หัวใจในลมหนาว

ตอนที่1 งานแต่งของปาลิตา

งานแต่งสายฟ้าแล่บของคนที่ชายหนุ่มหลงรักกำลังไร้ผู้คนเพราะเจ้าบ่าวได้พาเจ้าสาวเข้าหอไปตั้งแต่ก่อนสามทุ่ม

และเวลานี้ก็ปาไปเที่ยงคืนกว่าแล้ว

มีเพียงเขากับเลขาร่างบอบบางที่ยังนั่งดื่มทั้งที่พนักงานเริ่มเคลียร์พื้นที่แล้ว

“บอสเมามั้ยคะ”

“ไม่เมา”

“จะตีหนึ่งแล้วนะคะ

พายว่าขึ้นไปพักดีกว่า อยู่ห้องไหนคะเดี๋ยวพายเดินไปส่ง”

“สาม สี่...”

“สาม สี่ แล้วอะไรต่อคะ”

“หนึ่งมั้ง”

พิยดานิ่วหน้าเมื่อบอสคนเก่งของเธอจำเลขห้องพักไม่ได้แน่ชัด

“กุญแจห้องอยู่ไหนคะ

เอามาให้พาย”

“พรุ่งนี้มีประชุมมั้ยคุณพาย”

“พรุ่งนี้วันอาทิตย์ค่ะ

วันหยุด”

“ถ้างั้นคุณไปดื่มเป็นเพื่อนผมต่อได้หรือเปล่า

หรือว่าแฟนมารับแล้วคุณกลับเลยก็ได้”

“คนนั้นพี่ชายของพายค่ะ

ไม่ใช่แฟน”

หญิงสาวดึงกุญแจห้องจากในมือของเหมันต์มาถือไว้เอง

ก่อนจะต้องถอนหายใจออกมาอย่างหนักเมื่อเห็นเลขที่ห้องพักที่แท้จริงของเขา

“สามสี่เจ็ด”

ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ แต่ต้องพยุงชายร่างสูงกว่าเธอเกือบยี่สิบเซนติเมตรให้ถึงห้องพัก

เพื่อรักษาภาพพจน์ให้เจ้านายของตัวเอง

พรึ่บ เหมันต์เกือบจะล้มลงไปกองที่พื้นหากไม่ได้เลขาสาวช่วยไว้สภาพเขาคงไม่น่าดูเท่าไร

“อยู่เป็นเพื่อนผมหน่อย

ไม่งั้นผมคงบุกไปเอาปิ่นคืนแน่ ๆ”

“ทำอย่างนั้นไม่ได้นะคะ

เสียชื่อแย่เลย”

“คุณก็อยู่ห้ามผมสิ

ผมกลัวจะห้ามตัวเองไม่อยู่”

“ค่ะ

บอสนั่งลงที่เตียงก่อนนะคะพายจะรับบอสไม่ไหวแล้ว”

ร่างสูงหยัดตัวขึ้นตรงก่อนจะนั่งลงที่เตียงตามที่เธอแนะนำ

เขาพยายามปลดเน็กไทที่มันทำให้รู้สึกอึดอัดแต่ก็ยิ่งน่าหงุดหงิดเมื่อมันไม่ได้ดั่งใจ

“ขออนุญาตนะคะ พายช่วยค่ะ”

สายตาคนเมาเผลอมองอกอวบที่โผล่พ้นจากชุดเกาะอกสีแดงตรงหน้า

แค่เนินยังขนาดนี้แล้วทั้งเต้าจะใหญ่แค่ไหน

“ดีขึ้นมั้ยคะ

หรือจะถอดออกเลย”

“คุณถอดให้ผมสิ”

หญิงสาวชะงักค้างมือที่จับเน็กไทของเขาอยู่ ดวงตากลมสวยช้อนขึ้นมองสายตาระยิบระยับของเจ้านายชั่วครู่ก่อนจะผละออกจากเขาในที่สุด

“โทรสั่งเหล้าขึ้นให้ผมก็พอ

คุณจะกลับบ้านก็กลับไปเถอะ”

“พายอยู่กับบอสจนกว่าจะผ่านคืนนี้ไปก็แล้วกันนะคะ

ถ้าบอสก่อเรื่องคุณอุษาเอาพายตายแน่เลยค่ะ”

ร่างบางเดินไปโทรสั่งเครื่องดื่มให้เจ้านาย

โดยไม่รู้เลยว่าแผ่นหลังนวลเนียนของตัวเองนั้นกำลังถูกสายตาคมไล้มองราวกับจะแผดเผาเรือนร่างของเธอไปทุกอณู

“เรียบร้อยค่ะ”

“คุณจะดื่มไวน์ก็สั่งมาสิ

ผมเลี้ยง”

“พอแล้วล่ะค่ะ

พายดื่มจากข้างล่างมาไม่ใช่น้อยแล้ว”

“ถึงว่า... คอคุณแดงเชียว”

พิยดายกมือขึ้นลูบลำคอตัวเองเมื่อรู้ว่าถูกเขามอง

‘มองแค่คอหรือเปล่านะ เขาต้องเมามากแน่ๆเลย’

กริ๊ง ๆ

“เครื่องดื่มน่าจะมาส่งแล้ว

เดี๋ยวพายไปเอาให้เองค่ะ”

ชุดที่โชว์แผ่นหลังจนเกือบถึงบั้นท้ายนั่นทำให้สายตาคมแทบไม่อยากเบนสายตาไปทางอื่น

ปกติก็เมากับเธอออกจะบ่อยแต่ไม่ใช่ในวันที่เธอสวยขนาดนี้

ผิวกายขาวเนียนไร้ตำหนิ

สัดส่วนเอวน่าจะไม่เกินยี่สิบห้า ส่วนนมไม่แน่ใจว่ายัดฟองน้ำเข้าไปหรือเปล่าถึงได้โผล่ออกมาจากชุดมากขนาดนั้น

“คุณไม่ดื่มหรอ”

“ไม่ดีกว่าค่ะ

พายเคยดื่มแค่ไวน์เบา ๆ”

“ผมจ้างคุณดื่ม แก้วละพัน”

ร่างบางหรี่ตามองเจ้านายอย่างจับผิด

เขาดูแปลกไปจากเดิมมากเลยทีเดียว

“สิบแก้วก็หมื่นนึง

เท่ากับคุณทำงานสิบวันเลยนะ”

“บอสจะมอมเหล้าพายหรือเปล่าคะ”

“คุณไม่เมาหรอก ผมรู้”

ร่างบางใบหน้าแดงปลั่งด้วยฤทธิ์น้ำเมายื่นหน้าเข้ามาใกล้กว่าทุกครั้งทั้งที่ไม่เคยทำ

เขาไม่ปกติแน่ ๆ

“พายว่าบอสเมามากแล้วนะคะ

เลิกดื่มดีกว่าค่ะ”

“กลัวผมเหรอคุณพาย”

“ปะ..เปล่าค่ะ

จะกลัวอะไรล่ะคะ”

“กลัวผมปล้ำคุณน่ะสิ”

“บอสไม่ทำหรอกค่ะ

ถ้าทำคงทำไปนานแล้ว ใช่มั้ยคะ”

“...” พิยดาหน้าเจื่อนลงทันทีที่เธอไม่ได้รับคำตอบจากเจ้านาย

อย่าบอกนะว่าเขาคิดน่ะ

“บอส...”

“คืนนี้คุณสวยมาก

ชุดนี้ทำให้คุณดูเซ็กซี่ขึ้นเยอะเลย”

หญิงสาวไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงไม่ยอมออกไปจากห้องนี้เสียทีทั้งทีเขาเริ่มที่จะเดินเข้ามาใกล้

จนในที่สุดเขาก็เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของเธอ

“สติผมไม่เต็มร้อยหรอกนะ

แต่ก็ใช่ว่าจะไม่รู้ตัว”

“รู้ตัวเรื่องอะไรคะ”

“คุณตกลงมั้ยถ้าจะนอนกับผม”

“นะ.. นอน นอนแบบไหนคะ”

“เอากัน”

“บอส!... พูดอะไรออกมาคะ

รู้ตัวหรือเปล่า” พิยดาตาโตเป็นไข่ห่านตกใจกับคำพูดของเขา

เจ้านายเธอเขาเป็นคนสุภาพที่สุดเท่าที่เคยเจอมาในชีวิต

“ผมมีค่าตอบแทนสำหรับร่างกายของคุณ”

“...”

“ถ้าคุณไม่กล้าให้คำตอบ

ก็แค่ยอมให้ผมจูบคุณก็พอ”

หญิงสาวกำลังใช้สมองที่ปั่นป่วนเพราะตกลงกับตัวเองว่าจะเอาอย่างไรดี

ในขณะที่ริมฝีปากของเขาก็ก้มต่ำลงมาใกล้เรื่อย ๆ

“บอสคะ...อื้อ”

พิยดาหลับตาปี๋ทั้งที่ใจเต้นอย่างบ้าคลั่ง

เขาจูบเธอจริง ๆ นี่ไม่ใช่ความฝัน

และเธอกำลังไม่รู้ว่าควรจะวางมือสั่นเทาของตัวเองไว้ที่ไหนจึงกำขยุ้มเสื้อบริเวณเอวของร่างสูงไว้เป็นที่ยึดเหนี่ยว

“ถือว่าคุณตกลงแล้วนะ คุณพาย”

“คะ?”

“คุณเป็นฉลาด

จะไม่เข้าใจที่ผมพูดเลยเชียวหรือ”

“เกิดอะไรขึ้นคะ ทำไมจู่ ๆ บอสก็...”

“ก็คืนนี้คุณสวยกว่าทุกวัน”

นิ้วเรียวขยุ้มเสื้อเขาแน่นขึ้นอีกเมื่อได้เห็นสายตาที่ร้อนแรงจากเขาเป็นครั้งแรก

ทำงานกันมาเกือบห้าเดือนเขาไม่เคยใช้สายตาแบบนี้มองเธอแม้แต่ครั้งเดียว