แค่คุณ... แฟนเก่าคนโปรด The Way I Still love You

แค่คุณ... แฟนเก่าคนโปรด The Way I Still love You

rinrin

5.0
ความคิดเห็น
233
ชม
18
บท

“ฟังเรานะ เราบอกว่า เลิกกันเถอะ เราไม่ได้รักเธอแล้ววิน…จบกันแค่นี้นะ” จากเพื่อนสนิทกลายเป็นคนรัก แต่เพราะความห่างเหินบางอย่างทำให้ความสัมพันธ์ของวินเทอร์และอบอุ่นเปลี่ยนไป แม้จะยอมปล่อยมือจนอบอุ่นไปคบใครอื่น ทว่าวินเทอร์กลับยังคงรักฝังใจ เป็นใครคนหนึ่งที่อบอุ่นคอยปรึกษาอยู่เสมอ เพียงแต่... อยู่ในสถานะลับ วินเทอร์เฝ้ามองอบอุ่นอยู่เสมอ ไม่กล้าเปิดเผยตัวตน ไม่กล้าพูดว่ายังรัก ในขณะที่อบอุ่นค้นพบหัวใจตัวเองในวันที่สาย ไม่รู้เลยว่าวินเทอร์จะให้โอกาสเธอได้อีกไหม เพราะเธอรู้ตัวว่าคนผิดคือเธอมาโดยตลอด เป็นเธอที่โยนทิ้งความรักดี ๆ

แค่คุณ... แฟนเก่าคนโปรด The Way I Still love You บทที่ 1 ตอนที่ 1 : หน้าชา

แสงทองจากดวงอาทิตย์รำไรที่ปลายขอบฟ้า ท้องฟ้าสีครามสวยสดใสอาบทาไปด้วยลำแสงสีส้มอมทองดูสวยและสดใส บนเนินสูงหลังโรงเรียนมีหญ้าเขียวชอุ่มที่นุ่มละมุน ความอบอุ่นปนร้อนสะท้อนอยู่ที่บนผิวกาย เหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดพรายเพราะว่าตอนนี้ไร้ซึ่งสายลมที่เคยเคลื่อนไหว วินเทอร์ ค่อยๆ หุบยิ้มลงช้า ๆ เมื่อความรู้สึกที่แสนหลากหลาย ไม่อาจบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้ว่าตอนนี้เธอกำลังรู้สึกอย่างไร ก่อนหน้านี้เธอคว้ากระเป๋านักเรียนแล้ววิ่งมาที่นี่ทันทีหลังจากออดสุดท้ายของวันดังขึ้น เขามาที่นี่เพราะแฟนสาวของตนได้นัดเจอบอกว่ามีเรื่องสำคัญจะคุย ประจวบเหมาะกับที่เขาเองก็มีเรื่องที่จะคุยกับเจ้าหล่อนเหมือนกัน ก็เลยดีใจมากเพราะว่าห

ลายครั้งแล้วที่เขาพยายามนัดเจอกับคนรักแต่พักหลังมานี้เจ้าหล่อนไม่ค่อยมาเจอเพราะว่าไม่ค่อยมีเวลาว่างและทั้ง ๆ ที่เรียนอยู่ที่โรงเรียนเดียวกันแท้ๆ แค่อยู่คนละห้องแต่ไม่รู้ทำไมพวกเขากลับแทบไม่ได้พูดคุยกันเลยเกือบเดือนที่ผ่านมา มีเบอร์โทรและแชทก็แทบไม่ได้คุยกันวินเทอร์ดีใจสุดๆ จึงได้ออกวิ่งอย่างสุดกำลัง ไม่รู้จักเหน็ดจักเหนื่อย แต่ทว่า คำทักทายแรกที่อีกฝ่ายพูดให้เธอได้ยินกลับเป็นสิ่งที่เชือดเฉือนหัวใจ

“เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะ วินได้ยินผิดไปหรือเปล่า”

“ฟังเรานะ เราบอกว่า เลิกกันเถอะ เราไม่ได้รักเธอแล้ววิน…จบกันแค่นี้นะ”

“…..”

วินเทอร์นิ่งงันไปชั่วอึดใจก่อนจะค่อยๆ ระบายรอยยิ้มออกมาให้แล้วส่งเสียงพึมพำในลำคอเบาๆ จนอีกฝ่ายแทบจะไม่ได้ยิน ก่อนที่เขาจะค่อยๆ ยิ้มเต็มใบหน้าแล้วเอ่ยถ้อยคำที่อีกฝ่ายก็ไม่ทันคาดคิดขึ้นมาด้วยเช่นเดียวกัน

“งั้นเรากลับไปเป็นเพื่อนกันนะ เราโอเค ดีแล้วล่ะที่บอกกันตรงๆ เฮ้ย…เราโอเคจริงๆ ไม่เป็นไรหรอกไม่ต้องทำหน้าแบบนั้น วันนี้เธอไม่รักเราแล้วก็ไม่เป็นไรแต่ถ้าในวันข้างหน้า เธอรู้สึกเงียบเหงาโดดเดี่ยวและไม่มีใคร ให้นึกถึงเรานะ ทุกครั้งที่เธอมองกลับมาเธอจะมีเราอยู่ตรงนี้เสมอ….ลาก่อนนะอบอุ่น”

ไม่รู้ทำไมแต่คนที่เป็นฝ่ายบอกเลิกและพูดว่าหมดรักกลับรู้สึกเจ็บลึกลงไปในใจ อีกฝ่ายส่งยิ้มให้เธอแบบที่เคยทำเสมอมา เป็นรอยยิ้มที่ดูก็รู้ว่าฝืดและฝืนมากแค่ไหน ความขมขื่นและหม่นเศร้าแสดงออกมาทางแววตาจนเห็นได้ชัด เธออยากจะกัดลิ้นตัวเองแล้วคืนคำที่เคยพูดออกไปก่อนหน้านี้ แต่เมื่อนึกถึงใบหน้าของใครอีกคนที่รออยู่ เธอก็จำต้องกล้ำกลืนเก็บคำนั้นลงไปถ้าหากว่าเธอเลือกแล้วเธอก็จะไม่ลังเล อบอุ่นหยิบกระเป๋าที่วางไว้ที่พื้นขณะที่รอคนตรงหน้า เอ่ยคำว่าลาก่อนแล้วก็เดินลงเขาไปเงียบๆ วินเทอร์ทิ้งกายลงนอนบนพื้นหญ้าด้วยความรู้สึกไร้เรี่ยวแรง นี่สินะเหตุผลที่อีกคนหายไปตลอดระยะเวลาเกือบเดือนที่ผ่านมา เป็นเพราะหมดรักกันแล้วนี่เองถึงไม่ค่อยอยากมาเจอกันโทรหาก็ไม่ค่อยรับแชทไปก็ไม่ค่อยตอบ ที่จริงคำตอบมันก็มีของมันอยู่แล้วตลอดเวลาที่ผ่านมาแต่เธอกลับเลือกที่จะมองข้ามมันไป เพราะอะไรกันนะ ยิ่งคิดยิ่งทบทวนก็ยิ่งไม่เข้าใจ เธอผิดพลาดที่ตรงไหนกัน แล้วมันมีอะไรมากกว่าคนหมดใจไหมนะ

วินเทอร์นอนมองท้องฟ้าและน้ำตาไหลเงียบๆ ก่อนที่จะนอนตะแคงข้างคุดคู้กอดตัวเองเอาไว้สะอื้นไห้จนตัวโยน เจ็บปวดเหลือเกิน ไม่รู้ว่าความทรมานนี้จะไปสิ้นสุดที่ตรงไหน เธอรู้แค่ว่าขณะนี้ในทุกๆ ลมหายใจของเธอเต็มไปด้วยความเจ็บปวดรวดร้าว ทำไมคนที่เคยสัญญาว่าจะมีกันและกันตลอดไปถึงเลือกที่จะทิ้งกันไปอย่างง่ายดายนะ เธอไม่รู้อะไรเลย เพราะว่าเธอมีไม่เท่าเทียมคนอื่นหรือเปล่า หรือเป็นเพราะว่าเธอแค่เป็นคนที่ไม่ใช่เท่านั้น ทุกๆ คำถามทุกๆ ความทรงจำค่อยๆ ผุดพรายขึ้นมาในหัว ยิ่งคิดก็ยิ่งตอกย้ำให้ลึกลงไปในใจว่าตอนนี้เธอกลายเป็นคนที่ถูกทิ้งแล้ว กำลังจะจบม. 6 ไปพร้อมๆ กัน เธออุตส่าห์สอบได้มหาวิทยาลัยที่กรุงเทพฯเพราะคิดว่าอีกฝ่ายคงจะอยากให้ไปอยู่ใกล้ๆ ไปเอาความมั่นหน้านี้มาจากไหนกันนะ ทั้งที่อีกฝ่ายก็ไม่เคยเอ่ยปากชวนแท้ๆ ดิ้นรนอยากจะไปอยู่ใกล้ๆ เขาพยายามทำงานพาร์ทไทม์ทุกสิ่งอย่างเพื่อที่จะเก็บเงินให้มากพอ เพราะไปอยู่ที่นั่นต้องใช้เงินเยอะถึงแม้บ้านของเธอจะไม่ได้ยากจนขัดสนแต่การรบกวนเงินพ่อแม่มากๆ ก็ไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการเหมือนกัน

ในขณะที่วินเทอร์รู้สึกเจ็บปวดจนแทบปางตาย ลมหายใจทุกชั่วขณะมีเพียงความปวดร้าว ในใจมีแต่คำถาม ในหัวเต็มไปด้วยคำว่าทำไม คนที่บอกเลิกกันอย่างโหดร้ายอย่างอบอุ่นกลับเดินยิ้มร่าเริงและส่งมือให้ใครอีกคนที่ยืนรออยู่ด้านล่าง ลูกพีชยิ้มรับเปิดประตูรถให้อบอุ่นแล้วก็ขับพาออกไปจากหน้าโรงเรียน

ย้อนกลับไปเมื่อปีก่อน

เด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ในช่วงเปิดเทอมที่ 1 พวกเขาดีใจมากที่ได้กลับมาเจอเพื่อนๆ หลังจากปิดเทอมไปเพราะบางคนก็ไปช่วยงานที่บ้านบางคนก็ไปอยู่ต่างจังหวัดกับพ่อแม่ และบางคนก็ไม่มีโอกาสที่จะได้มาเจอเพื่อนๆ ทำให้ความคิดถึงนั้นถูกบ่มเพาะเอาไว้ในใจอย่างมากมายเมื่อมีโอกาสได้กลับมาเจอกันอีกครั้งของวันแรกในการเปิดเทอมเสียงเจี๊ยวจ๊าวก็ดังขึ้นไม่มีพัก จนกระทั่งคาบแรกของการเรียนมาเยือนคุณครูเข้ามายืนในห้องแล้วทุกคนก็ยังไม่รู้ตัว ในที่สุดคุณครูก็ต้องยกไม้เรียวขึ้นเคาะกระดานดำเสียงดังและเอ่ยเสียงดุๆ เท่านั้นแหละคนที่จับกลุ่มกันอยู่ก็วงแตกกลับที่ใครที่มัน การเรียนวันแรก ไม่ได้มีอะไรมากเป็นเพียงการปฐมนิเทศและบอกว่าเทอมนี้จะเรียนอะไรมากหรือน้อยยังไงก็เท่านั้น พอตกเย็นวินเทอร์และอบอุ่นก็เดินกลับบ้านด้วยกันเช่นเคย พวกเขาทั้งสองคนเป็นเพื่อนรักกันมาตั้งแต่เด็ก นั่นก็เพราะว่าพ่อแม่ของวินเทอร์อยากให้ลูกได้อยู่อย่างสุขสบาย พวกเขาจึงปรึกษากันแล้วก็เลือกให้พ่อที่เป็นตำรวจออกจากบ้านพักตำรวจหลังจากกู้เงินได้และมาซื้อบ้านในหมู่บ้านจัดสรรแห่งหนึ่ง ซึ่งตอนนั้นแม่กำลังตั้งท้องแล้วพอได้บ้านหลังนี้มาวินเทอร์ก็คลอดพอดี กลายเป็นว่าทั้งอบอุ่นและวินเทอร์คบกันมาตั้งแต่จำความได้ เติบโตแล้วร่ำเรียนมาด้วยกัน มีความรักและความผูกพันให้กันมากจนกระทั่งความรู้สึกของวินเทอร์ที่มันเปลี่ยนไปจะทนกักเก็บเอาไว้ในใจอีกไม่ไหวจึงได้เอ่ยปากสารภาพรักออกไป

“เป็นแฟนกันนะ”

“วิน…พูดอะไรออกมารู้ตัวหรือเปล่า”

“รู้สิ เรารักอบอุ่น รักมานานแล้วแต่เราเพิ่งแน่ใจว่ารักที่เรามีให้ไม่ใช่เป็นรักแบบเพื่อนมีเท่านั้น ถ้าหากว่าอบอุ่นรู้สึกเหมือนกัน ส่งมือให้วินนะ”

อบอุ่นจ้องมองคนตรงหน้าและหัวใจสั่นไหว ไม่ใช่แค่เธอคนเดียวสินะที่รู้สึก คนตรงหน้านี้ที่เพิ่งสารภาพรักและขอคบกับเธอเป็นแฟนเขาก็รู้สึกไม่ต่างกัน เป็นสิ่งที่มหัศจรรย์เหลือเกินที่เพื่อน 2 คนสนิทกันมากตั้งแต่เด็ก จะกลับกลายมาเป็นคนรักกันในวันนี้ จากที่เคยเป็นเพื่อนสนิทก็กลายเป็นคนรักและรู้ใจ ท่ามกลางความยินดีของเพื่อนหลายคนและบางคนก็อิจฉานิดหน่อยเพราะว่า วินเทอร์ค่อนข้างหัวดี เขาฮอตในหมู่สาวๆ อยู่ไม่น้อยด้วยความที่บุคลิกนิ่งๆ ห้าวๆ เล็กน้อย จนตอนนี้เขามีเจ้าของหัวใจไปเสียแล้ว แต่ความสัมพันธ์ของทั้งคู่กลับมีอุปสรรคเพิ่มขึ้น เมื่อวินเทอร์วาดฝันถึงวันที่มีอบอุ่นยืนอยู่เคียงข้างกาย และเขาก็พยายามตะเกียกตะกายที่จะเข้าใกล้ความฝันนั้น เขารู้ดีว่าตนเองเป็นผู้หญิงและไม่มีหลักประกันที่มั่นคงเพราะฐานะไม่ได้ร่ำรวยล้นฟ้า ถ้าหากว่าเขาไม่เริ่มพยายามตั้งแต่วันนี้แน่นอนว่าพ่อแม่ของอบอุ่นจะต้องรับไม่ได้ที่ลูกคบกับคนเพศเดียวกันและยังไร้ซึ่งเงินทองและหลักประกันที่มั่นคง เธอจึงพยายามที่จะรับงานพาร์ทไทม์ ทำทุกสิ่งอย่างเพื่อเก็บเงิน พยายามที่จะสร้างอนาคต และนั่นทำให้เวลาที่เคยมีให้กับคนรักมันน้อยลงไปทุกที เป็นเหตุผลให้คนอื่นสามารถเข้ามาแทรกกลาง ในที่สุดคนที่มาทีหลังก็ชนะใจของอบอุ่นด้วยความใกล้ชิดและเอาใจใส่ โดยที่วินเทอร์ไม่เคยรับรู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นลับหลังตน อบอุ่นเป็นคนที่ต้องการความรักและความอบอุ่นอยู่เสมอ คนที่บ้านเอาแต่ทำงาน เธอเหงามากพอแล้วและรู้สึกว่าตอนที่เป็นเพื่อนกัน วินเทอร์เอาใจใส่เธอมากกว่านี้ ตอนนี้พอเขาเปลี่ยนไปนั่นก็เป็นเหตุผลทำให้เธอเปลี่ยนไปด้วยเช่นกัน….

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ rinrin

ข้อมูลเพิ่มเติม
พิสูจน์รักบอดี้การ์ดเย็นชา

พิสูจน์รักบอดี้การ์ดเย็นชา

โรแมนติก

5.0

“อิงฟ้า นี่คือองศา ต่อไปนี้เธอจะมาเป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวของลูก ไปไหนมาไหนก็จะไปพร้อมกับลูกยกเว้นแค่เวลานอนหลังจากที่ส่งลูกถึงคฤหาสน์ของเราแล้ว องศาจะต้องกลับบ้านไปและก็จะกลับมาในเช้าวันใหม่เพื่อรอรับลูกไปโรงเรียนแล้วเรียนรู้ธุรกิจ ทำกิจกรรม activity อะไรต่างๆ ก็จะต้องมีเขาไปด้วยตลอด” “แต่พ่อคะ อิงบอกแล้วไงว่าไม่เอาบอดี้การ์ด” “ลูกบอกแค่ว่ายังไงก็ไม่เอาบอดี้การ์ดผู้ชายเด็ดขาด ก็นี่ไงองศา ไม่ใช่ผู้ชาย ก็ตรงตามเงื่อนไขที่เราตกลงกันแบบนี้จะมาโวยวายไม่ได้นะอิงฟ้า” 'ชิ คนอะไรหน้าบูดบึ้งขนาดนั้น ถูกบังคับให้มาเป็นบอดี้การ์ดรึไง ทำให้เหม็นขี้หน้าตั้งแต่แรกเจอเลยจริง ๆ'

หนังสือที่คุณอาจชอบ

คุณนายยอมหย่าแล้ว

คุณนายยอมหย่าแล้ว

Calv Momose
4.9

หลังจากแต่งงานกันมาสามปี เวินเหลี่ยงก็ยังไม่เคยได้ความรักจากฟู่เจิ้งแต่อย่างใดเลย เมื่อรักแรกของเขากลับมา สิ่งที่รอเธออยู่คือหนังสือการหย่า "ถ้าฉันมีลูก คุณยังเลือกหย่าไหม?" เธออยากจับโอกาสสุดท้ายนี้ไว้ แต่แล้วมีแต่คำตอบที่เย็นชาว่า "ใช่" เวินเหลี่ยงหลับตาและเลือกที่จะปล่อยมือ ...ต่อมาเธอนอนอยู่บนเตียงคนไข้ด้วยความสิ้นหวังและลงนามในข้อตกลงการหย่า "ฟู่เจิ้ง เราไม่ได้เป็นหนี้กันอีกต่อไปแล้ว..." ชายที่มีความเด็ดขาดและเย็นชามาโดยตลอดนอนอยู่ข้างเตียงขอร้องให้อีกฝ่ายกลับมาด้วยเสียงแผ่วเบา "เหลียง ได้โปรดอย่าหย่าได้ไหม?"

ช่วยเลิกงี่เง่าสักที

ช่วยเลิกงี่เง่าสักที

Jade Winslow
5.0

แต่งงานมาแล้วสี่ปีแต่เพิ่งได้มีอะไรกับสามีไม่นาน เฉียวหนานซีก็ตั้งครรภ์โดยไม่ได้ตั้งใจขึ้นมา เธอดีอกดีใจคิดจะบอกข่าวดีแก่สามี แต่กลับพบว่า เขามีคนอื่นที่คอยอยู่ข้างๆ มานานแล้ว และหญิงสาวคนนั้นก็มีลูกของเขาด้วยเช่นกัน เพราะรักมาก เธอจึงยอมทนต่อทุกการละเลยของเขา พร้อมคืนที่ต้องอยู่คนเดียวในห้องที่ว่างเปล่า แต่เมื่อเขายอมให้แฟนเก่าเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต โดยไม่ปรานีและประกาศว่า "ซินฉือท้องลูกของตระกูลฟู่" เฉียวหนานซีจึงตื่นรู้ว่า รักที่มีมาสี่ปีนั้นกลับสูญเปล่า ในเมื่อเขาไม่ซื่อตรง เธอจึงไม่จำเป็นต้องคำนึงถึงความสัมพันธ์อีกต่อไป ในข้อตกลงการหย่า เฉียวหนานซีเน้นข้อความหนาว่า "สี่ปีของการแต่งงานที่ไร้เพศสัมพันธ์ ฝ่ายชายไม่สามารถทำหน้าที่สามีได้" หลังจากนั้น เธอก็จากไปอย่างสง่างาม ทำวิจัย เปิดแกลเลอรี งานของเธอเจริญรุ่งเรือง และคนที่เคยแอบรักเธอก็มาปรากฏข้างๆ ฟู่จิงหวยมองผู้หญิงใต้แสงแฟลชที่แสงสว่างเจิดจ้าเต็มไปด้วยความอิจฉา จากนั้นก็กอดเธอในอ้อมกอดแล้วถามว่า "เฉียวหนานซี เธอลืมไปแล้วหรือว่าใครเป็นสามีของเธอ " เฉียวหนานซียิ้มเย้ยหยัน "ฉันโสด ไม่ต้องมายุ่ง"

เจ้าสาวจำยอม สามีเศรษฐีนอกสายตา

เจ้าสาวจำยอม สามีเศรษฐีนอกสายตา

Roana Javier
4.9

ชูจี้ถูกเก็บไปอุปการะตั้งแต่ยังเด็ก ซึ่งถือเป็นความฝันของเด็กกำพร้าทั่วไปอย่างชูจี้ แต่ชีวิตหลังจากนั้นมันไม่ได้มีความสุขดั่งที่ชูจี้คิดฝันไว้เลย เธอต้องอดทนถูกเย้ยหยันและการทำทารุณจากแม่บุญธรรมของเธอ แต่ก็ยังโชคดีที่เธอได้รับความเมตตาจากคนใช้สูงวัยคนหนึ่งในบ้านหลังนั้น ชึ่งเป็นคนคอยดูแลและเอาใส่เธอเหมือนแม่แท้ ๆ ของเธอ จนกระทั่งคนใช้จากไปด้วยอาการป่วย ชูจี้ก็ถูกบังคับให้แต่งกับผู้ชายที่ไม่เอาการเอางานแทนลูกสาวแท้ ๆ ของพ่อแม่บุญธรรมของเธอเพื่อชดใช้ค่ารักษาพยาบาลของคนใช้ เรื่องราวจะเป็นเช่นเดียวกับซินเดอเรลล่าหรือไม่? อย่างไรก็ตาม ชายที่เธอจะแต่งงานด้วยนั้นไม่เหมือนเจ้าชายเลยสักนิดนอกจากรูปร่างหน้าตาของเขาที่สามารถเทียบเท่ากับเจ้าชายได้เท่านั้นเอง ลู่เหยี่ยนเป็นลูกชายนอกสมรสของครอบเศรษฐีครอบครัวหนึ่ง เขาใช้ชีวิตไปวันๆ (พอลอดไปด้วยค่ะ)มาโดยตลอด ที่เขาตกลงแต่งกับชูจี้ก็เพราะอยากจะทำให้ความปรารถนาสุดท้ายของแม่ของเขาสมหวังเท่านั้น แต่ในคืนวันแต่งงาน เขากลับพบว่าเจ้าสาวคนนี้มีพฤติกรรมที่ผิดกับที่เคยได้ยินได้ฟังมา โชคชะตาจะบันดาลให้พวกเขาเป็นอย่างไร และลู่เหยี่ยนจะเป็นดั่งที่เราคิดหรือไม่ สิ่งที่น่าประหลาดใจคือลู่เหยี่ยนมีหลายอย่างที่คล้ายๆ กับมหาเศรษฐีที่ใหญ่ที่สุดในเมืองนี้อย่างพิลึก สุดท้ายแล้ว ลู่เหยี่ยนจะสามารถรู้ได้หรือไม่ว่าชูจี้ คือเจ้าสาวจำเป็นที่ต้องได้แต่งงานแทนพี่สาวของเธอ การแต่งงานของพวกเขาจะเป็นจุดเริ่มต้นเรื่องราวสุดโรแมนติกหรือวิบากกรรมของชีวิต โปรด ติดตามและค้นหาชีวิตและเรื่องราวของทั้งสองคนด้วยกันเถอะ

นางบำเรอกับจอมบงการ

นางบำเรอกับจอมบงการ

B.J.BEN
4.7

ธัญญ์... ชายหนุ่มที่เจ็บช้ำกับความรักเมื่อครั้งอดีต วิธาดา... หญิงสาวร้ายกาจที่แอบรักเขาหมดหัวใจ หญิงสาวมองสบตากับเขาในระยะกระชั้นชิด หัวใจบอบบางเรียกร้องให้เธอเปิดเผยความจริงในส่วนลึกของจิตใจ “ฉันรักนายนะธัญญ์ รักนายมานานแล้ว” หล่อนคิดเอาไว้ไม่มีผิดว่าเขาจะต้องทำหน้าตกใจ แม้จะทำใจเอาไว้แล้ว แต่เธอรู้สึกเจ็บปวด มีผู้ชายหลายคนอยากสานสัมพันธ์กับเธอ แต่เธอก็สลัดทิ้ง แต่เขา... คนที่เธอแอบรัก เขากลับมีใจให้น้องสาวของเธอ เขากลับไม่ต้องการความรักของเธอ เขากลับตกใจและมองเธอเหมือนตัวประหลาด “เธอพูดอะไรของเธอ” ธัญญ์ทั้งมึนงง ทั้งตกใจในคำพูดของหญิงสาว “พูดความจริง นายคงไม่เคยรู้มาก่อน นายเป็นผู้ชายคนแรกของฉัน คืนนั้น...” เธอพูดอย่างหมดเปลือก เขาจะดูถูกยังไงก็ช่าง แต่เธอเป็นคนพูดตรงๆ เธออยากให้เขารับรู้และเข้าใจ “แต่ฉันไม่ได้รักเธอ ไม่แม้แต่จะคิด”

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ
แค่คุณ... แฟนเก่าคนโปรด The Way I Still love You แค่คุณ... แฟนเก่าคนโปรด The Way I Still love You rinrin โรแมนติก
““ฟังเรานะ เราบอกว่า เลิกกันเถอะ เราไม่ได้รักเธอแล้ววิน…จบกันแค่นี้นะ” จากเพื่อนสนิทกลายเป็นคนรัก แต่เพราะความห่างเหินบางอย่างทำให้ความสัมพันธ์ของวินเทอร์และอบอุ่นเปลี่ยนไป แม้จะยอมปล่อยมือจนอบอุ่นไปคบใครอื่น ทว่าวินเทอร์กลับยังคงรักฝังใจ เป็นใครคนหนึ่งที่อบอุ่นคอยปรึกษาอยู่เสมอ เพียงแต่... อยู่ในสถานะลับ วินเทอร์เฝ้ามองอบอุ่นอยู่เสมอ ไม่กล้าเปิดเผยตัวตน ไม่กล้าพูดว่ายังรัก ในขณะที่อบอุ่นค้นพบหัวใจตัวเองในวันที่สาย ไม่รู้เลยว่าวินเทอร์จะให้โอกาสเธอได้อีกไหม เพราะเธอรู้ตัวว่าคนผิดคือเธอมาโดยตลอด เป็นเธอที่โยนทิ้งความรักดี ๆ”
1

บทที่ 1 ตอนที่ 1 : หน้าชา

06/02/2025

2

บทที่ 2 ตอนที่ 2 : เราเป็นเพื่อนกันนะ

06/02/2025

3

บทที่ 3 ตอนที่ 3 : เริ่มต้นใหม่

06/02/2025

4

บทที่ 4 ตอนที่ 4 : ปรึกษาอะไรได้ไหมคะ

06/02/2025

5

บทที่ 5 ตอนที่ 5 : คุณสายลม

06/02/2025

6

บทที่ 6 ตอนที่ 6 : ทำใจให้ได้นะ

06/02/2025

7

บทที่ 7 ตอนที่ 7 : ยังอยู่ตรงนี้นะ

06/02/2025

8

บทที่ 8 ตอนที่ 8 : ลืมเลือน

06/02/2025

9

บทที่ 9 ตอนที่ 9 : แผลเก่า

06/02/2025

10

บทที่ 10 ตอนที่ 10 : กรรมตามสนอง

06/02/2025

11

บทที่ 11 ตอนที่ 11 : จบแบบเดิม

06/02/2025

12

บทที่ 12 ตอนที่ 12 : คนใหม่ ๆ อีกแล้ว

06/02/2025

13

บทที่ 13 ตอนที่ 13 : คนสุดท้าย

06/02/2025

14

บทที่ 14 ตอนที่ 14 : ความลับ

06/02/2025

15

บทที่ 15 ตอนที่ 15 : โอกาส

06/02/2025

16

บทที่ 16 ตอนที่ 16 : โมเมนต์ของสองเรา

06/02/2025

17

บทที่ 17 ตอนที่ 17 : ทะเลสีชมพู

06/02/2025

18

บทที่ 18 ตอนที่ 18 : คืนเร่าร้อนของสองเรา

06/02/2025