icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
แนบรักสลักใจ

แนบรักสลักใจ

ผู้เขียน: Dakanda
icon

บทที่ 1 Chapter 1

จำนวนคำ:1599    |    อัปเดตเมื่อ:22/09/2022

pte

ัว

าก

ั่

่งในห้าที่ถูกมัดโยงด้วยโซ่เส้นโต ทุกครั้งที่จบคำถามและไม่ได้คำตอบที่ต้องการ เรี่ยวแรงกำลังถาโถมเข้าใส่เชลยตรงหน้าหนักหน่วงมากขึ้น เรียกเสียงโหยหวนลั่น แ

ถูกขนานนามว

หน้าตาเนื้อตัวพวกมันแตกยับ กลิ่นคาวเลือดคลุ้ง แต่ละ

์ลดีกว่าถ้าไม

็บปวดร้าวไปทั่วสรรพางค์กาย มันเจ็บจนตัวงอ ร่ำร้องจนเสียงแห้ง คนลงมือก็หาได้สนใ

ิวะ กูไม่กลัวมึ

่วโมงทำให้มันนึกอยากตายไปให้รู้แล้วรู้รอด เสียงพูดที่ดังออกมาไม่ต่างอะไรกับเสียงกร

มันขึ

้มเย็นเยือก ยิ้มที่ส่งไม่

้นนำถังน้ำมาสาดใส่เชลยทั

ปล่อยกูเถอะ กูไม

งใบหน้านั้นจะรกด้วยแนวหนวดเครา ยังเห็นได้ว่าผิวนั้นขาวจัด เกิดจากการใช้ชีวิตท่ามกลางอากาศหนาวมาหลายปี มันแทบไม่อยากเชื่อสายตาว่าลูกชายคนเดียวของมหาเศรษฐีอันดับต้นๆ ขอ

เลยมึงก็ไม่สมควรอ

เสียงไร้

ลิ้นก็ไม่ควรเก็บ

มีดเล่มหนึ่งก็ถูกยื่นมาตรงหน้า เจ้านายเพียงปรายตามองเฉย เขาจึงคว้ามันมา

อกมาจากตัวหนุ่มรุ่นลูก ความโหดร้ายทารุณที่มันได้เจอกับตัวเห็

าอะไรจริงๆ มันเป็นอุบัติเหตุ ตำรวจก็บอก มึงไม่เชื่อก็ไปเ

ำอะไร ทางที่ดีมึงบอกมาดีกว่าว่าพวกมึงทำง

รู้ ไม

กร้าวกระด้างจับจ้องคนที่เป็นหัวหน้าซึ่งต่อสายตากับเขาไม่หลบ ภายใต้ความน

มันล

มจำพวกเหล้า เบียร์ น้ำเปล่า น้ำอัดลมตลอดถึงเครื่องดื่มชูกำลัง รองลงม

รถบนพื้นที่ชายฝั่งติดทะเล แน่นอนว่าต้องเป็นสมาชิกเท่านั้นถึงจะใช้บริการได้เพราะค่

เทศเพื่อนบ้าน ถูกให้ออกเพราะยักยอกเงินมหาศาล มันเคียดแค้

นทางไปดูงานที่สมุย พ่อแม่ของเขา การ์ดและ

ไม่ใช่เรื่องมหัศจรรย์พันลึก เกิดกับใคร

ที่มีการป้องกันแน่น

นอุบัติเหตุจากหลัก

ทางทำอันตรายพ่อแม่เขาได

กูซะ

่อนที่มันจะได้ดูแลกาสิโน มันเคยเป็นหัว

ำเรื่องนี้ลำพังเพียง

มึงทำงานให้ใคร หรือจะไป

์เขาโคตรจะเชี่ยวกราก คว

กูแค้นโว้ย ทำงานให้พ่อมึงมานา

ก็เป็นฝ่ายโผนเข้าหาเขาก่อน คมคายเพีย

าก

กตะกายทะยานเข้าหาศัตรูอีกครั้ง ครั้งนี้ประสบการณ์ตาม

บมองไม่เห็นว่ายิ้ม ตวัดตามองอีกฝ่าย มันพุ่งเข้าหาอย่างไม่รักตัวกล

เปิดรับโบนัส

เปิด
แนบรักสลักใจ
แนบรักสลักใจ
“ตลอดเวลาที่ผ่านมา...เขาผลักใสเธอออกจากชีวิตอย่างร้ายกาจ ไม่ติดต่อ ไม่สนใจ ราวเธอไม่เคยมีตัวตน ปล่อยให้เธอเจ็บปวด อ้างว้างและแสนเดียวดาย กระทั่งวันนี้...วันที่ร่างกายและหัวใจเข้มแข็ง เขากลับเข้ามาเอ่ยอ้างว่า เธอคือ 'สมบัติส่วนตัว' ********* "คุณเคยรู้ตัวเองไหมคะว่าเป็นคนที่...เห็นแก่ตัว เห็นแก่ได้ หน้าไม่อายที่สุดในโลก" คมคายเลิกคิ้วตาเปล่งประกายพลางอมยิ้มยั่วเย้า เธอมองค้อนแล้วสะบัดหน้าหนีไปทางอื่น เขาจึงไล้ปลายจมูกบนแก้มนุ่มเล่น "อีกเรื่องที่เธอควรรู้" ฝ่ามือหนาเลื่อนลูบแผ่นท้องเรียบ...แผ่วเบา กายแกร่งขยับอีกครั้ง แผ่นหลังเล็กแนบแผงอกกว้าง มัลลิกากานต์หันกลับมามอง "ฉันเป็นคนหวงของมาก" "..." "ถ้าไม่อยากเจ็บตัวก็อย่าทำให้ฉันต้องรู้สึกแบบนั้น" ปากได้รูปก็เคลื่อนเข้าประกบจูบปากอิ่ม บดเบียดละเลียดลิ้มความหวานหอมที่ใจโหยหิวไม่สร่าง”