เจ้าสาวพร่างฝน

่าพอทุกคนเข้านอนจะย่องไปที่ฟาร์มเพราะอยากเห็นเจ้าม้าน้อยลูกของเฮดีสเหลือเกิน แม้จะแอบหวั่นใจอยู่บ้างว่าถ้าเมสันรู้เข้า เธอคงถูกลง

กปลดปล่อยออกจากกรงทอง เท้าเล็กๆ ที่ถูกห่อหุ้มด้วยรองเท้าผ้าใบเก่าๆ เดินแกมกระโดดอย่างเริงร่ามุ่งหน้าไปยังคอกม้าซึ่งอยู่ห่างจากตัวคฤหาสน์กว่าหนึ่งกิโลเมตร แต่ร

าพรีมโรสผงกหัวขึ้นลงเมื่อเห็นเธอ มือเรียวเล็กจึงยกขึ้นลูบจมูกของมันเบาๆ ก่อนจะมองลูกม้าตัวเล็กๆ ที่มีขนสีน้ำตาลและลักษณะท่าทางสง่างามเหมือนพ่อไม่มีผิด

ือเกิน ฉันก็เลยไม่กล้ากระดิกตัวไปไหน ดีนะว่าวันนี้คู่หมั้นเขามา เขาก็เลยมัวยุ่งอยู่กับคู่หมั้น ฉันเลยแอบหนีมาเยี่ยมเจ้าตัวน้อยและนายได้ ดีใจด

จะเร้นกายออกมาจากคฤหาสน์เงียบๆ และแอบเอาเจ้าเฮดีสไปขี่เล่น เธอทำเช่นนั้นเป็นประจำโดยที่ไม่มีใครรู้ยกเว้นเพียงในค่ำคืนหนึ่ง ขณะที่เธอกำลังจะเอาเฮดีสเข้าไปในโรงม้า จู่ๆ ก็มีสองสามีภรรยามาขอยืมเฮดีสไปขี่ต่อ ละอองฝนตกใจไม่น้อยที่มีบุคคลอื่นเข้ามารู้เห็นว่าเธอแอบเอาม้าของเมสันไปขี่เล่น ละอองฝน

ทำตัวเหมือนแมว

็นใคร เขามาได้อย่างไร ตอนนี้เขาควรจะอยู่กับคู่หมั้นของเขาไม่ใช่เหรอ สมองของละอองฝนเต็มไปด้วยคำถามมากมายที่ประเดประดังเข

ืนเผชิญหน้ากันจังๆ แบบนี้ เมสันดูสูงตระหง่านจนเธอตัวเล็กกระจ้อยร่อย ใบหน้าเคร่งขรึมและเนื้อตัวของ

ำอะไรที

ม้าค่ะ” สาวน้อยตอบตะกุกตะก

อยู่คอกม้า

ะ ก็เลยมาแสดงความยิ

มกลางบรรยากาศอันเงียบเชียบนี่น่ะเหรอ” เขาหรี่ตามอง

งไร จึงได้แต่รับคำสั้นๆ คิดว

นฟาร์มเอาไว้ แล้วคิดจะใช้โรงม้าเป็น

วยเบิกโพลงอย่างตกใจกับ

“ถึงได้แร่ออกมากลางค่ำกลางคืนแบบนี้ เหมือนกันทั้งป้าทั้งหลาน ป้าคิดจะระบายคว