ฉันกำลังท้อง แต่อัลฟ่ากลับหักหลังฉัน

สาวน้อยในกอด คือผู้ยิ่งใหญ่

... ในต่างแดนที่ไม่คุ้นเคย เมื่อสาวน้อยกำลังสิ้นหวังและหมดกำลังใจ ชายหนุ่มได้ทุ่มเงินจำนวนมหาศาล พาสาวน้อยออกจากสถานที่อันเลวร้ายด้วยความเด็ดขาดและไม่ยอมรับคำปฏิเสธใดๆ เหมือนเขากำลังดูแลตุ๊กตาแสนสวยไว้ข้างกาย และตั้งชื่อเธอว่า ป๋อซิง ป๋อซิงในสายตาของคนอื่น : โหดเหี้ยมรุนแรง ฆ่าคนได้โดยไม่กระพริบตา ป๋อซิงในสายตาของป๋อเยี่ยนเจวี๋ย: เด็กน้อยแสนเชื่องและอ่อนโยน เมื่อทุกคนพยายามค้นหาตัวตนของสาวน้อย กลับพบว่าเธอคือหมอเทวดา นักฆ่าระดับสูง และทายาทของตระกูลลึกลับที่ร่ำรวย ... ทุกคนต่างหวาดกลัว : ใครจะกล้าไปยุ่งกับเธอล่ะ คุณหนูกลับมาแล้ว พร้อมที่จะจัดการทุกคนที่ไม่เห็นหัวเธอ

สี่สิบเก้าเล่ม หนึ่งการชำระบัญชี

สามีของฉัน อาทิตย์ เขามีรูปแบบของเขา เขานอกใจ ฉันจับได้ แล้วหนังสือหายากเล่มหนึ่งก็จะมาปรากฏบนชั้นวางของฉัน สี่สิบเก้าครั้งที่ทรยศ สี่สิบเก้าคำขอโทษราคาแพง มันคือการแลกเปลี่ยน ความเงียบของฉันเพื่อวัตถุสวยงามชิ้นหนึ่ง แต่ครั้งที่สี่สิบเก้านี่มันฟางเส้นสุดท้าย เขาเบี้ยวงานรับรางวัลของพ่อฉันที่กำลังจะตาย ทั้งที่สัญญตอนจับมือท่านไว้ เพื่อไปซื้อคอนโดให้จุลิตา รักแรกสมัยมัธยมของเขา คำโกหกที่หลุดออกมาง่ายๆ นั่นแหละที่ทำฉันแหลกสลายยิ่งกว่าเรื่องชู้สาว แล้วเขาก็พาหล่อนไปที่สวนอนุสรณ์ของแม่ฉัน เขายืนมองเฉยๆ ตอนที่หล่อนพยายามจะตั้งป้ายหินอ่อนให้แมวที่ตายไปแล้วของตัวเองข้างๆ ม้านั่งของแม่ฉัน พอฉันไปเผชิญหน้า เขายังหน้าด้านมาขอให้ฉันเมตตา “เรามาเมตตากันหน่อยเถอะ” เขาพูด เมตตาผู้หญิงที่กำลังย่ำยีความทรงจำเกี่ยวกับแม่ของฉัน เมตตาผู้หญิงที่เขาเอาเรื่องที่ฉันแท้งลูกไปเล่าให้ฟัง ความโศกเศร้าอันเป็นส่วนตัวที่เขาเอาไปปูดเหมือนเป็นความลับสกปรก ตอนนั้นฉันถึงได้ตระหนักว่านี่ไม่ใช่แค่เรื่องอกหัก แต่มันคือการรื้อถอนคำโกหกที่ฉันช่วยเขาสร้างมันขึ้นมา คืนนั้น ขณะที่เขาหลับ ฉันติดตั้งแอปดักฟังในมือถือของเขา ฉันเป็นนักวางกลยุทธ์ทางการเมือง ฉันเคยทำลายชีวิตคนอื่นมาแล้วด้วยข้อมูลที่น้อยกว่านี้เยอะ หนังสือเล่มที่ห้าสิบจะไม่ใช่คำขอโทษของเขาอีกต่อไป แต่มันจะเป็นคำประกาศปิดฉากของฉันเอง

ฮูหยินของข้าคือเจ้าเท่านั้น

“เหล่ากง..” หญิงสาวยกมือปิดหน้าอก ชันเข่าขึ้นซ่อนสิ่งที่บ่งบอกความเป็นสตรี ตะแคงตัวหนีสายตาหยาดเยิ้มของเขา “สายตาของท่านทำซินเอ๋อร์ขัดเขินแทบขาดใจแล้ว” “เช่นนั้นเหล่ากงให้มองคืนบ้าง” เขาดึงนางมาสู้สายตา “ซินเอ๋อร์ไม่กล้าหรอก” นางเผลอมองไปแล้ว แม้จะเห็นความใหญ่โตของมันแค่ครึ่งลมหายใจ แต่ก็ทำให้นางตกใจจนทำตัวไม่ถูกเลยทีเดียว

ภรรยายั่วรัก

เธอคือภรรยา...ที่หาแต่เรื่องให้สามีต้องหมดเรี่ยวแรงทุกวัน

ขย่มรักเพื่อนพ่อ

“อู้ว… ยังเป็นสีชมพูจริงๆ… ” เสี่ยรุตน์หมายถึงหัวนมที่ยังไม่เคยต้องมือและปากลิ้นของชายใดมาก่อน รีบกดริมฝีปากครอบดูดลนลานราวกับไม่เคยเจอมาก่อน “อื๊อออ… ” น้ำหวานพยายามข่มกลั้นเสียงร้อง ทว่ามันยิ่งทำให้เสี่ยรุตน์ชอบใจ กดใบหน้าซุกไซ้เต้าเนื้อพร้อมกับวนลิ้นรัดเลียรอบเม็ดทับทิมสีชมพู ชูชันขึ้นมาด้วยความสยิว กะซวกดูดลงมาถึงวงป้านลานหัวนมสีเนื้อ จ๊วบ… จ๊วบ… จ๊วบ… จ๊วบ… เสียงดูดเลียลนลาน ทำเอาเจ้าของเต้าเนื้อรู้สึกเสียวซ่าน สองขาสั่นเกร็งแทบยืนไม่ไม่อยู่

ช่วยเลิกงี่เง่าสักที

แต่งงานมาแล้วสี่ปีแต่เพิ่งได้มีอะไรกับสามีไม่นาน เฉียวหนานซีก็ตั้งครรภ์โดยไม่ได้ตั้งใจขึ้นมา เธอดีอกดีใจคิดจะบอกข่าวดีแก่สามี แต่กลับพบว่า เขามีคนอื่นที่คอยอยู่ข้างๆ มานานแล้ว และหญิงสาวคนนั้นก็มีลูกของเขาด้วยเช่นกัน เพราะรักมาก เธอจึงยอมทนต่อทุกการละเลยของเขา พร้อมคืนที่ต้องอยู่คนเดียวในห้องที่ว่างเปล่า แต่เมื่อเขายอมให้แฟนเก่าเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต โดยไม่ปรานีและประกาศว่า "ซินฉือท้องลูกของตระกูลฟู่" เฉียวหนานซีจึงตื่นรู้ว่า รักที่มีมาสี่ปีนั้นกลับสูญเปล่า ในเมื่อเขาไม่ซื่อตรง เธอจึงไม่จำเป็นต้องคำนึงถึงความสัมพันธ์อีกต่อไป ในข้อตกลงการหย่า เฉียวหนานซีเน้นข้อความหนาว่า "สี่ปีของการแต่งงานที่ไร้เพศสัมพันธ์ ฝ่ายชายไม่สามารถทำหน้าที่สามีได้" หลังจากนั้น เธอก็จากไปอย่างสง่างาม ทำวิจัย เปิดแกลเลอรี งานของเธอเจริญรุ่งเรือง และคนที่เคยแอบรักเธอก็มาปรากฏข้างๆ ฟู่จิงหวยมองผู้หญิงใต้แสงแฟลชที่แสงสว่างเจิดจ้าเต็มไปด้วยความอิจฉา จากนั้นก็กอดเธอในอ้อมกอดแล้วถามว่า "เฉียวหนานซี เธอลืมไปแล้วหรือว่าใครเป็นสามีของเธอ " เฉียวหนานซียิ้มเย้ยหยัน "ฉันโสด ไม่ต้องมายุ่ง"

เธอก็แค่ทาสสวาท

หลังสืบรู้ว่าภรรยาเก่าของลูกหนี้ผู้น่ารำคาญคือผู้หญิงแพศยาที่เคยทำให้ครอบครัวของเขาพัง เดปมาเฟียหนุ่มเจ้าของบ่อนคาสิโนจึงไม่รีรอที่จะแก้แค้น ผู้หญิงแพศยาคนนั้นทำเลวไว้ไม่รู้ตั้งกี่ครั้ง ครั้งล่าสุดก็คือทิ้งลูกสาวกับผู้ชายที่เป็นลูกหนี้ของเขาไปแต่งงานใหม่กับมหาเศรษฐี และตอนนี้ลูกสาวของหล่อนที่อยู่กับลูกหนี้ของเขาโตพอใช้งานได้แล้ว.....

หงส์คืนฟ้า ชะตารัก

"พี่เจี๋ยข้าอยากได้อีกจุมพิตเพิ่มพลังของท่าน" ฉีเย่ว์กล่าวงึมงำบนริมฝีปากของเขา นางเป็นฝ่ายดูดกลีบปากของหยางเจี๋ยเบา ๆ ซุกไซร้ซอกซอนแหย่ลิ้นเข้าไปในปากของเขา สัมผัสอ่อนนุ่มในคราแรกเริ่มโหมกระหน่ำร้อนแรงมากขึ้น ฉีเย่ว์ปลดสายรัดเอวของเขาออกสอดมือล้วงเข้าไปในกางเกงของหยางเจี๋ยพบเนื้อร้อนของเขาแข็งแกร่งขึ้นเต็มลำ นางขยำแรง ๆ พร้อมกับรูดมือเบา ๆ "อ๊า คนดีของพี่" หยางเจี๋ยมือหนึ่งประคองศีรษะของนางให้แนบชิดกับปากของเขาอีกมือล้วงเข้าไปในสาบเสื้อของนาง ฉีเย่ว์ไร้อาภรณ์กางกั้นด้านในนางใส่เพียงเสื้อคลุมนอนสีขาวเท่านั้น เขาลูบแผ่นหลังเปลือยเปล่าของนางไล้นิ้วลงไปจนถึงแก้มก้มแล้วขยำเบา หนัก สลับกัน "พี่เจี๋ยให้ข้ารักท่านเถิด" ฉีเย่ว์กัดปากข่มเสียงครางเอาไว้ นางดึงกางเกงของเขาออกโดยมีหยางเจี๋ยคอยช่วยเหลือ นางขึ้นคร่อมเขาอย่างกระหายไม่บัดนี้ตื่นอย่างเต็มตาในขณะที่ควงเอวควบขี่เขาเป็นจังหวะ หยางเจี๋ยขยับรับจังหวะที่องค์ราชินีของตนเองควบขี่ เขาเด้งสะโพกขึ้นรับนางมือดึงผ้ารัดเอวของนางออกแล้วทิ้งไว้ด้านข้าง แหวกสาบเสื้อของนางแล้วผวาศีรษะขึ้นมาอ้าปากดูดรับเนื้ออวบของนางที่กระเด้งเป็นจังหวะ ฉีเย่ว์ดันร่างของตนเองเข้าหาปากเขามือช่วยประคองศีรษะของหยางเจี๋ยให้แนบชิด หยางเจี๋ยดูดปทุมถันคู่งามอย่างกระหาย เสียงหอบหายใจของฉีเย่ว์สั่นสะท้านหัวใจแทบจะหลุดออกมาจากอก เขาคือหัวหน้าหน่วยจู่โจมที่ตายในสงคราม และได้ย้อนเวลากลับมาหลายร้อยปีกระทั่งฟื้นขึ้นมาในร่างเด็กน้อยนาม หยางเจี๋ย เด็กผู้อาภัยจากตระกูลใหญ่ ที่บิดาและมารดาถูกใส่ความว่าทุจริตจนต้องจบชีวิตลง หยางเจี๋ยเป็นเด็กกำพร้าที่ถูกเลี้ยงดูให้เติบโตในจวนราชครู สหายของบิดา และที่นี่เขาได้พบกับเด็กน้อยผู้หนึ่งนาม ฉีเย่ว์ ธิดาของท่านราชครูฉีผู้สูงส่ง พวกเขาเติบโตมาด้วยกัน ความใกล้ชิดทำให้เขาหวั่นไหว หยางเจี๋ยจะทำเช่นไรเมื่อได้พบว่า ตัวเอง ตกหลุมรักคุณหนูผู้สูงส่งจนหมดหัวใจไปเสียแล้ว เขารักนาง ต้องการทำให้นางตกเป็นของเขา และทำลายขวากหนามทุกอย่างที่ขัดขวางให้หมดสิ้นไป เพื่อนางเพียงคนเดียว