ดวงใจองครักษ์เถื่อน

ดวงใจองครักษ์เถื่อน

พลอยแก้ว

5.0
ความคิดเห็น
2.6K
ชม
35
บท

คำว่าหน้าที่มันฝังลึกอยู่ในหัวสมอง อีกทั้งฐานะที่แตกต่างจนไม่อาจเอื้อมมือถึง ทำให้เขาต้องกล้ำกลืนฝืนความรู้สึกที่มีต่อ 'จัสทีน่า' เอาไว้ ทำได้เพียงเฝ้ามองดูเธอใกล้ ๆ เท่านั้น และสุดท้ายเขาต้องจากไป ทิ้งไว้เพียงความทรงจำอันเจ็บร้าว เธอไม่ได้ฟังแม้กระทั่งคำลาจาก 'ฮะมีส' สร้างความทุกข์ทรมานให้แก่เธอจนเกือบสิ้นลมหายใจสุดท้าย...

ดวงใจองครักษ์เถื่อน บทที่ 1 องค์หญิงจอมแก่น

"องค์หญิงพ่ะย่ะค่ะ องค์หญิง ทรงทำแบบนี้ไม่ได้นะพ่ะย่ะค่ะ" องครักษ์หนุ่มรุ่นพี่อายุมากกว่าห้าปี ที่ได้รับหน้าที่ให้ดูแลปกป้ององค์หญิงจอมแก่นวัยสิบแปด ที่กำลังย่างก้าวเข้าสู่วัยรุ่นเป็นสาวสะพรั่ง เขาเรียกขานด้วยน้ำเสียงที่ติดกังวล ด้วยความซนของจัสทีน่าที่กำลังจะแอบหนีออกไปเที่ยวนอกวัง ทั้งที่มารดานั้นสั่งห้ามหนักหนา เกรงว่าจะได้รับอันตราย

"ชู่ เบา ๆ สิเดี๋ยวใครมาเห็นเข้าหรอก" เสียงที่ดังของฮะมีสทำให้องค์หญิงจัสทีน่านั้นหันมาเอ็ดเบา ๆ จ้องหน้าเขม็ง พร้อมกับหันมองซ้ายมองขวา เพราะกลัวว่าใครจะมาเห็นเข้า จนทำให้หล่อนนั้นถูกจับได้...อดเที่ยวกันพอดี

"หากองค์ราชินีทรงทราบเข้า องค์หญิงจะถูกลงโทษนะพ่ะย่ะค่ะ" ฮะมีสองครักษ์เพียงคนเดียวที่จัสทีน่าไว้ใจ เพราะดูแลหล่อนมานานหลายปี เป็นที่โปรดปรานขององค์หญิงจัสทีน่า และเขาก็คอยช่วยเหลือปกปิดความซนของจัสทีน่ามาตลอดหลายปีที่ได้ปกป้องดูแล

"ก็อย่าให้เสด็จแม่จับได้สิ ไปเร็ว!" จัสทีน่าว่าขึ้นอย่างไม่รู้สึกรู้สา เท่าที่ผ่านมาหากถูกจับได้ คนที่ถูกลงโทษนั่นคือฮะมีสที่ออกหน้ารับแทนเสมอ แต่จัสทีน่าหาได้ใส่ใจหรือรู้สึกผิดไม่ หล่อนยังคงกระทำแบบเดิมอย่างเอาแต่ใจตามนิสัยที่เป็น

"รอบนี้กระหม่อมห้ามเด็ดขาดพ่ะย่ะค่ะ" ฮะมีสเริ่มจะเดือดดาล เมื่อความดื้อรั้นขององค์หญิงจอมแสบชักจะเหิมเกริม เขาได้รับสิทธิ์จาก เชคฮ จาห์มาล์ ในการดูแลบุตรสาวเพียงคนเดียวของพระองค์ รับรู้ถึงความดื้อรั้นของลูกสาวเป็นอย่างดี ถ้าฮะมีสดูแลไม่ได้องครักษ์คนอื่นก็ยากที่จะต่อกลอนกับองค์หญิงจัสทีน่าแล้วล่ะ อีกทั้งฝีมือในการต่อสู้ยอดเยี่ยมนั้นทำให้ เชคฮ จาห์มาล์ ไว้เนื้อเชื่อใจ

"นี่กล้าชักสีหน้าใส่เรารึ?" จัสทีน่าไม่ชอบใจกับสีหน้านิ่งขรึม คิ้วขมวดขององครักษ์ จนหล่อนต้องเดินเข้ามาใกล้ ย้อนถามด้วยน้ำเสียงที่วางอำนาจใส่

"และถ้าองค์หญิงยังดื้อรั้นที่จะลักลอบหนีเที่ยวข้างนอก อย่าหาว่ากระหม่อมใจร้ายก็แล้วกัน" ฮะมีสไม่ยอมปรน เขาขยับขาเดินเข้าไปใกล้ ก้มมององค์หญิงจอมซนที่อยู่ใต้ความสูงด้วยสายตาที่สื่อความหมายว่าเขาเอาจริง หากหล่อนคิดจะต่อกลอนไม่ยอมเชื่อฟัง

"อย่ามาห้ามนะ! เป็นแค่องครักษ์มีหน้าที่ดูแลปกป้อง ไม่ใช่มาสั่งการเช่นนี้" จัสทีน่าว่าขึ้นอย่างไม่ยอมเช่นกัน หล่อนเงยหน้าสู้สายตาอันดุดันของฮะมีส แม้จะตัวเล็กกว่าก็ใช่ว่าจะยอมใครได้

"อย่าให้กระหม่อมต้องเล่นบทเถื่อนนะพ่ะย่ะค่ะองค์หญิงจัสทีน่า" ฮะมีสจ้องตาหล่อนไม่กะพริบ พร้อมก้าวขาเข้าหาเรื่อย ๆ เป็นการข่มขู่เมื่อจัสทีน่าเริ่มจะเอาแต่ใจเกินไป ที่ห้ามนั่นเพราะห่วงความปลอดภัย ข้างนอกมีอันตรายรอบด้าน วันนี้คุ้มครองได้แต่ใช่ว่าจะไม่พลาดเลยสักครั้ง ไม่ได้ห่วงตัวกลัวตาย แต่กลัวว่าองค์หญิงที่อยู่ตรงหน้าได้รับบาดเจ็บเสียมากกว่า

"ถอยออกไปนะ!" จัสทีน่าถอยหลังก้าวต่อก้าว เริ่มหวาดหวั่นต่อสายตาอันดุดันของฮะมีส แต่ความไม่ยอมคนทำให้หล่อนสู้สายตานั้นด้วยความระแวง หล่อนเคยเจอมาแล้วกับความเถื่อนของฮะมีส มีเล่นอุ้มหล่อนพาดบ่า แล้วกัดขาของหล่อนจนเป็นรอย แต่ไม่กล้าบอกใครได้เพราะกลัวถูกลงโทษที่แอบหนีออกจากวัง สุดท้ายฮะมีสตามเจอในขณะที่ฮะมีสโมโหหน้าแดง หล่อนเลยถูกเขาจัดการ

"องค์หญิงจะกลับเข้าไปด้านในดี ๆ หรือต้องให้กระหม่อมอุ้มไปแบบเดิมพ่ะย่ะค่ะ" ฮะมีสเอ่ยเสียงนิ่งที่ฟังแล้วขนลุก อุ้มแบบเดิมที่จัสทีน่ารู้ดีคือลักษณะแบบไหน มันทำให้หล่อนนึกกลัว

"ไม่นะ!!" ได้ยินแค่นั้นจึงรีบวิ่งหนีกลับด้านในเขตราชสถานอย่างไม่รีรอ หล่อนกลัวในการท้าทายของฮะมีสที่ทำจริงดั่งปากว่า ครั้นหล่อนจะฟ้องบิดากับมารดา เขาก็ยิ่งจัดการหล่อนหนักขึ้น และต้องรับรู้ว่าหล่อนได้กระทำความผิดอันใหญ่หลวง นั่นคือสิ่งที่องค์หญิงจัสทีน่าจะไม่ต่อกลอนกับฮะมีสหรือเอ่ยปากฟ้องเด็ดขาด เพราะมันจะยิ่งเพิ่มโทษหนักแก่หล่อน

"ฮึ องค์หญิงจอมซน" ฮะมีสที่หันมองตามหลังถึงกับยกยิ้มส่ายหัวระอา แต่ละวันเขาเหนื่อยนักกับการออกปากห้ามจัสทีน่า ทว่าทุกเวลาที่ได้ดูกลับทำให้เขามีความสุขเช่นกัน

"โอ๊ะ!!"

"อะไรกันองค์หญิงวิ่งหนีอย่างกับพบเจอปีศาจเลยลูก"

วิ่งหน้าตั้งไม่ทันมองทาง จนชนเข้ากับมารดาที่เดินสวนมาจนล้มก้นกระแทกพื้น สายตาก็ยังมองกลับหลังด้วยความหวาดระแวง กลัวว่าฮะมีสจะตามมาทัน

"หนีปีศาจเพคะท่านแม่ ปีศาจตนนี้มันดุร้ายนัก ลูกทูลลานะเพคะ" จัสทีน่าที่เห็นฮะมีสเดินย่างสามขุมดุ่ม ๆ เข้ามา หล่อนรีบเอ่ยลาแล้ววิ่งเข้าด้านในราชสถานส่วนตัวทันที

"ถวายบังคมพ่ะย่ะค่ะราชินี" ฮะมีสที่ต้องคอยประกบดูแลคุ้มครององค์หญิงแสนซน เดินเข้ามาหยุดตรงหน้าราชินีแล้วทำความเคารพ

"เจ้าหรอกรึที่เป็นปีศาจในสายตาขององค์หญิง" พระนางเอ่ยแซวอมยิ้มมองฮะมีสที่โค้งหัวนอบน้อม จากนั้นจึงเดินจากมามุ่งหน้าสู่ที่หมาย

"แสบตั้งแต่เด็กยันโตนะองค์หญิง ระวังกระหม่อมจะกลายร่างเป็นปีศาจเต็มตัวให้ดู"

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ พลอยแก้ว

ข้อมูลเพิ่มเติม
กรงรักราชาโจร

กรงรักราชาโจร

มหาเศรษฐี

5.0

แค้น ที่ฝังใจทำให้เธอต้องถูกจองจำ และรับผลกรรมทั้งที่ไม่ได้เป็นคนเริ่ม! ***** "ก็แค่เชลยไร้ค่าคนหนึ่งเท่านั้น" "แต่ฉันก็มีหัวใจนะคะ...ฉันมีความรู้สึกและเจ็บปวดเป็น" "เป็นเช่นรึ? ฮึ! ความรู้สึกของเธอไม่ได้มีผลสำหรับเรา.,." "หยาบช้าสิ้นดี!" "เทียบเท่าไม่ได้กับสิ่งคาว ๆ ที่พ่อเธอทำ" "พวกแกมันระยำ!" "เราทำได้มากกว่าจุดไฟเผาทั้งเป็นอีก.,.หรือเธออยากจะลอง" จอมโจรทรนงผู้คนขนานนามถึงความโหดร้าย เหี้ยมโหด ชายโฉดที่พรากพรหมจรรย์ของเธอ 'จัสซีเนีย' เธอเสียความสาวให้เขา 'จาห์มาล์' ผู้ชายป่าเถื่อนในแถบทะเลทราย สถานที่กบดานอันแสนไกล ที่ไม่มีใครอยากเข้าไปใกล้ ภายใต้ชายคาของกรงขัง หัวใจดวงน้อยของจัสซีเนียถูกย่ำยีด้วยแรงราคะของความเคียดแค้น ตัวแทนแรงอาฆาตที่เธอไม่ได้กระทำ แต่ต้องรับผลกรรมแทนผู้เป็นพี่อย่างจำยอม.....ด้วยฝีมือของราชาโจร!

หนังสือที่คุณอาจชอบ

ไฟรักเร่าร้อน NC18++

ไฟรักเร่าร้อน NC18++

Me'JinJin

คิณ อัคนี สุริยวานิชกุล ทายาทคนโตของสุริยวานิชกุลกรุ๊ป อายุ 26 ปี นักธุรกิจหนุ่มที่หน้าตาหล่อเหลาราวกับเทพบุตร เย็นชากับผู้หญิงทั้งโลกยกเว้นเธอเพียงคนเดียวเท่านั้น เอย อรนลิน "เมื่อเขาดึงเธอเข้ามาในวังวนของไฟรักที่แผดเผาหัวใจดวงน้อยๆของเธอให้ไหม้ไปทั้งดวง" "เธอแน่ใจนะว่าจะให้ฉันช่วยค่าตอบแทนมันสูงเธอจ่ายไหวเหรอ?" เอย อรนลิน พิศาลวรางกูล ดาวเด่นของวงการบันเทิงที่ผันตัวไปรับบทนางร้าย เธอสวย เซ็กซี่ ขี้ยั่วกับเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น "เขาคือดวงไฟที่จุดประกายขึ้นในหัวใจดวงน้อยๆของเธอให้หลงเริงร่าอยู่ในวังวนแห่งไฟรัก" "อะ อึก จะ เจ็บ เอยเจ็บค่ะคุณคิณ"

BAIT NAVA เหยื่อของนาวา(จบ)

BAIT NAVA เหยื่อของนาวา(จบ)

piano_sp

ชีวิตของนักศึกษาปีสี่ที่ทั้งเรียนทั้งทำงานหาเช้ากินค่ำอย่างฉัน "สายลม" ก็วุ่นวายมากพอแล้ว แต่ชีวิตของฉันต้องวุ่นวายมากขึ้นกว่าเดิม เมื่อฉันเจอกับไอ้โหดหน้านิ่งนั่น "นาวา" ผู้ชายที่มาพร้อมกับรอยสักเต็มตัว เขาเป็นผู้ชายประเภทที่ควรจะหลีกเลี่ยงให้ห่างที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ทำไมเหมือนยิ่งฉันหนีเขา ผลักไสเขา เขายิ่งเข้ามามีบทบาทในชีวิตฉันมากขึ้นกว่าเดิม ฉันควรจะทำยังไงกับผู้ชายคนนี้ดี ใครก็ได้เอาไอ้เถื่อนนี่ไปจากชีวิตฉันที "ฉันเป็นคนทานง่าย เลี้ยงง่าย อยู่ง่าย ไม่เรื่องมากหรอก เอาแต่ใจนิดหน่อย ไม่ชอบให้ใครขัด" "...." "และตอนนี้ฉันก็โสดด้วย ส่วนเรื่องซิงเสียไปตั้งแต่มอสามแล้ว อยากรู้อะไรอีกไหมฉันยินดีบอกนะ" WHAT!!!

อุ้มรักเจ้านายใจร้าย

อุ้มรักเจ้านายใจร้าย

พิมพ์พิรดา

“ผมยังไม่อยากมีลูก...” นพรดาสะดุดลมหายใจ หัวใจหนาววูบจนชาไปทั้งตัวเมื่อได้ยินคำนั้นจากปากเขา “บอสไม่อยากมีลูก หรือไม่อยากมีลูกกับเก้ากันแน่” “ก็ทั้งสองอย่าง ผมยังไม่พร้อมจะมีลูกหรือมีใครเข้ามาในชีวิตตอนนี้” นพรดาเม้มริมฝีปากแน่น ใจสั่นรัวๆ เมื่อได้ยินถ้อยคำแสลงหูจากปากคนไร้หัวใจ “เอาเถอะ ถ้าคุณมีลูกกับผมจริง เราค่อยว่ากันอีกทีแล้วกัน ถ้าคุณอยากเก็บเด็กไว้แต่เลี้ยงเองไม่ไหวหรือไม่อยากเลี้ยง ผมจะเอาเด็กมาเลี้ยงเอง” ถึงยังไงพ่อกับแม่ของเขาก็อยากมีหลานอยู่แล้วคงไม่ขัดข้องอะไร “แต่ถ้าคุณไม่ต้องการเก็บเด็กไว้ ผมก็ไม่ว่า และเคารพการตัดสินใจของคุณ แล้วก็จะให้เงินคุณก้อนหนึ่งเป็นค่าชดเชยในสิ่งที่คุณต้องเสียไป ถือว่าเป็นความรับผิดชอบจากผมแล้วกัน” นพรดาหันขวับไปมองเขาตาเขม็ง ในใจเริ่มเดือดปุดๆ “แล้วถ้าเก้าไม่ยอมเลือกสองทางนี้ล่ะคะ” “แล้วคุณต้องการอะไรกันล่ะ” “ถ้าเก้าบอกว่าต้องการคุณกับทะเบียนสมรสหนึ่งใบในฐานะเมียและแม่ของลูกคุณล่ะคะ บอสจะว่ายังไง” “ฝันไปเถอะ” “นั่นไม่ใช่คำขอร้อง แต่เป็นประโยคบอกเล่า” “ผมขอเตือนคุณไว้สักอย่างนะนพรดา หากคุณโลภมากและเรียกร้องสถานะเกินตัว คุณก็จะไม่ได้อะไรจากผมเลย แม้แต่ความเป็นพ่อของเด็กถ้าหากว่าคุณท้องขึ้นมาจริงๆ” “ได้ค่ะ งั้นคุณก็จำคำพูดนี้ไว้ให้ดีแล้วกันนะคะ ฉันจะไม่เรียกร้องอะไรจากคุณอีก และคุณเองก็ไม่มีสิทธิ์จะมาเรียกร้องอะไรจากฉันเหมือนกัน แล้วถ้าฉันเกิดมีลูกขึ้นมาจริงๆ ฉันก็จะบอกเขาว่าพ่อเขาตายไปแล้ว แต่ถ้าลูกอยากมีพ่อ ฉันก็จะหาพ่อใหม่ให้เขาสักคน อืม...แบบนี้ก็เข้าท่าดีเหมือนกันนะ” อย่านะ...อย่ามาเสียดายทีหลังก็แล้วกันคนใจร้าย!

ชายพิการผู้นั้นที่ใครไม่เห็นค่านางจะเป็นภรรยาของเขาเอง

ชายพิการผู้นั้นที่ใครไม่เห็นค่านางจะเป็นภรรยาของเขาเอง

หลิ่งฟาง//พิมพ์สีทอง

ไป่จวิ้นเดิมทีก็เป็นเพียงทหารชั้นผู้น้อย ที่ไม่น่าจะได้รับความสนใจอะไรในกองทัพ ทว่าเมื่อสงครามจบลง และกลับมาพร้อมชัยชนะ เขาจึงได้เงินรางวัลมาจำนวนหนึ่ง ส่วนหนึ่งเพื่อปลอบขวัญที่ต้องจากบ้านไปเป็นระยะเวลานาน อีกส่วนก็เป็นสินน้ำใจตอบแทนที่เขาต้องกลายเป็นคนที่ไม่ต่างจากคนพิการ เดินเหินไปไหนก็ไม่คล่องแคล่วเช่นเมื่อก่อน และเรื่องนี้ก็สร้างความกลัดกลุ้มให้กับมารดาของเขาอย่างมาก เพราะไม่ว่าจะส่งเทียบดูตัวไปสักกี่ครั้งต่างก็ถูกปฏิเสธ ทว่ามีเพียงสตรียากจนที่เป็นเพียงบุตรสาวของชาวนาจน ๆ คนหนึ่งเท่านั้นที่ยินยอมแต่งเข้าสกุลไป่ แรกทีเดียวไป่จวิ้นไม่ใคร่จะชอบใจภรรยาของตนนัก ด้วยคิดว่านางยินยอมแต่งกับชายพิการเช่นเขาเพียงแค่เพราะเรื่องเงินทอง แต่ความอ่อนโยนและมุ่งมั่นที่จะดูแลเขาของ จางอวี๋จิง’กลับค่อย ๆ ละลายน้ำแข็งในใจของชายหนุ่มลงอย่างช้า ๆ ส่วนทางจางอวี๋จิง นางก็เริ่มมองเห็นความอบอุ่นของสามีที่นางไม่คิดว่าจะรักได้คนนี้เพิ่มขึ้นทุกวัน และนางก็ได้ตั้งปณิธานอันแน่วแน่ว่า จากนี้ไปจะขอเป็นภรรยาที่ซื่อสัตย์ต่อเขาไปจนชั่วชีวิต สามีของนางพิการเดินเหินไม่สะดวกแล้วอย่างไร นางจะขอเป็นแขนขาให้แก่เขาเอง

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ
ดวงใจองครักษ์เถื่อน ดวงใจองครักษ์เถื่อน พลอยแก้ว วัยรุ่น
“คำว่าหน้าที่มันฝังลึกอยู่ในหัวสมอง อีกทั้งฐานะที่แตกต่างจนไม่อาจเอื้อมมือถึง ทำให้เขาต้องกล้ำกลืนฝืนความรู้สึกที่มีต่อ 'จัสทีน่า' เอาไว้ ทำได้เพียงเฝ้ามองดูเธอใกล้ ๆ เท่านั้น และสุดท้ายเขาต้องจากไป ทิ้งไว้เพียงความทรงจำอันเจ็บร้าว เธอไม่ได้ฟังแม้กระทั่งคำลาจาก 'ฮะมีส' สร้างความทุกข์ทรมานให้แก่เธอจนเกือบสิ้นลมหายใจสุดท้าย...”
1

บทที่ 1 องค์หญิงจอมแก่น

06/12/2022

2

บทที่ 2 ทำลายของหลวง

06/12/2022

3

บทที่ 3 เป็นทุกอย่างให้เธอแล้ว

06/12/2022

4

บทที่ 4 งามที่สุดในสามโลก

06/12/2022

5

บทที่ 5 องค์หญิงผู้ลืมเลือน

06/12/2022

6

บทที่ 6 ยืมน้องมา

06/12/2022

7

บทที่ 7 น้อยใจ

06/12/2022

8

บทที่ 8 เบื่อขี้หน้า

06/12/2022

9

บทที่ 9 รู้สึกดีแต่ไม่ได้รัก

06/12/2022

10

บทที่ 10 อย่าได้มีครั้งที่สอง

06/12/2022

11

บทที่ 11 คนหนึ่งดีใจแต่ใครอีกคนเศร้าหมอง

06/12/2022

12

บทที่ 12 รักแค่ไหนก็ไม่มีสิทธิ์

29/12/2022

13

บทที่ 13 รอยยิ้มคนช้ำ

29/12/2022

14

บทที่ 14 ต้องฟัง!

29/12/2022

15

บทที่ 15 วันสำคัญ...

29/12/2022

16

บทที่ 16 มัดจำ

29/12/2022

17

บทที่ 17 ครั้งแรกขององค์หญิง

29/12/2022

18

บทที่ 18 ไข่หมด

29/12/2022

19

บทที่ 19 ไปด้วย

29/12/2022

20

บทที่ 20 แค่เป็นห่วง

29/12/2022

21

บทที่ 21 เหมาฟลอร์

29/12/2022

22

บทที่ 22 กลับไม่ดึก

29/12/2022

23

บทที่ 23 รับผิดชอบ

29/12/2022

24

บทที่ 24 งานเข้า

29/12/2022

25

บทที่ 25 รู้แก่ใจ

29/12/2022

26

บทที่ 26 หวง

29/12/2022

27

บทที่ 27 สำนึกผิดทั้งน้ำตา

29/12/2022

28

บทที่ 28 แค่แป๊บเดียว

29/12/2022

29

บทที่ 29 รอดหรือตาย

29/12/2022

30

บทที่ 30 ดับชีวิต

29/12/2022

31

บทที่ 31 เป็นตายเท่ากัน

29/12/2022

32

บทที่ 32 รอเพียงปาฏิหาริย์

29/12/2022

33

บทที่ 33 รักพังทลาย...

29/12/2022

34

บทที่ 34 คิดถึงแต่เอื้อมมือคว้าไม่ได้

29/12/2022

35

บทที่ 35 จากลาแต่ไม่ไปจากใจจนสิ้นลมหายใจสุดท้าย

29/12/2022