บุพเพเล่ห์สวาท

มองหล่อนราวกับจ

ตีนก

ก่อนจะส่ายหน้าน้อยๆ

อะน่ะ เรื

ิวไม่ผ

หรือไง ทำตามที่ลูกค้าต้อง

ไม่มีทางเลือกใดเลยสำหรับคนยากจนไร้เงินทอ

ทาง จะกราบตีน หรือว

อนจะค่อยๆ ลดตัวลงไปคุกเข่ากับพื้น

อโทษค

กราบที่เท้าของมัน แต่แข

๊ะ

ด ไม่จำเป็นต

ะก็ต้องเบิกตาค้าง เพราะจำ

ดีกว่า มันไม่ใ

งเสียงคำรามใส่พระเอก

เพราะคุณไปลว

นเสิร์ฟก็ได้ แค่ห้ามร่วมเพศเท่านั้นแ

่ แต่เธอไม่ได้เต็ม

องหล่อนด้วยสายต

ยดีดดิ้นเป็นธรรมดา ถ้าจ่าย

้าชาวาบ น้ำตาไห

พูดจาแบบนี

มันก็แค่สาวเ

วเราะอีก

นเท่าไหร่ ผมจะ

พูดด้วยควา

พระเ

ระชดประ

นึ่งแสน ยอม

ิบเช็คขึ้นมาเขียนและยื

เช็คจะไม

อาไปขึ้

ระชากแขนของหล่อน พร้อมก

อออกมาถึงนอกร้าน เขาก็ปล่อยหล่อน แล

หรอกนะ แต่เพราะฉันหมั่นไส

งไปตรงมาของหล่อน หน้

งานทำ หรือไม่ก็ใส่กระโปรงที่มันปิดตูดมิดชิดกว่านี้หน

ัน

ะเตือนเธอเท่า

วกับสายลมที่พัดผ่านมา

อัปยศอดสูพุ่งเข้าใส่ร่างอย่างบ้าคลั่ง หยา

ันนี้ หล่อนคงเลือกได้ว่าจะทำงานอะไร หรือไม่ทำงานอะไร

ียแล้ว หล่อนเสียใจมาก แต่กลับไม่เสียดายกับงานที่ต้องหลุดลอยไปจากม

เท้าผ่านทางเท้าเล็กๆ เข้าไปยังห้องเช

็ก ก่อนจะหายสาบสูญไปทั้งคู่ ทิ้งให้ยายต้

็คงไม่มีผู้หญิงที่ชื่อลลิตาในวันนี้เช่นกัน

กพักก็มาถึงห้องเช่าเก่าๆ ที่เป็นที

กล่องกระดาษตามถังขยะ เพื่อนำไปขายและนำเงินน้อยนิดที่ได้มาซ

ว้ว่า ถ้าเรียนจบเมื่อไหร่ หล่อนจะหางานดีๆ ทำ

พียงแค่ไม่กี่เดือนก็ตาม แต่กระนั้นหล่อนก็ย

องยายที่นอนนิ่งอยู่ หล่อนคิดว่ายายคงจะงีบหลับไป จึงตัดสินใจวางถุงแกงที่ซื้อติดมือมาบนโต๊ะ และเดินไปวางกระเป๋าสะพาย หล่อนทำนู้นทำนี่อยู่เก

าย

ติงเลย หัวใจของหล่อนหล่นไปกองกับพื้นห้อง

มตัวร้อนแบบนี้ ยายจ๋า...

ญอยู่นานหลายนาที จนกระทั่งสมองสั่งให้

ยจ้ะ ยาย... ยายหมิวไ

ิดประตูออกมาให้ความช่วยเหลือ รถกู้ชีพถูกโทรตาม