icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

บรรณาการเสน่หา (หวานใจมาเฟียกาสิโน)

บทที่ 9 Chapter 9 ฉันไม่ได้เป็นขโมย

จำนวนคำ:1564    |    อัปเดตเมื่อ:23/09/2022

ฉันไม่ได

้าหมายคือมาเลเซีย ส่วนนายสองคนน

ตัวเล็กตามชาติพันธ์ชาวไทยของเขา แต่ฝีมือและฝีเท้าหนักหนายิ่งกว่าฝรั่งมังค่าหลา

ฉัน” ธนัชย์หันมาสั่งการ์ดทั้งสอง

ด้ ไม่รู้ว่าเขาจะบาปหรือเปล่าที่ทำแบบนี้ การเป็นคนไทยในสายเลือดทำให้บางครั้งเขาเองก็ไม่สบายใจนักที่ต้อ

ินเดีย มีครั้งหนึ่งเพื่อนชาวอินเดียชวนไปเที่ยวชมเรือสำราญลำใหญ่ เขาได้พบกับวินเซนโซที่น

านายเขาจะกล่อมลูกแกะแสนสวยได้หรือยังไม่

านายตอนนี้แน่ บรั่นดีชั้นเลิศกำลังถูกริน

กจับฉันมาทำไม” ไตรตรึงษ์แผดเสียงลั่น ตาค

เข้ามา เธอดิ้นรนเตะถีบพัลวัน นี่ขนาดโดนจับ

ะเดี๋ยวฉั

ให้ไตรตรึงษ์หันกลับมามองด้วยตาเขียวปั๊ด เธอถูกโย

้องกา

งการอะไร” ธนัชย์ถามถ้วยสำเนียงชัด

พูดไ

้าง เขายื่นหน้าเข้ามาใกล้ใบหน้าคมขำ “แล้วตกลงเธอ

ึงษ์รีบบอก ใจมากว่าครึ่งเมื

ี้แล้ว ทุกคนพากันลงจาก

เธอคงมาตามหาเพื่อนรักของเธอนั่นเอ

่วแล้วไม่มี ฉันไม่ได้ต้อง

ื่อ

หวานเข้าไว้ ความจริงแล้วเธอกลัวจะแย่ แต่พอคนตรงหน้าพูดภาษา

เสียใจด้วยนะสาวน้อยที่เธอต้องร่วมทริปเดินทางไ

่างเรือด้วยท่าทางร้อนรนขณะที่ชายหนุ่

ิงของเธอกลับยิ่งดูสวยกว่าสวยคมขำแล

ม่

ียงคราง เขาพูดจริง เรือกำลังลอ

ฉันจะกล

งที่เธอพูดนั่นน่ะจริงหรือเปล่า อีกอย่างเราคงไม่สามารถลอยเรือกลับไปส่งเธอ

น้อยตัดสินใจเผ่นโผนไปที่ประตูแต่เธอซึ่งยืนอยู่กลับเ

อนจะตวัดร่างเธอขึ

ยฉันนะไอ้บ้า

ม่

นใจ เขารู้แต่เพียงว่าไม่สามารถปล่อยให้เธอกลับไปต

นที่นอนกว้าง โดยมีเขายืนมอง ใบหน้าคมติดจะย

าเลเซีย ถ้าทำตัวดีๆ ฉันจะปล่อ

ับตอนนี้เดี๋

เลยนะ ฉันว่าเธออยู่เฉยๆ

่มี

งไงอีกฝ่ายก็ดูเหมือนจะไม่ฟัง เธอถลาลงจากเตียงเพื่อหนี

าวน้อย ปกติเขาไม่ใช่คนที่จะหงุดหงิดอะไรง่ายๆ แต่เม

แค่ไม่กี่ก้าว ไตรตรึงษ์จึงหันมาท

ียบ

แทกทำให้สาวน้อยต้องยกมือกุมที่ท้องด้วยความจุก ก่อนจะค่อยๆ ล

ก.

ก แต่การจะให้ยอมทนรับชะตากรรมมัน

ไปทางประตูความชุลมุนจึงเกิดขึ้น ธนัช

มไอ้พวกบ้า ... พวกโจรห้

เปิดรับโบนัส

เปิด
บรรณาการเสน่หา (หวานใจมาเฟียกาสิโน)
บรรณาการเสน่หา (หวานใจมาเฟียกาสิโน)
“เรือคาสิโนลำงามได้เข้ามาเปิดให้บริการยังประเทศไทยเป็นครั้งแรก เจ้าเของเรืออย่าง อัลแบร์โต วินเซนโซ อัจไบร์จาร์ ไม่เคยคิดเลยว่าจิ้งจอกร้ายอย่างเขาจะต้องมาตกบ่วงเสน่หาของสาวน้อยสาวไทยอย่างสิตาพร เพียงได้เห็นเธอครั้งแรก ชายหนุ่มก็ปรารถนาสิตาพรจนยากจะหักห้าม เธอมากับน้าสาวและน้าเขยผู้ติดการพนัน เมื่อน้าสาวของเธอติดหนี้เขาหลายล้าน ชายหนุ่มจึงยื่นข้อเสนอให้ยกสิตาพรให้เขาเพื่อแลกกับหนี้ในครั้งนี้ ในวันที่เรือจะออกจากประเทศไทย สิตาพรก็กลายเป็นสมบัติบรรณาการของเจ้าของเรือหนุ่ม "เคยดูสารคดีสัตว์โลกน่ารักไหมน้ำหวาน เนื้อที่เข้าปากเสือ อ้อยที่เข้าปากช้าง เธอคิดว่ามันจะยอมคายง่ายๆ ไหมแม่สาวเวอจิ้น" สิตาพรแก้มแดงแช้ด คำเรียกขานของเขาสร้างความร้อนผ่าวทั่วใบหน้า ตาคมดุเอาจริงทำให้สาวน้อยใจสั่นทั้งที่พยายามบอกตัวเองว่าห้ามกลัวเขา ห้ามทำให้เขารู้ว่าเธอหวาดหวั่นแค่ไหน "อย่ามาเรียกหนูแบบนี้นะ คนแก่โรคจิต ถามจริงเถอะโลกนี้ไม่มีใครเอาแล้วหรือไงถึงได้มาตามตอแยหนูแบบนี้" สาวน้อยแหวเข้าให้ คำพูดเธอเรียกรอยยิ้มขำจากปากเข้ม ยิ้มที่เกิดที่ปากและส่งไม่ถึงดวงตาคม”