icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

Oh my boss ร้ายกาจนักรักบอสจัง

บทที่ 2 1

จำนวนคำ:1374    |    อัปเดตเมื่อ:11/03/2023

ที

ู้ช่วยเลขารองประธานบริษัท ใช่! เธอได้เลื่อนตำแหน่ง ถึงแม้มันจะเป็นตำแหน่งที่ไม่คิดมาก่อนว่าจะได้ทำหรือทำได้ แต่ก็นะผ

อนนั้นเธอจำได้ว่าเธอแทบจะเข้าไปกอดศรุตาด้ว

ถูกเลือก เอาเป็นว่ามีอะไรก็ปรึกษาพี่ได้ตลอด ย

่ผิดหวังแน่นอนค่ะ” เธอเข้าไปกอด ศรุตาประหนึ่ง

คนเก่าดันลาไปคลอด ใช่! เธอถูกเทรนมาเพื่อการนี้โดยเฉพาะ เพื่อหน้าที่อันหนักอึ้งที่แทบ

้หยิบมันขึ้นมาอ่าน ทั้งๆ ที่มันเป็นหนังสือเล่มโปรดที่เธอชอบอ่านเป็นชีวิตจิตใจ ไม่ว่าจะออกไปไหนจำต้องหยิบหนังสือนิยายติดมือออกไปด้วยทุกครั้ง เรียกได้ว่าว่างเมื่อไหร่ จะต้องหยิบมันขึ้นมาอ่านทุกที หลา

อนเบี้ย ใช้เหมือนแค้นกันมาตั้งแต่ชาติปางไหน ชาติก่อนฉันไปขี้บนหลังคาบ้านคุณรึไงฮะ”

นเด็ดขาด เราจะต้องปฏิวัติ ปฏิวัติให้เขารู้ว่า…เขาไม่มีสิทธิ์ขโมยเวลาขอ

ดประตูพร้อมกับเดินเข้าไปยืนตรงหน

กอีกฝ่ายเสียงดัง ก่อนรวบรว

านอะไรดีคะ” คำถามของศิศิรา

หนต่อไหนกับเขาจนไม่มีเวลาพัก ฮือ! ขนาดไม่มองหน้ายังพูดไปคนละเรื่อง แล้วนี่จ้องเขม็งข

ก็ถามออกมา ทำเอาคนถูกถามที่จิตใจยัง

ว่าเที่ยงนี้คุณจะกิน

้นยังไม่ทันได้คิดเหมือนกัน ก็ไอ้ที่เข้ามาไม่ได้จะเข้ามาคุย

อนคุณ” คำตอบของเขาทำเธอถ

ือ…” ยังไม่ทันที่เธอจะได้อธิ

สาทหรืออะไรกันแน่ แต่ที่แน่ๆ ไอ้คำว่าทั่วไปมันก็กว้างเกินไป แล้วที่แย่ยิ่งกว่านั้นมันดันม

นค่ะ เรื่องปากท้องเป็นเรื่องสำ

่คนอื่น” คำพูดโพล่งของ

ว่าผมชอบไม่ชอบอะไร กินอะไรได้ หรือกินอะไรไม่ได้ ควรกิ

ีย” เธอเผลอโพล่งออกมาเสียงดัง ก่อนจะ

งไม่ได้ทำแค่นี้” พระเจ้า! นี่มันรอยยิ้มปิศาจชัดๆ

่สิบนาทีนะคะ เดี๋ยวดิฉันเอาเข้ามาให้” เธอสรุปให้อย่างเสียมิได้ ก่อนจะก้

กรอด แต่ก็ทำได้เพียงสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนเปิดประตูเข้าไปด้

้องการอะไรเพ

ไม่พูดเปล่า แต่เ

เปิดรับโบนัส

เปิด
Oh my boss ร้ายกาจนักรักบอสจัง
Oh my boss ร้ายกาจนักรักบอสจัง
“เพราะเพื่อน..เธอจึงต้องทำอะไรลับๆ ล่อๆ เป็นเหตุให้เขาเข้าใจผิดคิดว่าเธอแอบชอบ ในขณะเดียวกัน เธอเองก็คิดว่าเขาเป็นเกย์ เพราะสถานการณ์บางอย่างเช่นกัน แล้วความวุ่นวายก็บังเกิด เมื่อเธอดัน...หลงรักเกย์ 'ฮื่อ! เป็นเกย์นะเว้ยไม่ได้เป็นหวัด รักษาวันเดียวจะหายได้ไง สู้ต่อไปศิศิรา ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น อย่างน้อยตอนนี้เขาก็ยังไม่มีผัวเป็นตัวเป็นตน เพราะงั้นฉันก็ยังมีหวัง เฮ้อ! อย่างมากก็แค่ผิดหวังล่ะน่า' ***"สาบานได้ว่าครั้งนี้ผมจะไม่หยุด จนกว่าเรา...จะเป็นของกันและกัน" เขาบอกก่อนจะผละลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขณะที่สองมือค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อ สองตาก็ยังไม่ยอมเลื่อนไปจากเรือนร่างขาวโพลนตรงหน้า และไอ้สายตาคมกล้าประหนึ่งเสือรอตะครุบเหยื่อของเขาก็ทำให้เธอหนาวๆ ร้อนๆ บอกไม่ถูก "ไม่! เราพวกเดียวกัน เรากินกันไม่ได้" เธอพยายามเตือนสติ เพราะคิดว่าเขาอาจจะกำลังขาดสติ "แต่ผมเคยกินคุณแล้ว แล้วผมก็ชอบกินคุณ" เขาพูดพลางหลุบตามองไปที่แพนตี้ของเธอ ทำเอาเจ้าของแพนตี้ทำตาโต ไม่แน่ใจในคำว่ากินของเขา ที่สำคัญ...กะๆ กินอะไร "มะหมายความว่าไง"”