icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

บรรณาการเสน่หา (หวานใจมาเฟียกาสิโน)

บทที่ 4 Chapter 4 จิ้งจอก

จำนวนคำ:1530    |    อัปเดตเมื่อ:23/09/2022

er 4

ชาตญาณว่า ไม่มีสิ่งใดได้มาอย่างง่ายดาย แต่ในใจของคนที่ชื่นชอ

่าเล่นกันสนุกๆ นะครับ ไม่แน่นะบางทีคุณอาจจะได้กำไรมากกว่าทุนที่ผมเสนอให้ก็ได้

ขาอาจจะได้ในครั้งนี้ ขณะที่นายบ่อนหนุ่มยิ้มกริ่ม คนพวกนี้ก็เหมือนแมงเม่าบินเข้

ว่านี่คงไม่ใช่แค่การหยิบยื่นข้อเสนอพิเศษนี้ใ

ยิ้มล้อเลียนส่งให้รา

ว่าผมต้องการอะไร ถ้าไม่สบายใจจ

ออยู่พอดี” ชาติชายรีบตะครุบโอกาสทองทันที แม้จะส

อารมณ์ดีเมื่อคิดว่าลูกแกะตัวน้อยกำลังจะเดินเข้ามาให้เขาขย้ำ ใบ

้วยคนไ

งลงตรงข้าม สิตาพรถึงกับผงะเมื่อเห็นห

แบบสากลกำลังบรรเลงภายในห้องฟังเพลงมันช่างทำใ

กันได้ ทำไมมานั่งฟั

ออกไปตรงๆ แม้จะหวั่นเกรงท่าทางดุดันร้

ทคแคร์ลูกค้าสักคนจำเป็นต้องมีเรื่อ

เธอไม่ได้เป็นเพียงแค่เด็กสาวที่ไม่ประสา

ไม่มีความสำคัญอะไรที

ด้ยังไงว่าเธอจะไม่สำคัญสำหรับฉัน” เขาถามยิ้มๆ ตาคมส่งประกายแรงร้

ะ หนูก็แค่

กฟังคำว่าเด็กของสาวน้อย เพราะตอนนี้จิ้งจอกอย่างเขามันกำลังอยากกินเด็ก

ำต้องเดินตามแรงรั้งตรงไปยังฟลอร์เต้นรำซึ่

ือนเดิม เอวคอดกิ่วถูกรวบรั้งเข้ามาจนทรวงสาวบดเบียดไปกับแผงอกแข็งเครี

ลงกระซิบเฉียดแก้มสาวหอมกรุ่นนิดเดียว ทำเอาสิตาพร

ของเธอทำให้กายเขาปวดร้าว ชายหนุ่มปรารถนาที่จะฝังร่างกับเรือนกายนุ่มละมุนจนแทบจะทนไม่ไห

..เรือขอ

มิได้ เธอพยายามไม่มองหน้าคมเข้ม เพร

ต้องอย

กว่าชอบ บ

ามเต็มที่ เขาเริ่มรับรู้ถึงความพยศของสาวในอ้อมแขนทีละนิด ใจเธอเต

อหมุนไปมา ก่อนขยับเข้าหามุมมืด สิตาพรเ

ุณ

ิ้นอุ่นชื้นเข้าไปควานหาความหวานล้ำในโพรงปากสาว ชายหนุ่มกวาดไล้ซอกซอนจนถ้วนทั่วก่อนจะหัน

จรดปลายเท้ากับสัมผัสแรกในวัยสาว หัวเธออื้

หวานพิสุทธิ์อย่างไม่รู้หน่าย เธอช่างหวานล้ำอย่างที่เขาคิด เรือนกายชา

ีที่อ้อมแขนแข็งแรงโอบรัดเอาไว้ เธอจึงไม่ลงไปกองกับพื้นให

รือเป็นไงบ้าง

้า

ราวลูกแกะที่ได้พบกับราชสีห์ เธอพยายามบิ

กี้ร้ายงั

เปิดรับโบนัส

เปิด
บรรณาการเสน่หา (หวานใจมาเฟียกาสิโน)
บรรณาการเสน่หา (หวานใจมาเฟียกาสิโน)
“เรือคาสิโนลำงามได้เข้ามาเปิดให้บริการยังประเทศไทยเป็นครั้งแรก เจ้าเของเรืออย่าง อัลแบร์โต วินเซนโซ อัจไบร์จาร์ ไม่เคยคิดเลยว่าจิ้งจอกร้ายอย่างเขาจะต้องมาตกบ่วงเสน่หาของสาวน้อยสาวไทยอย่างสิตาพร เพียงได้เห็นเธอครั้งแรก ชายหนุ่มก็ปรารถนาสิตาพรจนยากจะหักห้าม เธอมากับน้าสาวและน้าเขยผู้ติดการพนัน เมื่อน้าสาวของเธอติดหนี้เขาหลายล้าน ชายหนุ่มจึงยื่นข้อเสนอให้ยกสิตาพรให้เขาเพื่อแลกกับหนี้ในครั้งนี้ ในวันที่เรือจะออกจากประเทศไทย สิตาพรก็กลายเป็นสมบัติบรรณาการของเจ้าของเรือหนุ่ม "เคยดูสารคดีสัตว์โลกน่ารักไหมน้ำหวาน เนื้อที่เข้าปากเสือ อ้อยที่เข้าปากช้าง เธอคิดว่ามันจะยอมคายง่ายๆ ไหมแม่สาวเวอจิ้น" สิตาพรแก้มแดงแช้ด คำเรียกขานของเขาสร้างความร้อนผ่าวทั่วใบหน้า ตาคมดุเอาจริงทำให้สาวน้อยใจสั่นทั้งที่พยายามบอกตัวเองว่าห้ามกลัวเขา ห้ามทำให้เขารู้ว่าเธอหวาดหวั่นแค่ไหน "อย่ามาเรียกหนูแบบนี้นะ คนแก่โรคจิต ถามจริงเถอะโลกนี้ไม่มีใครเอาแล้วหรือไงถึงได้มาตามตอแยหนูแบบนี้" สาวน้อยแหวเข้าให้ คำพูดเธอเรียกรอยยิ้มขำจากปากเข้ม ยิ้มที่เกิดที่ปากและส่งไม่ถึงดวงตาคม”