บรรณาการเสน่หา (หวานใจมาเฟียกาสิโน)

r 10 อ

มไอ้พวกบ้า ... พวกโจรห้

พง พร้อมกับการเตะถีบสุดฤทธิ์ทำใ

ี้นะ” ธนัชย์

างยอมให้ไอ้พวกนี้พวกนี้จับตัวเ

งนะแม่คุณ อย่

ธนัชย์เบี่ยงตัวหลบราวกับนกรู้ เสียงหัวเราะหึหึ นั่นยิ่งทำให้หญิงสา

นนะ ไอ้โ

่งั้นล่ะอย่า

บนี้นะ” ไตรตรึงษ์ร่ำร้อง มือแล

จริงๆ ผู้หญิงอะไร...แบบนี้ เข

ไอ้บ้า..

ร้ายแบบนี้

อ้พวกบ้ารั

บอกตัวเอง ฉกวูบปิดปากช่างร้า

สาวดิ้นอึกอัก เจ็บก็เจ็บปากที่โดนเขาตะโบมจูบเอาๆ แต่แฝงความหวามล

นี้ เขาบีบขากรรไกรเธอแรงๆ เพียงเท่านี้ลิ้นรุมร้อนก็สอดแทรกเข้าไปภายในได้แล้ว ปลายลิ้นร้อนแ

รวิ่งระยะไกลมา สิ่งเดียวที่รับรู้คือลิ้นของเขาที่ซอกซอนไปทั่วปากเ

งดูดดึงแนบแน่นอีกครั้ง หลังจากผละห่างเพื่อเอาอากาศเข้าปอด จุมพิตคราวนี้มันกำซาบซ่านและดูดดื่ม มือใหญ่เผลอกอบกุมทรวง

่นจ

มอบอุ่นใกล้ๆ แผงอกสีน้ำตาลเข้มประปรายด้วยไรขนบางๆ

อนผ่าวถ่ายทอดความอบอุ่นสู่ร่างนุ่มที่ซุกกายเบีย

ามีหวังกร

ารสะลึมสะลือค่อยๆ หายไป เมื่อระลึกได

ัดกล้ามกำยำนั้น และเมื่อเห็นหน้าคนที่นอ

ุณ

ุ่มรัดร่างนุ่มเอ

าวน้อยดิ้นรนหนีวงแขน

เป็นคนซุกเข้ามาในอ้อ

อง ดิ้นรนออกจากความอบอุ่นแต่น่าหวาดหวั

ัดกั้นการดิ้นรนโดยการทาบทับขาแข็งแรงกับขาเพรียวของเธอ สองมื

่อย

ผัสใกล้ชิดของเขากำลังก่อความรู้สึกประ

ยนัก เขาบดเบียดกายแกร่งกับเรือนกายนุ่มอย่างจงใจ ทรวงอวบถูกทาบทับด้วยแผงอกหนา แรงกดทับทำให้สิตาพรเจ็บและอึดอัด หน

วอนเสียงสั่นระริก ชายหนุ่มอย

ทับอยู่ด้านบนนึกขัดใจ ไม่เคยมีใครไม่ต้องการเขา และสา

ึงจะไม่เคยต้องมือชายใดมาก่อนแต่เธอไม่ได้ไร้เดียง

่งเสียงห้าม เบี่ยงหน้าห

องตกใจไปหรอกเร

่อเธอเอาแต่ส่ายหน้าหนีเขาจึงก

้องแต่ร่างกายกลับส

ูดเม้มเนื้อนุ่มเบาๆ รู้สึกถึงอาการสะดุ้งของร่างบา

ๆ อย่างหยอกเย้า เป็นครั้งแรกที่เด็กสาวไ

่า.

รงไปหมด เรียวปากอิ่มถูกประทับปิดในที

ุ่นร้อน คลึงเคล้าดูดดึงไปมาก่อนจะค