icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เสน่หายาตรา (เมียประมูลของท่านประธาน)

บทที่ 4 Chapter 4

จำนวนคำ:1542    |    อัปเดตเมื่อ:23/09/2022

ด้วยอาการนอบน้อม ผู้ชายคนนั้นคงเป็นคนสำคัญไม่ก็มีหน้าที่การงานไม่ธรรมดา ครู่หนึ่งก็เรียกสาวน้อยคนนั้นเข้าไปทำความเคารพชาย

..แบ

” ไรอันถามเพื่อนแต่ไม่ได

ยงสุภาวินี เป็นเจ้าของรีสอร์ตอยู่ที่ภาคเหนือโน่น โอ้ว้าว...แม่เจ้าโว้ย แล้วนั่นข้า

วะที่เป็นคนจัดหาเด็กสาวๆ มาประมูล

่นน่ะไม่เด็กหรอกกำลังดีเลยล่ะ เห็นทีคืนนี้ฉันคงจะขอร่

ลอบชำเลืองมาอีกเมื่อพบว่าตาคมกล้ายังคงมองเธออยู่วงหน้าหวานเหมือนจะแดงซ่านขึ้นน้อยๆ กับการที่ไรอันยักคิ้วเข้มส่งให้อย่างกับจะบอกว่าเขารู้ว่าเธอแอบมองมาทางเขา สาวน้อยรีบหลบตารว

ล้วสิเพื่อนรัก” ก้องหล้าแกล้งเบียดไ

เธอสวย แล้วถ้าฉันจ

มันเจ้าของสายการบินระดับอินเตอร์เนชั่นนัลสามารถทุ่มประมูลได้ไม่อั้น แต่ฉันมัน

ไม่รู้ว่ะสวยฉิบ” ช

ล่ามาเป็นความจริงเธอก็น่าสงสารไม่น้อยที่ต้องมาตกเป็นสินค้าให้คนอื่นซื้อขายกันแบบนี้ ดวงตาตื่นๆ เหมือนกวางน้อยเพิ่งออกมาผจญภัยในโลกกว้าง ชั่ววินาทีที่ได้สบตาคู่นั้นลมหายใจของไรอันสะดุ

ทางนี้” ก้องหล้าเดินนำหน้าเพื่อนไปทา

ไรอันถามลอยๆ เขาเดินเอื่อยๆ ตามเพื่อนรักไป ตาคมก็กวาดมองไปรอบๆ บริเวณนั้น

ิน บางคนที่รู้ก็ยอมทำเพราะว่าเวลาที่ถูกซื้อตัวไปเจ้าหล่อนก็จะได้ค่าเลี้ยงดู ยิ่งถ้าคนไหนที่ออดอ้อนเอาใจเก่งๆ พวกเสี่ยเงินหนาก็ยิ่งทุ่มให้ทั้งเงินทองบ้านรถเครื่องประดับ แต่ก็อย่างว่าล่ะนะถ้ารู้จักเก็บหรื

าๆ พอให้ได้ยิน

ใช่เหรอแกถึงได้มีที่ให้เที่ยวปลดปล่อยอารมณ์หนุ่มเ

ห้กินให้เที่ยวเราก็เที่ยวไปกินไป น่า...แค่ห

เล้นทะลึ่งตามประสาของคนอ

่อนรักของเขาคนนี้ไม่ใช่คนเหลาะแหละไม่เอาไหน ไม่อย่างนั้นบริษัทฯ ของก้องหล้าคงไม่เจริญก้าวหน้า

จะออกไปคุยกับผู้หลักผู้ใหญ่ข้างนอก” แม่เลี้ยงสุภาวินีบอ

ัทมณฑ์ ยิ้มบา

่ ลูกปัดอ

ิการตัวเอง พวกเธอดูแลลูกปัดดีๆ นะ น้องยังใหม่” แม่เลี้ยงวัยกลางคนแต่ยังสวยปิ๊งเหมือนหญิง

ยดูแลลูกสาวคนสวยของคุณแม่แบบริ

เปิดรับโบนัส

เปิด
เสน่หายาตรา (เมียประมูลของท่านประธาน)
เสน่หายาตรา (เมียประมูลของท่านประธาน)
“เมื่อรักเข้ามาเคาะประตูหัวใจหนุ่มหล่อเจ้าของสายการบินคนดังให้มันรุ่มร้อนจนทนไม่ไหว เขายอมจ่ายเงินก้อนใหญ่เพื่อให้ได้ตัวเธอมา สาวใสไร้เดียงสากลับหวาดผวาเมื่อเจอความต้องการแบบชายหญิงเข้า ชายหนุ่มจึงต้องหยุดตัวเองแล้วค่อยๆ เริ่มบทเรียนสอนรัก ที่ทั้งหวานและเร่าร้อนมากขึ้นตามลำดับ เธอกำลังจะตาย... ปัทมณฑ์บอกตัวเองในความพร่างพร่า ความรัญจวนที่เขามอบให้มันมากมายจนทรมานไปหมด เรือนกายสาวในวัยแรกสวยบิดเร้า บางครั้งดิ้นรน สองมือเรียวสอดแทรกเข้าไปในเส้นผมสีน้ำตาลเข้มที่ยาวแค่ครึ่งนิ้ว เผลอกอบกำดึงทึ้งไปก็หลายหนเพื่อระบายอารมณ์หวาม เธอทรมานเหมือนจะตาย แต่ถ้าเขาหยุดเธอคงเหมือนตายทั้งเป็น อารมณ์ลึกถูกปลุกขึ้นโดยชายหนุ่ม และมีเพียงเขาเท่านั้นที่จะหยุดมันลงได้ "พี่ไรอัน...ลูกปัด...ทนไม่ไหว" "ต้องได้สิคนเก่ง...พี่บอกแล้ว ถึงเธอจะร้องลั่นจนบ้านแตกพี่ก็ไม่มีทางหยุดอีกต่อไป ปัทมณฑ์..." ไรอันตอบเสียงขาดห้วงไม่แพ้กัน และแทนการหยุดหรือผ่อนปรน มือหนากลับยิ่งเคล้าคลึงร่างบางหนักหน่วงมากขึ้น”