icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ดวงใจองครักษ์เถื่อน

บทที่ 2 ทำลายของหลวง

จำนวนคำ:1452    |    อัปเดตเมื่อ:06/12/2022

างไรกัน ฮึ!" หลังจากที่วิ่งหนีเข้ามาหลบซ่อนด้านใน จัสซีน่าก็บ่นยุบยิบด้วยความไม่ได้ดั่

! สุดท้ายคนที่ถูกคาดโทษก็เป็นองค์หญิงแสนสวยอย่างฉัน...กรี๊ด!!!" คิดไปคิดมาก็ยิ่งแค้น เมื่อหวนตรองสิ่งที่ตั้งใจ ไฉนเลยกับเป็นผลเสียแก่เธ

ก ก

็นอะไรหรือไม่ เปิดประตูใ

ห่วงว่าคนที่อยู่ด้านในจะเกิดอันตรายหรือได้รับบาดเจ

่ได้ห่วงความรู้สึกของใครแม้แต่น้อย ไม่สนว่าใครจะห่วงหรือคิด

ยู่ด้านนอก ก็ยังเคาะประตูกระแทกไหล่กับประตูหวังให้มันเปิดออก แต่

คิก คิก....ลาลั้นลาลั่นลา" เสียงที่ตะโกนดังลั่นของฮะมีส ไม่ได้ทำให้จัสทีน่าฝักใฝ่สนใจ หล่อนยิ่งนึกสนุกเมื่อได้กลั่นแกล้ง ปั่น

่ะย่ะค่ะ อ

์หญิงจัสทีน่า หล่อนกับแสยะยิ้มร้ายด้วยความคิดที่เหนือกว่า ว่

จริง" จัสทีน่ายังคงนอนหลับตา เกลื

งของฮะมีสยังคงเรียกขาน นั่นก็ไม่ไ

ยทรัพย์สินของหลวง เจ้าถูกตัดหัวขาดแน่" หล่อนฮำเพลงอย่างชอบใจ ปากก็เอ่

มองมา น้ำเสียงนิ่งเรียบสุขุมที่เอื้อนเอ่ย ก็ไม่ได้สร้างความส

ันไปเถอะย่ะไม่มีทาง" จัสทีน่ายังคงว่าต้องด้วยความมั่นใจ อากัปก

วนกระวายใจอยู่ด้านนอก จึงได้ถามไถ่จนได้ความ และท่านเชคฮ จาห์มาล์ จึงได้หยิบปืนนั้นย

ก็ซนจนว

สียงที่เอื้อนเอ่ยนั้นน่าเกรงขามและทรงพลัง

่หันหลังกลับมา มารดายืนจ้องตาดขียว และเคียงข้างนั้นก็เป็

าดูตกใจนัก" ผู้เป็นมารดาเอ่ยท

มายให้ ที่โรงเรียนลูกได้ทำกิจกรรมมากมายเลยเพคะ" จัส

่ะ" ผู้เป็นมารดาจี้ประเด็น

ลูกต้องนอนพักแล้วเพคะ" มันคือการเอาตัวรอดของคนบนเตียง เอนตัวลงนอนพร้อมกับดึงผ้า

ายเสียหน่อย ก่อนที่น้องจะปวดหัวมากกว่านี้เพราะองค์หญิงจัสทีน่า" ผู้

ังให้รีบรายงานเราทันที" ปากต่อว่าในสิ่งที่ภริยาเอื้อนเอ่ย กระนั้นก็ยังตามภริยาออกไป ทิ้งท้ายด้วยคำสั่งการที่ท

ะย่

เปิดรับโบนัส

เปิด
ดวงใจองครักษ์เถื่อน
ดวงใจองครักษ์เถื่อน
“คำว่าหน้าที่มันฝังลึกอยู่ในหัวสมอง อีกทั้งฐานะที่แตกต่างจนไม่อาจเอื้อมมือถึง ทำให้เขาต้องกล้ำกลืนฝืนความรู้สึกที่มีต่อ 'จัสทีน่า' เอาไว้ ทำได้เพียงเฝ้ามองดูเธอใกล้ ๆ เท่านั้น และสุดท้ายเขาต้องจากไป ทิ้งไว้เพียงความทรงจำอันเจ็บร้าว เธอไม่ได้ฟังแม้กระทั่งคำลาจาก 'ฮะมีส' สร้างความทุกข์ทรมานให้แก่เธอจนเกือบสิ้นลมหายใจสุดท้าย...”