Love Pharmacist เภสัชกรไฟฟ้า

Love Pharmacist เภสัชกรไฟฟ้า

พลอยแก้ว

5.0
ความคิดเห็น
4.5K
ชม
50
บท

เขาทำให้หัวใจของผมเต้นแรง ตั้งแต่ครั้งแรกที่พบเห็น จนอยากเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเขา แต่ว่าเราสองคนดันแตกต่างกันคนละขั้ว ความรู้สึกดี ๆ ที่ผมมีให้จะเปลี่ยนแปลงทำให้เขาเปลี่ยนไปได้ไหมนะ?

บทที่ 1 ยาคุม

-ยาคุม-

(ไฟฟ้า)

ร้านขายยาที่ผมไม่คิดจะเข้ามา เพราะว่าไม่ชอบกลิ่นยาพวกนี้ แต่มีความจำเป็นต้องมา เพราะว่ามีบางอย่างมันดึงดูด

ผมชื่อไฟฟ้า อายุยี่สิบเก้า ทำงานอยู่ในบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง เออนะก็ไม่รู้ว่าทำไมพ่อแม่ตั้งชื่อแปลก ๆ อย่าว่าแต่ผมประสาทจะแดกกับชื่อเลย เพื่อน ๆ และคนรู้จักก็ชอบถามประจำ จนตอนนี้มันทำให้ผมเริ่มชินแล้ว

"มีอะไรให้ช่วยไหมครับ" แล้วแม่งก็เป็นซะแบบนี้ เผลออีกทีเดินเข้ามาในร้านขายยาอีกจนได้

"เอ่อ...ขอซื้อยาคุม" แล้วกูจะซื้ออะไรล่ะ นึกไม่ออกคิดไม่ทัน คนขายมันก็ดันจ้องหน้า เลยต้องตอบไปว่าต้องการแบบนั้น ทั้งที่ผมไม่รู้จะซื้ออะไร เดินผ่านร้านนี้ทีไรแม่งเหมือนมีแรงดึงดูด ดึงดูดจริง ๆ นะ

"อีกแล้วเหรอ!"

"เออดิ มีหน้าที่ขายก็ขายไป พูดมากไม่เอาหรือไงตังค์อะ" ปากอันแสนหวานของผมมันเลยลั่นเบา ๆ

"ก็คนมันสงสัย คนอะไรซื้อยาคุมได้แทบทุกวัน ยกเว้นวันไหนร้านปิดที่ผมจะไม่เห็นคุณ สรุปเอายี่ห้ออะไรครับ" ดูไอ้เภสัชฯ คนขายยาสิ มันบ่นเหมือนผมไม่ใช่ลูกค้า แล้วการที่ผมมาซื้อยาคุมเนี้ย หนักหัวเภสัชอย่างมันนักเหรอวะ กวนตีน!!

"แบบเดิม"

"ครับ"

เวรกรรมอะไรของผมที่ต้องมาทำอะไรแบบนี้ ทั้งที่ไม่เคยคิดจะทำ เหมือนปากแม่งล็อกไว้แค่ว่าให้พูดยาคุมงั้นแหละ อยากตบปากตัวเองแม่งให้แตก ไอ้ปากเวร

"กินยังไง"

"ถามอีกละ"

ผมถามเภสัชที่ตอนนี้กำลังมองหน้าผม สายตาที่มองเหมือนมันเอือมระอา แต่ผมว่ามันคงเอือมระอาผมจริง ๆ นั่นแหละ แต่ช่างแม่งครับผมไม่สนใจ

"ถามก็ตอบดิวะ หน้าที่อะรู้จักไหม.....หน้าที่!" ผมจ้องหน้าคืนแล้วพูดย้ำเน้นคำ

"เฮ้อ~~ทำไมผมต้องมาเจอลูกค้าแบบคุณด้วยนะ....กินแบบนี้นะครับ ฟังแล้วจำ! ย้ำว่าต้องจำนะครับ ไม่ใช่เปิดประตูสะดุดฟุตบาท แล้วทำความรู้ที่ผมบอกหล่นลงพื้น....."

แล้วไอ้เภสัชมันก็ถอนหายใจออกมา แล้วก็บ่น ๆ ผมอย่างหน่าย ๆ จากนั้นก็อธิบายการกินยา เวลามันพูดผมก็เอาแต่จ้องหน้า หูก็ฟังสิ่งที่มันพูดไปด้วย เข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง ก็มองแล้วเพลิน จนแทบไม่อยากจะเดินออกไปไหน

"เข้าใจใช่ไหมที่พูดไป" ไอ้เภสัชฯ พูดย้ำแบบกระแทกเสียง

"ไม่อะ อธิบายอีกที" เอียงคอยักไหล่แบบกวน ๆ เข้ามาแล้วยังไม่อยากออกไป

"อะไรของคุณครับเนี้ย" ผมว่ามันคงเอือมผมเต็มทน แต่แล้วไงล่ะ คนอย่างผมมันหน้ามึนพอที่จะอยู่กวนไอ้เภสัชฯ ต่อ 😉

"หน้าที่! ครับ หน้าที่!" ผมจิ้มนิ้วลงแผงยาแรง ๆ เป็นเชิงสั่ง

"เฮ้อ~~" แล้วไอ้เภสัชฯ หน้าขาวก็ถอนหายใจยาวอีกรอบ

จากนั้นไอ้เภสัชฯ หน้าขาวก็อธิบายวนไป ส่วนผมก็มองหน้ามันแล้วอมยิ้ม ไม่รู้สิครับว่าทำไมต้องยิ้มที่ได้มองเวลามันเคลื่อนไหว แค่ปากขยับก็ทำให้ผมจับจ้องไม่อยากวางตา

"ถ้ารอบนี้ไม่เข้าใจ เชิญเสิร์ซใน google นะครับถ้ายังฉลาดพอ"

"!!"

พูดจบมันก็เดินหนีผมเลยครับ ที่พูดทิ้งท้ายนี่มันหลอกด่าผมว่าโง่ปะวะ!?

"อ้าวเห้ย!! นี่มึงหลอกด่ากูเหรอวะ!....สัสเอ้ยฝากไว้ก่อนเถอะมึง" ตะโกนแหกปากอย่างลืมตัว รู้ตัวอีกทีคนมองเต็ม เลยทำได้แค่เจ็บใจเบา ๆ ครั้งหน้าผมจะมาเอาคืน

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ พลอยแก้ว

ข้อมูลเพิ่มเติม
กรงรักราชาโจร

กรงรักราชาโจร

มหาเศรษฐี

5.0

แค้น ที่ฝังใจทำให้เธอต้องถูกจองจำ และรับผลกรรมทั้งที่ไม่ได้เป็นคนเริ่ม! ***** "ก็แค่เชลยไร้ค่าคนหนึ่งเท่านั้น" "แต่ฉันก็มีหัวใจนะคะ...ฉันมีความรู้สึกและเจ็บปวดเป็น" "เป็นเช่นรึ? ฮึ! ความรู้สึกของเธอไม่ได้มีผลสำหรับเรา.,." "หยาบช้าสิ้นดี!" "เทียบเท่าไม่ได้กับสิ่งคาว ๆ ที่พ่อเธอทำ" "พวกแกมันระยำ!" "เราทำได้มากกว่าจุดไฟเผาทั้งเป็นอีก.,.หรือเธออยากจะลอง" จอมโจรทรนงผู้คนขนานนามถึงความโหดร้าย เหี้ยมโหด ชายโฉดที่พรากพรหมจรรย์ของเธอ 'จัสซีเนีย' เธอเสียความสาวให้เขา 'จาห์มาล์' ผู้ชายป่าเถื่อนในแถบทะเลทราย สถานที่กบดานอันแสนไกล ที่ไม่มีใครอยากเข้าไปใกล้ ภายใต้ชายคาของกรงขัง หัวใจดวงน้อยของจัสซีเนียถูกย่ำยีด้วยแรงราคะของความเคียดแค้น ตัวแทนแรงอาฆาตที่เธอไม่ได้กระทำ แต่ต้องรับผลกรรมแทนผู้เป็นพี่อย่างจำยอม.....ด้วยฝีมือของราชาโจร!

หนังสือที่คุณอาจชอบ

รักต้องห้าม  โทสะของผู้ปกครอง

รักต้องห้าม โทสะของผู้ปกครอง

Gavin
5.0

สิบปีเต็มที่ฉันแอบรักภาคิน วงศ์วรานนท์ ผู้ปกครองของฉัน หลังจากครอบครัวของฉันล้มละลาย เขาก็รับฉันไปดูแลและเลี้ยงดูฉันจนโต เขาคือโลกทั้งใบของฉัน ในวันเกิดอายุสิบแปดปี ฉันรวบรวมความกล้าทั้งหมดเพื่อสารภาพรักกับเขา แต่ปฏิกิริยาของเขากลับเป็นความเกรี้ยวกราดอย่างที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน เขาปัดเค้กวันเกิดของฉันตกพื้นแล้วคำรามลั่น “สติแตกไปแล้วเหรอ? ฉันเป็นผู้ปกครองเธอนะ!” จากนั้นเขาก็ฉีกภาพวาดที่ฉันใช้เวลาวาดเป็นปีเพื่อเป็นคำสารภาพรักของฉันจนไม่เหลือชิ้นดี เพียงไม่กี่วันต่อมา เขาก็พาโคลอี้ คู่หมั้นของเขากลับมาบ้าน ผู้ชายที่เคยสัญญาว่าจะรอฉันโต ที่เคยเรียกฉันว่าดวงดาวที่สว่างไสวที่สุดของเขา ได้หายไปแล้ว ความรักที่ร้อนแรงและสิ้นหวังตลอดสิบปีของฉันทำได้เพียงแผดเผาตัวเอง คนที่ควรจะปกป้องฉันกลับกลายเป็นคนที่ทำร้ายฉันเจ็บปวดที่สุด ฉันก้มมองจดหมายตอบรับจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในมือ ฉันต้องไปจากที่นี่ ฉันต้องถอนรากถอนโคนเขาออกจากหัวใจ ไม่ว่าจะเจ็บปวดแค่ไหนก็ตาม ฉันยกโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์ของพ่อ “พ่อคะ” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “เอวาตัดสินใจแล้ว เอวาอยากไปอยู่กับพ่อที่กรุงเทพฯ ค่ะ”

แฟนฉันที่เป็น CEO หนีฉันไป 1,314 ครั้ง ฉันเลยแต่งงานกับคนอื่น

แฟนฉันที่เป็น CEO หนีฉันไป 1,314 ครั้ง ฉันเลยแต่งงานกับคนอื่น

Julian
5.0

รักยาวนานสิบปี เตรียมงานแต่งงานไปแล้ว 1314 ครั้ง แต่แฟนหนุ่มซีอีโอของฉันกลับไม่เคยปรากฏตัวเลย ตั้งแต่ที่เขากลับประเทศเงียบๆ โดยไม่บอกกล่าว ตัวเจ้าสาวตัวน้อยของเขาก็ทำให้วันแต่งงานของฉันกลายเป็นปัญหาที่จะระเบิดได้ทุกเมื่อ เธอมักจะหาทางทำเรื่องยุ่งยากในช่วงคืนก่อนงานแต่งทุกครั้ง และเขาก็ไม่เคยพลาดที่จะทิ้งฉันไป จนกระทั่งครั้งล่าสุด ท้องหวานเจ็บนิ้วมือจนเลือดหยดสองหยด เขากังวลมากจนต้องขับรถเร็วไปหาหมออย่างรีบร้อน ราวกับอยากให้หมอตรวจทุกส่วนของร่างกายตั้งแต่หัวจรดเท้า ขณะที่ฉันต้องเผชิญกับสายตาหัวเราะเยาะจากแขกในห้องเต็มไปด้วยความอับอาย เขาก็ให้คำตอบเพียงแค่เบาๆ และไม่สนใจ “ต้องเป็นวันนี้เหรอ? มันก็ยกเลิกไปตั้งหลายครั้งแล้ว เอาไปจัดวันเสาร์หน้าแทนก็ได้ ” “หวานหวานเป็นลมจากการเห็นเลือด ฉันต้องอยู่ข้างๆ เธอหน่อยนะ คุณต้องเข้าใจหน่อย” เขาพูดถึงความผูกพันที่เรามีมาตั้งแต่เด็ก จึงยอมให้เธอทำทุกอย่างตามใจ ส่วนฉันกลับถูกมองข้ามไป จริงๆ แล้วงานแต่งนี้สามารถมีคนอื่นได้เช่นกัน ในวันที่เขาทิ้งฉันไปเป็นครั้งที่ 1314 งานแต่งของฉันก็ยังจัดต่อไป แต่เจ้าบ่าวกลับเป็นคนอื่น

ความจำเสื่อม ชีวิตใหม่

ความจำเสื่อม ชีวิตใหม่

Psithurist
5.0

หลังจากที่แฟนหนุ่มประสบอุบัติเหตุรถชนและหมดสติไปหนึ่งสัปดาห์ เขาก็ฟื้นคืนความทรงจำขึ้นมาอย่างกะทันหัน เขาจำได้ว่ามีคนที่เขารักมายาวนาน ดังนั้น สิ่งแรกที่เซิ่งหลินชวนทำเมื่อฟื้นจากอาการโคม่า คือการขอเลิกกับฉินเวย “เรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงที่ฉันความจำเสื่อม ไม่ได้เป็นสิ่งที่ฉันตั้งใจทำจริงๆ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เราตัดขาดความสัมพันธ์ ความรักของเราก็ทำเหมือนไม่เคยเกิดขึ้นเลย ” ฉินเวยไม่ได้ว่าอะไร บัญเอิญว่าการวิจัยยาใหม่ในห้องทดลองสำเร็จ ฉินเวยจึงขอเข้าร่วมการทดลองยา “เมื่อคุณรับประทานยาเม็ดนี้ ความทรงจำส่วนนี้จะถูกลบไปอย่างถาวร คุณฉินเวย คุณตัดสินใจดีแล้วหรือ?”

หวนรัก คืนปรารถนา

หวนรัก คืนปรารถนา

pamika_1995
5.0

วายุ : นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงผู้จมอยู่กับอดีต เขาเป็นชายหนุ่มผู้คลั่งรัก ทว่าทิฐิทำให้เผลอทำร้ายคนที่รักที่สุด อลิสา : ดาราสาวที่พลาดพลั้งอุ้มท้องลูกของนักธุรกิจหนุ่ม แต่เขากลับผลักไส ไม่รัก มิหนำซ้ำยังกลับไปหาคนรักเก่าอีกด้วย ..................... "นอนกับฉันแค่คืนเดียว กล้าดียังไงมาพูดว่าเป็นเมียฉัน! เพราะถ้าเเค่คืนเดียว ฉันคงมีเมียไปค่อนโลกแล้ว" "แล้วถ้าอลิซท้องล่ะคะ! ท้อง! หมายถึงกำลังมีเด็ก...ที่ตอนนี้กำลังเป็นก้อนเลือดนอนนิ่งอยู่ในนี้"มือบางลูบไล้หน้าท้องแบนราบอย่างยั่วเย้า ก่อนจะยกยิ้มอย่างเป็นต่อ "....." วายุ จ้องสบด้วยสายตาเกรี้ยวกราด ฝ่าเท้าหนัก ค่อยๆ สาวเท้าเข้าหาเธออย่างคุกคาม "เหตุผลแค่นี้ พอที่จะเป็นเมียคุณได้หรือยัง! "เสียงหวานท้าทายเขา ใบหน้างามเชิดรั้นอย่างถือดี ก่อนที่ปากอิ่มจะเบ้ออกน้อยๆ ด้วยความเจ็บปวด เพราะปลายคางมนถูกบีบจนน้ำตาเล็ด "อย่าคิดจะใช้เด็กมาต่อรองกับฉัน! เพราะฉันไม่ใช่พระเอกที่จะยอมเเต่งงานกับเธอเพียงแค่ทำผู้หญิงท้อง...ฉันบอกเอาไว้ตรงนี้เลย ฉันจะรับผิดชอบแค่เด็ก..ที่อาศัยท้องเธอมาเกิดเท่านั้น! "เสียงเข้มกระซิบเหี้ยม ก่อนมือหนาอีกข้างจะยกขึ้นกดหน้าท้องแบนราบนั้นเบาๆ เพื่อเป็นการย้ำเตือน! "แต่ลูกของฉันต้องการมีทั้งพ่อและแม่! "มือบางสะบัดเขาออกอย่างถือดี ก่อนจะตะโกนลั่นใส่หน้าเขา "หึ...ถามจริงๆ อยากให้ลูกมีพ่อหรืออยากได้ผัวจนตัวสั่นกันแน่! " .................... "จำไว้นะคุณยุ! วันนี้คุณอาจจะยังไม่ต้องการพวกเรา...ก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าวันไหนที่เราไม่ต้องการคุณบ้าง แม้แต่วิญญาณของพวกเราคุณก็จะไม่ได้เห็น! "อลิสาตะโกนลั่นใส่หน้าเขาอย่างสุดทน ใบหน้างามเต็มไปด้วยน้ำตาทั้งสองข้างแก้ม "ปากดี " "ฉันเป็นแบบนี้ก็เพราะคุณ...พวกไร้ความรับผิดชอบ! " "อลิสา"เสียงเข้มกดต่ำ ใบหน้าคมขึงขัง อารมณ์ร้อนเริ่มเดือดพล่าน "เอากระโปรงไปใส่มั๊ยค่ะ บริจาคให้"เสียงหวานเอ่ยบอกเขา มือบางปาดน้ำตาก่อนจะยกยิ้มสมเพชส่งให้ "...." เพี๊ยะ! "หน้าตัวเมีย...คนสารเลว" "..." "อลิซเกลียดคุณที่สุด!"

การจากลาครั้งที่เก้าสิบเก้า

การจากลาครั้งที่เก้าสิบเก้า

Gavin
5.0

ครั้งที่เก้าสิบเก้าที่ ‘เจต’ ทำให้ฉันใจสลาย คือครั้งสุดท้ายของเรา เราสองคนเคยเป็นคู่รักดาวเด่นของโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ รัชดา อนาคตของเราถูกวางแผนไว้อย่างสวยหรูว่าจะเข้าเรียนที่จุฬาฯ ด้วยกัน แต่แล้วในช่วงปีสุดท้ายของม.ปลาย เขากลับไปหลงรักผู้หญิงคนใหม่ที่ชื่อ ‘แคท’ เรื่องราวความรักของเรากลายเป็นละครน้ำเน่าราคาถูกที่น่าเบื่อหน่าย เต็มไปด้วยการทรยศของเขาและการขู่ว่าจะเลิกอย่างไร้ความหมายของฉัน ในงานเลี้ยงจบการศึกษา แคท ‘บังเอิญ’ ดึงฉันตกลงไปในสระว่ายน้ำกับเธอ เจตกระโดดลงไปช่วยโดยไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว เขากลับว่ายผ่านฉันที่กำลังตะเกียกตะกายเอาชีวิตรอดไปอย่างไม่ใยดี แล้วโอบแขนรอบตัวแคทก่อนจะพาเธอขึ้นจากสระอย่างปลอดภัย ขณะที่เขาช่วยพยุงเธอขึ้นจากสระ ท่ามกลางเสียงเชียร์ของเพื่อนๆ เขาหันกลับมามองฉันที่ตัวสั่นเทา มาสคาร่าไหลเป็นทางสีดำอาบแก้ม “ชีวิตเธอ ไม่ใช่ปัญหาของฉันอีกต่อไป” เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาเหมือนน้ำในสระที่ฉันกำลังจะจมดิ่งลงไป คืนนั้นเอง บางสิ่งในตัวฉันก็แตกสลายลงอย่างสมบูรณ์ ฉันกลับบ้าน เปิดโน้ตบุ๊ก และคลิกปุ่มยืนยันสิทธิ์เข้าศึกษาต่อ ไม่ใช่ที่จุฬาฯ กับเขา แต่เป็นมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ คนละฟากฝั่งของกรุงเทพฯ

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ
Love Pharmacist เภสัชกรไฟฟ้า
1

บทที่ 1 ยาคุม

27/07/2024

2

บทที่ 2 หมดสภาพ

27/07/2024

3

บทที่ 3 อ้อนTeenมื้อดึก

27/07/2024

4

บทที่ 4 มาอ่อยให้หลง

27/07/2024

5

บทที่ 5 เพิ่งจะนึกได้

27/07/2024

6

บทที่ 6 โคตรคุ้ม

27/07/2024

7

บทที่ 7 เพื่อนกัน

27/07/2024

8

บทที่ 8 เริ่มเยอะแล้ว

27/07/2024

9

บทที่ 9 เรื่องสำคัญ

27/07/2024

10

บทที่ 10 สัญญาที่กลายเป็นเพียงน้ำลายไร้ราคา

27/07/2024

11

บทที่ 11 เรื่องของวันวาน

27/07/2024

12

บทที่ 12 เปลี่ยนไปโดยไม่ทันตั้งตัว

27/07/2024

13

บทที่ 13 การน้อยใจที่ไม่มีสิทธิ์

31/07/2024

14

บทที่ 14 คนที่เพื่อนชอบ

31/07/2024

15

บทที่ 15 กลัวไม่เหมือนเดิม

01/08/2024

16

บทที่ 16 ไม่ว่าต้องทำยังไงก็ยอม

01/08/2024

17

บทที่ 17 ต้องเป็นเขาเท่านั้น

02/08/2024

18

บทที่ 18 ความหวังที่เหมือนจะดับมอดลง

02/08/2024

19

บทที่ 19 ลองอีกครั้งเผื่อจะใจอ่อน

03/08/2024

20

บทที่ 20 มันต้องมีอะไรแน่ ๆ

03/08/2024

21

บทที่ 21 เหตุผลของการปฏิเสธ

09/08/2024

22

บทที่ 22 จูบลาครั้งสุดท้าย

09/08/2024

23

บทที่ 23 ไม่เป็นห่วงคงไม่รีบมา

09/08/2024

24

บทที่ 24 มีความหวังอีกครั้ง

10/08/2024

25

บทที่ 25 เชือกที่ตึงยิ่งดึงก็ยิ่งเจ็บมือ

10/08/2024

26

บทที่ 26 หมากระเป๋า

10/08/2024

27

บทที่ 27 คิดถึงนะ

11/08/2024

28

บทที่ 28 อาการหวั่นไหวที่ทำให้เสียการทรงตัว

11/08/2024

29

บทที่ 29 บางทีการเป็นเมียอาจจะดีกว่าการเป็นผัว

11/08/2024

30

บทที่ 30 เปิดโอกาสให้ตัวเอง

11/08/2024

31

บทที่ 31 กอดคอ=อ่อย

12/08/2024

32

บทที่ 32 ครั้งแรกด้วยกัน

12/08/2024

33

บทที่ 33 ชอบคน-คนหนึ่ง

12/08/2024

34

บทที่ 34 เกินหน้าเกินตา

13/08/2024

35

บทที่ 35 ทำพี่เขินเสียการทรงตัว

13/08/2024

36

บทที่ 36 เปิดตัวคนของใจ

13/08/2024

37

บทที่ 37 อวสานวงเหล้า

13/08/2024

38

บทที่ 38 สถานการณ์ไม่ดี

13/08/2024

39

บทที่ 39 เปลวไฟที่น้ำไม่สามารถดับได้

13/08/2024

40

บทที่ 40 แทนคำขอบคุณ

13/08/2024