เสน่หายาตรา (เมียประมูลของท่านประธาน)

่งปัทมณฑ์ไม่เข้าใจว่าหัวเราะเรื่องอะไรกัน แต่สายตาที่พวกพี่ๆ มองมาที่เธอมันแปลกๆ แต่เพราะคุ้นเคยกัน

ายตาค้อนคนพูด ก่อนจะหมุนตัวออกไปจา

ให้พี่สาวทุกคนที่

พาเธอออกมาเปิดหูเปิดตาวันนี

ี่สวยมากเลยนะคะ แถมบ้านยังใหญ่จนลูกปัดกลัวว่าจะเดินหลงแน่ะ เอาไว้กลับไปลูกปัดจะไปเล่าให้ยายสอนฟัง

ูลนิธิ แต่คุณแม่ก็ไม่ได้ให้เธอทำอะไรมากนอกจากไปโรงเรียนซึ่งอยู่ในบริเวณมูลนิธิ สาวน้อยเรียนจบแค่มัธยมศึกษาปีที่หก แล้วจากนั้นแม่เล

ณแม่มารับตัวพี่ๆ ออกไปจากมูลนิธิ เธอก็เคยถามกับยายสอนที่เป็นคนดูแลมูลนิธิว่า พี่ๆ หลายคนหายไปไหน ยายสอนและพี่ๆ ที่ดูแลมูลนิธิก็บอกว่า พวกเขาโตแล้วออกไป

พ พี่สาวอีกคนพูดยิ้มๆ แต่กลับถูกดาวต

พ” ปัทมณฑ์ถามด้วยความส

วรึเปล่าพี่พาเดินไปตักอาหารดีกว่านะ” ดาวบอกยิ้มๆ มองน้

ทีก็แอบจูบแก้มกัน สาวน้อยต้องรีบถอนสายตาเพราะเขินและกลัวว่าคนคู่นั้นจะเห็นว่าเธอมองอยู่ พวกเขาคงเป็นคนรักกัน ปัท

แล้วจึงเติบโตขึ้นมาเป็นสาวน้อยสวยสดใสและอ่อนต่อโลกอย่างไม่น่าเชื่อทั้งที่ถูกเลี้ยงอยู่กลางดงเสือสิงห์กระทิงเถื่อน สุภาวีน

เด็กสาวๆ ที่เติบโตในมูลนิธิ ส่วนใหญ่ถูกส่งมาทำงานที่คลับแห่งนี้ บางคนก็ทำงานในรีสอร์ต งานที่ว่า ก็คือการเป็นสินค้

้หลายมุม ด้านบนชั้นสอง ห้องๆ หนึ่งที่กรุกระจกดำมืดหนาทึบ คนภายนอกไม่มีทางมองทะลุผ่านเข้าไปในห้อง ตอนนี้คนในห้องกำลังจ้องมองลงมายังห้

ลยนะแม่เลี้ยง” นักการเ

เพิ่งจะเรียนจบมาหมาดๆ อายุเพิ่งย่างสิบแปดเองค่ะ” แม่เลี้ยงสุภาวินีจีบปากจีบคอบรรยายสรรพ

ท่าไหร่” ชายร่างท้วมอีกคนถามขึ้น ม

มที่เคยๆ กันมาจนมองตาก็รู้ใจ ทุกคนที่มาที

สไร้เดียงสาอย่างปัทมณฑ์ ลูกสาวที่เธอจงใจเลี้ยงขึ้นมาอย่างปิดหูปิดตามีหรือจะไม่กระตุ้นให้คนพวกนี้กระเหี้ยนกระหือรืออยากได้ ผู้ชายไม่ว่าหนุ่มหรือแก่ชอบนั

คนนี้เริ่มต้นที่...ราคานี้คง

ม่น้อยเลยทีเดียว กระนั้นคนที่เฝ้าดูเงียบๆ อย่างก้องหล้า