บรรณาการเสน่หา (หวานใจมาเฟียกาสิโน)

คนข้างกา

ดูมาก แต่ไม่คิดว่าบนเรือ

ขาจัดแค่รอบเดียวเพื่อตอบแทนให้กับผู้ที่มา

เราไปกัน

้ำหวานทานน้ำส้ม

่อจะได้รีบไปกับน้าสาว ไม่ได้มีบ่อยค

าหลานไม่ค่อยได้มีเวลาอยู่ด้วยกันจึงทำให้ไม่สนิทกัน สิตาพรคิดแ

ะ” วาสิฐี

ักนิด เธออาจจะเห็นว่าม

ากเสียงอึกทึกของห้องโถงกลางจนเข้าสู่ความเงียบสงบ ด้านที่ทั้งส

ว่าห้องจัดแสดงมันไม่ใ

ี้สำหรับแขกพิเศษ ลู

ย่างเท้าเข้าไปใกล้ห้องใหญ่ที่นายบ่อนตัวร้

หัวขึ้นมา แถมยังตาลายจนมองทางเดินไม่ชัด ตาพ

านเป็น

ถามอย่างห่วงใย ทั้งที่รู้แก่ใ

ยนหัวค่ะ อย

วงงุนแบบปัจจุบัน แต่ยิ่งก้าวขา

หน่อยดีกว่านะ อยู่ดีๆ ทำไมเป

งหลานสาวเดินตรงไปที่เตียงนอนขนาดใหญ่หลังจ

วงจ

ธอวูบหายทันทีที่นอ

วยอาการสะท้อนในหัวใจ ความรู้สึกผ

โทษนะน

เธอและชาติชายด้วย ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ได้รักใคร่ใยดีอะไรในตัวสามีคนนี้นัก แต่เขาก็ยังมีประโยช

กับวาสิฐีลงจากเรือไปแล้ว ใจเขามันเต้นโลดแรงเพียงแค่ไม่เห็นหน้าสาวน้อ

าเข้าไว้ ทั้งที่ใจจริงอยากจะปรี่รี่เข้าหา แต่พอบอกกับตัวเองว่

่ ลูกแกะตัวน้อยยังหลับไหลอยู่บนนั้น ผมยาว

พริ้ม ริมฝีปากอิ่มเต็มสีชมพูอ่อนๆ มันช่างน่าทาบริมฝีปากลงไปเหลือ

ต้นคอระหง คอเธอเล็กเหลือเกินนี่ถ้าเขาจู

แม่คุณเอ๊ย...นี่แค่ยี่สิบนิดๆ ทรวดทรงเธอมันยังขนาดนี้ วินเซนโซรู้สึกว่าลมหายใจตัวเองติดขัด เสื้อยืดตัวนั้นมัน

ครง สายตาเขาโลมเลียมาจนถึงสะโพกมน เรียวขาเพรียวยาวที่โผ

ายังไงบ้างนะ คิดแล้วชายหนุ่มก็ยิ้มเหยียดๆ ถึงน้าสาวของลูกแกะของเขา

มสี่เม็ด เผยให้เห็นแผงอกล่ำสันสีแทนประปราย

กับที่สาวน้อยลื

ัสจอภาพเข้าที่ สาวน้อยก็กวาดสายตาไปตามเพดานห้องเป็นอันด

วาดหวั่นตื่นกลัว เมื่อมองสบ

ุณ

อกับเพื่อนวันก่อน ผู้ชายที่ปล้นจุมพิตแรกในห้องฟัง

เขาบอกเสียงทุ้

ิดหัวเตียง เธอมาอยู่ที่นี่ได้

ข้ามา

นห้องน

งคุณ

เซนโซมองตามอย่างไม่เดือดร้อน หน้าคมดุของเ

ห้ไว้ใจสักนิด สาวน้อยคิดถึงเหตุการณ์ก่อนหน้า เธอ