก็พบว่าเป็นหญิงสาวคนหนึ่ง ฝนทิพย์ที่ตอนนี้ถูกมัดมือ มัดเท้าและยังมีผ้าปิดปากดิ้นรนเพื่อช่วยเหลือตัวเอง ชายหนุ่มยืนเท้าสะเอวมองคนที่ไม่ต้องการ ก่อนจะหันไปมองทะเลด้วยแววตาไม่พอใจ ทำเอาทะเลสะดุ้ง "เอ็งทำอะไรทะเล" "คือตอนที่ผมจะกลับ บังเอิญเจอผู้หญิงคนนี้เข้า เธอเห็นผมกับของก็เลยจับมาด้วยครับ" คำตอบของทะเลทำให้เซบาสเตียนลอบถอนหายใจออกมาหนักๆ เรื่องยุ่งๆ คงตามมาในอีกไม่ช้าแน่ เขาไม่รู้เลยว่าทะเลจะจับฝนทิพย์มาด้วย กระทั่งถึงเฮลิคอปเตอร์ที่จอดรับเพื่อเดินทางไปยังเกาะ "ผมขอโทษครับนาย ตอนนั้นผมคิดอะไรไม่ออกก็เลยพาเธอมา ยังไงเราปล่อยเธอไปตอนนี้ก็ได้นะครับ" "ไม่ได้ เอ็งจัดการฆ่าทิ้งซะ จะได้จบๆ" คำสั่งของเซบาสเตียนทำเอาทะเลหน้าซีดเป็นไก่ต้ม "อ้ายยยย (ไม่)" ดวงตาของฝนทิพย์เบิกกว้างทันทีที่ได้ยินคำว่าฆ่าทิ้ง ผู้ชายคนนี้ทำไมถึงได้เลือดเย็นและโหดเหี้ยมแบบนี้ ซึ่งก็ไม่แปลกเพราะเขาเป็นโจรที่ขโมยเพชรมาไม่ใช่เหรอ เซบาสเตียนกำลังคิด เขาพูดว่าฆ่าแต่ไม่ได้ต้องการฆ่าแค่ทำให้ส่วนเกินเกิดความกลัวเท่านั้น ซึ่งก็ได้ผล เพราะตอนนี้เธอนิ่งเป็นหุ่นไปแล้ว ฝนทิพย์ต้องตั้งสติ ถ้าเธอเกิดต้องตายในหน้าที่ขึ้นมาจริงๆ ทุกคนต้องภาคภูมิใจในตัวเธอแน่”