icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

บรรณาการเสน่หา (หวานใจมาเฟียกาสิโน)

บทที่ 5 Chapter 5 ล่อเหยื่อ

จำนวนคำ:1603    |    อัปเดตเมื่อ:23/09/2022

r 5 ล่

กี้ร้ายงั

ายหนุ่มเริ่มเคล้าเคลียดูดดึงกลีบปากอิ่ม แตะไล้ด้วยลิ้นอุ่นร้อ

ิงจนต้องยืนสั่นอยู่ในอ้อมแขนแกร่ง ปล่อยให้

่างยั่วเย้า ดวงตาคู่คมพร

วออกห่าง และนายบ่อนก็ยอมปล่อยแต่โดยดี นายบ่อนหนุ่มระบายยิ้มทั่วใบหน้า สายตาคมดุกวาดไปทั่วดวงหน้างามตื่

่งร

ด้วยรอยยิ้มหมายมาด เขายอมปล่อยลูกแกะครั้งนี้เพราะกลัวว่าตัวเองจะรวบหัวรวบหางเธอก่อนเวลาอันควร

ักแล้วเธอเดาได้โดยไม่ยากสักนิด คงจะเสียพนันมาอีกแน่นอน สาวน้อยยกมือขึ้นแตะเรียวปากของตนเองอย่า

ยงดังอย่างฉุนๆ แก้วเหล้าเปล่าที่ดื่มหม

้วให้ใหม่ เธอเองก็หงุดหงิดไม่น้อยไ

่แล้ว ผมไม่เชื่อหรอกว่าเราจะดวงตกกันแบบนี้

มียตะคอกกลับบ้างอย่างเหลืออด เธอยกแก้วเหล้าขึ้นดื

ดีหน่อยที่เรือลำนี้ไม่ได้เป็นแค่คาสิโนแต่ยังมีในส่วนของความบันเทิงที่จัดไว้ต้อนรับ ไม่อย่างนั้นเธอคงเบื่อน่าดู สาวน

นเซนโซส่งสัญญาณให้ธนัชย์ร

เครื่องดื่มอย่างอารมณ์ดี ไม่มีใครสนใจเสียงโวยวายของเขา วาสิฐีตามเข้ามาด้วยท่

นอะไรก

นมาดเข้มทันที ดวงตาล

ะครับคุณชาติชาย พรุ่งนี้เรือของเราจะออก

ม่ได้

ดจ้าไปวินเซนโซ เธอกำลังคิดหาวิธีให้ตัวเองและสามีรอดพ้นจากเรือลำนี้ กิต

กคุณเซ็นเช็คให้เราก่อนดีไหม” ธนัชย์บอกด้วยรอย

ิบล้า

ขนาดนั้นหรอก คุณให

ายบ่อนพูดขึ้นเป็นครั้งแรก ตาคมกริบจ้องไปที่วาส

คุณ ไอ้พวกนี้ม

ึงกับตวาดก้องด้วยความเสียดาย ธนัชย์พยักหน้า

งเรียกเสียงร้องเสียงหลงจากช

ยังกระดาษใบนั้น มันเป็นรูปของสาวน้อยน่ารักคนหน

ม่ สามีคุณหรือไม่ก็คุณอาจจะต้องไป

จ้านายผมพูดจริง”

ผู้ชายตรงหน้ามีรังสีอำมหิตที่เธอสัมผัสได้ การที่ต้องผ่านวงการธุรกิจมานักต่

แวบเข้ามาอย่างช่วยไม่ได้ นี่คือสิ่งที่ว่าสิฐีไม่อยากทำสักนิด ถึงเธอจะไม่

งคมมาแลกกับเรื่องน่าอับอายนี่ได้ และหากว่าไม่มีสิตาพ

ยใจลึกเมื่อ

ส่งเสียงเรียกมาก่อนจะโผล่มาในห้อง

มหวานให้ผ

บคุ

ล้วน้าจะพาไปดูเขา

รชะงักมองผู้เป็น

แล้ว เราชอบไม่ใช่

ดูมาก แต่ไม่คิดว่าบนเรือ

เปิดรับโบนัส

เปิด
บรรณาการเสน่หา (หวานใจมาเฟียกาสิโน)
บรรณาการเสน่หา (หวานใจมาเฟียกาสิโน)
“เรือคาสิโนลำงามได้เข้ามาเปิดให้บริการยังประเทศไทยเป็นครั้งแรก เจ้าเของเรืออย่าง อัลแบร์โต วินเซนโซ อัจไบร์จาร์ ไม่เคยคิดเลยว่าจิ้งจอกร้ายอย่างเขาจะต้องมาตกบ่วงเสน่หาของสาวน้อยสาวไทยอย่างสิตาพร เพียงได้เห็นเธอครั้งแรก ชายหนุ่มก็ปรารถนาสิตาพรจนยากจะหักห้าม เธอมากับน้าสาวและน้าเขยผู้ติดการพนัน เมื่อน้าสาวของเธอติดหนี้เขาหลายล้าน ชายหนุ่มจึงยื่นข้อเสนอให้ยกสิตาพรให้เขาเพื่อแลกกับหนี้ในครั้งนี้ ในวันที่เรือจะออกจากประเทศไทย สิตาพรก็กลายเป็นสมบัติบรรณาการของเจ้าของเรือหนุ่ม "เคยดูสารคดีสัตว์โลกน่ารักไหมน้ำหวาน เนื้อที่เข้าปากเสือ อ้อยที่เข้าปากช้าง เธอคิดว่ามันจะยอมคายง่ายๆ ไหมแม่สาวเวอจิ้น" สิตาพรแก้มแดงแช้ด คำเรียกขานของเขาสร้างความร้อนผ่าวทั่วใบหน้า ตาคมดุเอาจริงทำให้สาวน้อยใจสั่นทั้งที่พยายามบอกตัวเองว่าห้ามกลัวเขา ห้ามทำให้เขารู้ว่าเธอหวาดหวั่นแค่ไหน "อย่ามาเรียกหนูแบบนี้นะ คนแก่โรคจิต ถามจริงเถอะโลกนี้ไม่มีใครเอาแล้วหรือไงถึงได้มาตามตอแยหนูแบบนี้" สาวน้อยแหวเข้าให้ คำพูดเธอเรียกรอยยิ้มขำจากปากเข้ม ยิ้มที่เกิดที่ปากและส่งไม่ถึงดวงตาคม”