พิศวาสล่ามรัก
5.0
ความคิดเห็น
37.1K
ชม
37
บท

เมื่อเขาเกิดอุบัติเหตุ มีนาจึงอาสามาดูแล ความเห็นอกเห็นใจ ความใกล้ชิด และความเสน่หาทำให้สองหัวใจรวมเป็นหนึ่ง แต่ทุกอย่างก็ต้องจบเมื่อคู่หมั่นที่หายไปห้าปีกลับมาพร้อมกับทวงสัญญาการแต่งงาน ****************** ใบหน้าสวยพยักหน้าอย่างอายๆ แต่เพราะความต้องการมันทำให้เธอกล้าขึ้นมากกว่าเดิมหลายร้อยเท่า “พี่ให้มีนาตั้งสติอีกครั้ง ถ้าไม่พร้อมพี่ก็จะให้มีนากลับ” “พี่ดลพูดแบบนี้เพราะคิดว่ามีนาไม่เคยแล้วจะทำให้พี่ไม่มีความสุขใช่ไหม” “ถ้ามีนาไม่เปลี่ยนใจพี่จะเดินหน้าต่อ แล้วหลังจากนี้ระหว่างเรามันจะเปลี่ยนไป มั่นใจใช่ไหม” “มีนามั่นใจ และมีนาก็อยากให้พี่มั่นใจด้วยว่าถึงมีนาจะไม่เคยก็ไม่ได้หมายความว่ามีนาจะไม่แซบ” เสียงหวานพูดอย่างมั่นใจพร้อมกับนิ้วมือเล็กที่ไล้ไปตามท่อนแขนแกร่งอย่างยั่วยวน

พิศวาสล่ามรัก บทที่ 1 ผู้มีพระคุณ

“สวัสดีค่ะแม่ สวัสดีค่ะน้าศักดิ์” มีนาหญิงสาววัย 20 ปียกมือไหว้มารดาและสามีใหม่ ก่อนจะเอากระเป๋าและหนังสือไปเก็บบนชั้นสอง จากนั้นเธอก็สวมผ้ากันเปื้อนทับชุดนักศึกษาแล้วเดินออกมาหน้าร้านอาหารตามสั่งที่มารดาเปิดขายมาหลายปี

“วันนี้ลูกค้าเยอะไหมคะแม่”

“ก็เหมือนทุกวันจ้ะ มีนาหนูมาเหนื่อยๆ ทำไมไม่พักก่อนจะรีบออกมาช่วยทำไมล่ะลูก”

“ไม่เป็นไรค่ะแม่ แม่ยืนทั้งวันน่าจะเหนื่อยกว่าเยอะเลย”

“จะว่าเหนื่อยมันก็เหนื่อยแต่ก็ยังพอมีเวลาพัก คนไม่ได้แน่นตลอดทั้งวัน”

มุกดาและกิตติศักดิ์สามีใหม่เปิดร้านขายอาหารตามสั่ง ถึงแม้ว่าร้านจะเป็นตึกแถวเล็กๆ แต่ลูกค้าก็แวะเวียนมาไม่ขาดสายเพราะในละแวกนี้มีร้านอาหารตามสั่งอยู่เพียงไม่กี่ร้าน

ลูกค้าส่วนใหญ่ก็จะเป็นพนักงานออฟฟิศและนักศึกษามหาวิทยาลัยที่มีนาเรียนอยู่ บางครั้งจึงมีเพื่อนๆ ของเธอตามมาเป็นลูกค้าที่ร้านด้วย

“มีนาเหลือสอบอีกกี่วันล่ะลูก แม่ว่าหนูไปอ่านหนังสือก่อนดีกว่าไหมลูก” มุกดาบอกลูกสาว

“ไม่เป็นไรค่ะ เหลือสอบอีกแค่วิชาเดียวเองค่ะ มีนาอ่านมาล่วงหน้าแล้วค่ะแม่”

“งั้นก็ตามใจจ้ะ แล้วครั้งนี้จะปิดเทอมกี่เดือนล่ะลูก” มุกดาไม่ค่อยรู้เรื่องการเรียนของลูกสาวเท่าไหร่

“สี่เดือนค่ะ มีนาว่าจะหางานพิเศษทำดูค่ะ ไม่อยากอยู่บ้านเฉยๆ”

“แล้วหนูจะไปทำงานที่ไหนล่ะ หาไว้หรือยัง”

“ยังเลยค่ะแม่ ว่าจะลองถามเพื่อนๆ ดูก่อนค่ะ เทอมที่แล้วเพื่อนมีนาไปทำที่ร้านกาแฟค่ะ มีนาว่าจะลองไปสมัครตามโรงเรียนกวดวิชาดูก่อนค่ะแม่ เผื่อเขาต้องการผู้ช่วย”

“จะไปทำที่ไหนล่ะ น้าว่าหนูช่วยงานที่ร้านก็ได้เดี๋ยวน้าให้ค่าจ้างเอง” กิตติศักดิ์รีบเสนอ

“มีนาต้องช่วยงานที่ร้านอยู่แล้วล่ะค่ะ แต่ก็อยากลองไปหางานอย่างอื่นทำด้วย” มีนาไม่เกี่ยงถ้าจะต้องช่วยมารดาขายอาหารที่ร้าน แต่ที่เธออยากออกไปทำงานพิเศษก็เพราะไม่ค่อยชอบน้ากิตติศักดิ์สามีใหม่ของมารดาเท่าไหร่เพราะเขามักจะเข้ามาใกล้ๆ และมักจะแอบมองอยู่ตลอดเวลาที่เธออยู่ในร้าน

แต่ก่อนกิตติศักดิ์จะไม่ได้มาอยู่ที่ร้านทุกวันเพราะเขาทำงานเป็นคนขับรถให้กับบริษัทขนส่ง แต่ก็ลาออกเพราะมีปัญหากับเจ้านาย จากนั้นเขาก็ย้ายเข้ามาอยู่กับมารดาและไม่มีทีท่าว่าเขาจะไปสมัครงานที่ไหน

“ถ้าอยากทำงานจริงๆ หนูลองไปถามคุณฤดีดูหน่อยไหมลูกว่ามีงานอะไรให้ช่วยบ้าง แต่ไปช่วยฟรีนะห้ามรับเงินเด็ดขาด”

“มีนาลืมไปเลยค่ะแม่ งั้นหนูไม่ไปทำงานพิเศษแล้วนะคะ”

คุณฤดีที่มารดาพูดถึงก็ลูกสาวของคุณดวงกมลและคุณประพันธ์เจ้าของโรงเรียนเอกชนที่ให้ทุนการศึกษาแก่เธอตั้งแต่เรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 มาจนถึงตอนนี้ นับเวลาก็ 7 ปีมาแล้ว

ตอนนี้มีนาเรียนอยู่คณะศึกษาศาสตร์เอกคณิตศาสตร์ซึ่งถ้าเรียนจบเธอตั้งใจจะสอบบรรจุเป็นข้าราชการครูตามความฝันในวัยเด็ก เนื่องจากตอนที่เธอยังเป็นเด็กตัวน้อยมักจะตามบิดาไปที่โรงเรียนอยู่บ่อยครั้ง มีนาจึงอยากเป็นครูเหมือนบิดาที่เสียชีวิตไปตั้งแต่เธอเรียนอยู่ชั้น ม.1

“จะไปช่วยเขาทำไมกัน เขามีลูกน้องตั้งมากมาย ช่วยงานที่ร้านไม่ดีกว่าเหรอ” กิตติศักดิ์ไม่อยากให้ลูกเลี้ยงออกไปทำงานที่อื่น เพราะมันหมายถึงโอกาสที่เขาจะเคลมเธอก็จะลดน้อยลงไปด้วย

“เพราะบ้านนั้นเขามีบุญคุณกับมีนา ถ้าไม่มีพวกเขามีนาก็คงได้เรียนแค่ชั้น ม. 3 เองนะคะ ถ้ามีอะไรที่ตอบแทนคนบ้านนั้นได้มีนาก็อยากจะทำค่ะ” มีนาตอบกลับ เพราะลำพังเงินที่มารดาได้จากการขายอาหารก็พอแค่ค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันกับค่าเช่าเท่านั้น

“หนูคิดถูกแล้วล่ะลูก เราไม่มีเงินทองไปตอบแทนเขา แต่เรายังพอมีแรงก็ไปช่วยงานเขาบ้าง แม่ล่ะเกรงใจเขาจริงๆ ทั้งค่าเรียนของหนูทั้งค่าเช่าที่ที่ถูกกว่าที่อื่น” เพราะตึกที่เธอเช่าเปิดร้านอยู่นี้ก็เป็นของคุณดลฤดีซึ่งค่าเช่าถูกกว่าที่อื่นถึงครึ่ง เธอจึงอยากให้ลูกสาวได้ไปช่วยงานคุณดลฤดีในช่วงปิดเทอม

“สั่งข้าวหน่อยค่ะ” เสียงลูกค้าหน้าร้านทำให้ทั้งสามคนหยุดคุยเรื่องงานพิเศษของมีนาไปก่อน

“อ้าว ชบาวันนี้ป้าแขไม่ทำกับข้าวเหรอถึงได้ออกมาซื้อได้”

“ที่บ้านมีเรื่องวุ่น ป้าแขก็เลยไม่มีเวลา”

“พี่ชบาจะกินอะไรคะเดี๋ยวมีนาทำให้”

“เอาผัดกะเพราเครื่องในไก่ ผัดผักรวม แล้วก็ต้มยำอีกอย่างจ้ะ”

“เอาข้าวเปล่าด้วยไหมคะ พี่ชบา”

“ไม่ต้องจ้ะพี่หุงข้าวแล้ว”

“สั่งหลายเลยเดี๋ยวพี่แถมหมูยอทอดให้นะ” มุกดารีบหยิบหมูยอใส่ถุงให้กับชบา ปกติแล้วชบาไม่ค่อยได้สั่งอาหารที่ร้านของเธอบ่อย เพราะที่บ้านจะมีแม่ครัวชื่อป้าแขทำอาหารให้ทานอยู่แล้ว นอกเสียจากว่าป้าแขไม่ว่างหรือเจ้านายไม่อยู่บ้าน

มีนาช่วยมารดาทำอาหารระหว่างนั้นชบาก็ชวนสองแม่ลูกคุยถึงเรื่องที่คุณนฤดลเจ้านายของเธอประสบอุบัติเหตุ ทำให้ตอนนี้เจ้านายของเธอไม่มีใครอยู่บ้านสักคน

“ชบาล่ะสงสารคุณท่านมากพอได้ข่าวก็เป็นลมไปเลย”

“แล้วตอนนี้อาการเป็นยังไงบ้างล่ะชบา”

“ชบาก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่คงหนักเอาการเพราะคุณๆ ไม่มีใครกลับบ้านเลย”

“พี่ชบารู้ไหมคะว่าตอนนี้คุณนฤดลเขาอยู่ที่โรงพยาบาลไหน” มีนาถามอย่างเป็นห่วง เธอเคยเจอกับคุณนฤดลมาหลายครั้งเพราะเขามักจะเป็นตัวแทนไปมอบทุนการศึกษาและเขาก็เป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้เธอตั้งใจเรียนและตัดสินใจยื่นขอทุนซึ่งปกติแล้วทางโรงเรียนจะคัดเลือกนักเรียนทั้งหมด ปีละ 5 คนเพื่อรับทุนการศึกษาโดยจะเอาคะแนนในชั้นเรียน ม.2 และม.3 เป็นเกณฑ์

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ จินต์พิชา

ข้อมูลเพิ่มเติม

หนังสือที่คุณอาจชอบ

ชายาข้าเป็นหมอนิติเวช

ชายาข้าเป็นหมอนิติเวช

เกาะครีต
4.9

วิญญาณแพทย์นิติเวชที่มีชื่อเสียงในศตวรรษที่ 21 ได้เข้ามาอยู่ในร่างคุณหนูของจวนเสนาบดีอย่างบังเอิญ ผู้คนกล่าวหาว่านางไม่เชี่ยวชาญด้านการแพทย์และทำให้บุตรชายของแม่ทัพตาย ด้วยเหตุนี้ฮ่องเต้ต้องการฆ่านางเพื่อให้คำอธิบายกับแม่ทัพ! ผู้คนกล่าวหาว่านางเป็นคนหยิ่งยโสและเจ้ากี้เจ้าการ ทุกคนเกลียดนาง และครอบครัวของนางต้องการไล่นางออก! ผู้คนกล่าวหาว่านางเป็นคนเลวทรามและไร้ความปรานี วางยาน้องสาว และพ่อของนางต้องการโบยนางจนตาย! ในความเป็นจริงหากอยากจะกล่าวหาผู้ใดสักคน มันก็หาข้ออ้างได้ทั่ว แต่นางเป็นคนไม่ยอมใคร นางผอมบางนางหนึ่งปลุกปั่นโลกด้วยความสามารถอันทรงพลังตนเอง ท่านอ๋องกล่าวว่า หากได้เจ้ามาครอบครอง ข้ายอมทรยศทุกคนในโลก นางกล่าวว่า เพื่อท่าน ต่อให้ทุกคนในโลกเกลียดข้า ข้าก็ยอม

พิชญ์รัก

พิชญ์รัก

ภัคร์ภัสสร
5.0

...เหตุเพราะน้องชายตัวดี ไปมีความสัมพันธ์ต้องห้าม กับศัตรู หัวเด็ดตีนขาด “เธอ” ก็ไม่มีวันยอมให้น้องชายลงเอยกับลูกสาวของตระกูลที่เคยดูถูกเธออย่างไม่มีดี . ดูเหมือนทุกอย่างจะเป็นไปตามแผนที่เธอวางไว้ หากไม่เพราะ “เขา” ทายาทหนุ่มเสเพลของบ้านนั้น ที่ซ้อนแผนเอาคืนเธอ ทำเอางานนี้ เจ้าหล่อนจะต้องเลือกว่าจะยอมให้น้องชายได้ลงเอยในเรื่องความสัมพันธ์ หรือจะจนมุมไปกับจอมวางแผนที่ตนก็เพิ่งรู้ว่าแท้จริงแล้ว.... เขาช่างเจ้าคิดเจ้าแค้น และต้องการเอาชนะเธอมาตั้งแต่ต้น โดยมี “เรือนร่าง” เธอเป็นเดิมพัน +++++++++++++++++++++++++++++++ “ปล่อยฉันไปนะ นี่คุณเล่นบ้าอะไร?” “เล่นบ้าอะไรงั้นเหรอ... ก็เล่นผัวเมียกันยังไงล่ะ” “คนบ้า! มันใช่เวลามาล้อเล่นแบบนี้มั้ย ปล่อยฉันไปนะ!” “เล่นผัวเมียกันจริงๆ มีลูกด้วยกันจริงๆ สักคนสองคน” “คนบ้า เล่นไปคนเดียวเถอะ” “มีลูกกับผม คุณจะได้รู้... ความรู้สึกที่โดนพรากลูกพรากแม่มันเป็นยังไง” “เลว! นรกขุมไหนส่งคุณมาเกิดกัน คนบ้า!” สิ้นเสียงเล็ก จูบร้อนแรงถูกบดขยี้ลงมาอย่างร้ายกาจ เชลยในอ้อมกอดไม่อาจขัดขืนเขาได้แม้แต่น้อย หญิงสาวรู้ตัวดีว่า จุมพิตนี้หาใช่เกิดจากความรัก หากเขาต้องการแค่เพียงลงทัณฑ์เธอ... “คุณ... ไม่นะ พราวไม่อยากท้อง!” หญิงสาวบ่ายหน้าหนีจนหลุดพ้นพันธนาการจุมพิตร้าย ก่อนวอนขอ... “ไม่ทันแล้วครับ คุณต้องท้องและรับรู้ความเจ็บปวดว่าการถูกพรากลูกมันเป็นยังไง” “คนเลว... ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ!” “ถ้าปล่อย... ก็ยังไม่หายแค้นน่ะสิครับ” ถ้อยคำนั้นแสนธรรมดา หากเจือแววเยือกเย็นพร่าผลาญใจ ส่งให้เชลยสาวในอ้อมกอดรู้สึกหนาวยะเยือกกับสิ่งที่ต้องเจอนับจากนี้....

เด็กมันยั่ว BAD LOVE

เด็กมันยั่ว BAD LOVE

ลำเจียก
5.0

เกริ่น.... ....ยะ..อย่านะ..พี่กำลังเข้าใจผิดอยู่..อึก..~ ผมไม่สนใจที่เธอพูด ผู้หญิงคนนี้แสดงละครเก่งจริงๆ ผมเกือบจะเชื่อเธอแล้วว่าเธอไม่ได้ขายตัว ผม: เลิกเล่นได้แล้ว เรามามีความสุขกันดีกว่า ...ยะ..อย่า..หนูไม่ได้ขายตัวจริงๆ หนูไม่ได้แสดงละครอะไรทั้งนั้น หนูพูดเรื่องจริง ปล่อยหนูไปเถอะ !! ผมกดท่อนเอ็นเข้าไปที่ช่องเสียวสีชมพูชวนหลงไหลนั้น กึด~ “อ๊า~ เข้าอยากจังวะ” ผมก็มมองดูรอยเชื่อมระหว่างผมกับเธอ “เชี้ย...เลือด !!” ผมมองหน้าผู้หญิงคนนั้น เธอนอนน้ำตาคลอ ตัวสั่นไปหมด "อยากได้เท่าไหร่...แลกกับเซ็กส์ครั้งนี้" เธอเงียบไม่ตอบผม เอาแต่นอนสะอื้น "กูถามว่ามึงจะเอาเท่าไหร่ แลกกับความบริสุทธิ์ของมึง"

คุณนายยอมหย่าแล้ว

คุณนายยอมหย่าแล้ว

Calv Momose
4.9

หลังจากแต่งงานกันมาสามปี เวินเหลี่ยงก็ยังไม่เคยได้ความรักจากฟู่เจิ้งแต่อย่างใดเลย เมื่อรักแรกของเขากลับมา สิ่งที่รอเธออยู่คือหนังสือการหย่า "ถ้าฉันมีลูก คุณยังเลือกหย่าไหม?" เธออยากจับโอกาสสุดท้ายนี้ไว้ แต่แล้วมีแต่คำตอบที่เย็นชาว่า "ใช่" เวินเหลี่ยงหลับตาและเลือกที่จะปล่อยมือ ...ต่อมาเธอนอนอยู่บนเตียงคนไข้ด้วยความสิ้นหวังและลงนามในข้อตกลงการหย่า "ฟู่เจิ้ง เราไม่ได้เป็นหนี้กันอีกต่อไปแล้ว..." ชายที่มีความเด็ดขาดและเย็นชามาโดยตลอดนอนอยู่ข้างเตียงขอร้องให้อีกฝ่ายกลับมาด้วยเสียงแผ่วเบา "เหลียง ได้โปรดอย่าหย่าได้ไหม?"

ได้กลับมาครานี้...ข้าจะไม่แต่งงาน

ได้กลับมาครานี้...ข้าจะไม่แต่งงาน

หลงเวลา
5.0

ฉินเซี่ยหรู คุณหนูใหญ่แห่งสกุลฉิน นางสิ้นอายุขัยจากการถูกสามีอย่าง หวงจิงอวี่ทำร้ายจิตใจด้วยการรับอนุเข้ามาอยู่ในจวนมากมาย เขามิเคยร่วมเตียงกับนางเลยสักครั้งจนอนุที่รับมานั้นตั้งครรภ์ อำนาจในการดูแลเรือนของนางจึงดูไร้ค่า เพราะแม่ของสามีก็ดูถูกที่นางมิสามารถมีทายาทสืบสกุลได้ นางจะมีได้เช่นไรกัน ในเมื่อสามีที่แต่งนางมานั้นมิเคยร่วมเตียงกับนางเลยสักครา จนนางตรอมใจและดับสูญไปในที่สุด ผู้ใดจะรู้เรื่องราวหลังจากนั้น ฉินเซี่ยหรูได้กลับชาติไปเกิดในร่างของหลานสาวขี้โรคของนาง แต่ทว่าการได้เกิดใหม่ในครั้งนี้ทำให้ร่างกายของหลานสาวนั้นกลับมาแข็งแรงราวปาฏิหารย์ สตรีที่เคยมีอายุยี่สิบสามปี แต่บัดนี้กลับกลายมาอยู่ในร่างของเด็กหญิงอายุเจ็ดขวบ นางตั้งมั่นเอาไว้แล้วว่าในอนาคต นางจะมิยอมแต่งงานอีกต่างหาก แต่เมื่อได้พบเจอกับเขา นักปราชญ์หนุ่มที่เพิ่งย้ายมา นางจึงเปิดใจและอยากแต่งงาน นั่นเป็นเพราะเขาทำให้นางได้รู้จักความรักที่แท้จริง... ความรักที่ไม่เคยได้รับรักตอบจากชาติภพก่อน

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ
พิศวาสล่ามรัก พิศวาสล่ามรัก จินต์พิชา โรแมนติก
“เมื่อเขาเกิดอุบัติเหตุ มีนาจึงอาสามาดูแล ความเห็นอกเห็นใจ ความใกล้ชิด และความเสน่หาทำให้สองหัวใจรวมเป็นหนึ่ง แต่ทุกอย่างก็ต้องจบเมื่อคู่หมั่นที่หายไปห้าปีกลับมาพร้อมกับทวงสัญญาการแต่งงาน ****************** ใบหน้าสวยพยักหน้าอย่างอายๆ แต่เพราะความต้องการมันทำให้เธอกล้าขึ้นมากกว่าเดิมหลายร้อยเท่า “พี่ให้มีนาตั้งสติอีกครั้ง ถ้าไม่พร้อมพี่ก็จะให้มีนากลับ” “พี่ดลพูดแบบนี้เพราะคิดว่ามีนาไม่เคยแล้วจะทำให้พี่ไม่มีความสุขใช่ไหม” “ถ้ามีนาไม่เปลี่ยนใจพี่จะเดินหน้าต่อ แล้วหลังจากนี้ระหว่างเรามันจะเปลี่ยนไป มั่นใจใช่ไหม” “มีนามั่นใจ และมีนาก็อยากให้พี่มั่นใจด้วยว่าถึงมีนาจะไม่เคยก็ไม่ได้หมายความว่ามีนาจะไม่แซบ” เสียงหวานพูดอย่างมั่นใจพร้อมกับนิ้วมือเล็กที่ไล้ไปตามท่อนแขนแกร่งอย่างยั่วยวน”
1

บทที่ 1 ผู้มีพระคุณ

10/02/2024

2

บทที่ 2 ​​​​​​​เป็นห่วง

10/02/2024

3

บทที่ 3 ​​​​​​​นานแค่ไหนแล้วนะ

10/02/2024

4

บทที่ 4 ​​​​​​​ครั้งนี้ไม่เจ็บเท่าไหร่

10/02/2024

5

บทที่ 5 ​​​​​​​กันไว้ดีกว่าแก้

10/02/2024

6

บทที่ 6 ​​​​​​​บางอย่างไม่เหมือนเดิม

10/02/2024

7

บทที่ 7 ​​​​​​​ทำความรู้จัก

10/02/2024

8

บทที่ 8 ​​​​​​​ตัดสินใจ

10/02/2024

9

บทที่ 9 ​​​​​​​ใจเต้นแรง

10/02/2024

10

บทที่ 10 ​​​​​​​กลับบ้าน

10/02/2024

11

บทที่ 11 ​​​​​​​เคยชินหรือมีใจ

10/02/2024

12

บทที่ 12 ​​​​​​​ยิ่งใกล้ยิ่งหวั่นไหว

10/02/2024

13

บทที่ 13 ช่วยฉันหน่อยนะ

10/02/2024

14

บทที่ 14 ​​​​​​​มันเป็นเรื่องธรรมชาติ

10/02/2024

15

บทที่ 15 ​​​​​​​ขอแค่นี้ nc

10/02/2024

16

บทที่ 16 ​​​​​​​เพราะอะไร

10/02/2024

17

บทที่ 17 ไม่อยากให้เธอไป

10/02/2024

18

บทที่ 18 เรื่องบนเตียง

10/02/2024

19

บทที่ 19 ​​​​​​​คิดถึง

10/02/2024

20

บทที่ 20 ​​​​​​​สัญชาตญาณที่เร่าร้อน nc

10/02/2024

21

บทที่ 21 ​​​​​​​อยากอยู่ใกล้ๆ

10/02/2024

22

บทที่ 22 ​​​​​​​ก็แค่คู่หมั้น

10/02/2024

23

บทที่ 23 ​​​​​​​คำตอบก็เหมือนเดิม

10/02/2024

24

บทที่ 24 ​​​​​​​ผู้บุกรุก

10/02/2024

25

บทที่ 25 ​​​​​​​ทุ่มสุดตัว nc

10/02/2024

26

บทที่ 26 ​​​​​​​รังรัก nc

10/02/2024

27

บทที่ 27 สัญญาว่าจะไม่ทิ้งกัน

10/02/2024

28

บทที่ 28 ความลับที่บังเอิญรู้

10/02/2024

29

บทที่ 29 ​​​​​​​เกิดอะไรขึ้นกันแน่

10/02/2024

30

บทที่ 30 ​​​​​​​มันเป็นไปไม่ได้

10/02/2024

31

บทที่ 31 ​​​​​​​อย่าลืม nc

10/02/2024

32

บทที่ 32 ​​​​​​​นาฬิกาเดินช้า

10/02/2024

33

บทที่ 33 ​​​​​​​ชีวิตที่ต้องก้าวไปข้างหน้า

10/02/2024

34

บทที่ 34 ​​​​​​​ตัดเยื่อเหลือใย

10/02/2024

35

บทที่ 35 ​​​​​​​ความลับที่เวกัส

10/02/2024

36

บทที่ 36 ​​​​​​​เบื้องหลังการแต่งงาน

10/02/2024

37

บทที่ 37 ​​​​​​​ถ้าง่ายแต่แรกก็จบ (ตอนจบ)

10/02/2024