icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เพียงเพราะรักด้วยใจปรารถนา

บทที่ 3 ตอนที่ 1 (จบตอน)

จำนวนคำ:1393    |    อัปเดตเมื่อ:03/08/2023

ป็นที่รักของเขา แต่บัดนี้ของเหล่านั้นมันกลับกระจัดจายอยู่บนพื้นห้องทำงานด้วยฝีมือเจ้าของห้องเอง ด้วยความโมโหจึง

าที่ดูเหมือนกำลังวิ่งแข่งกันมานั้นดังมาแต่ไกล แต่เพียงครู่เดียวบุคคลทั้งหมดก็ปรากฏตัวภาย

คุณภีม ทำไมข้าวของถึงได้

นคนแรกอุทานขึ้นพร้อมกับยกมือทา

ี่เห็นจะได้ ทว่ามองดูดีๆ แล้วจะเห็นว่ากระดาษแผ่นนั้นจะอ่อนบางกว่า อีกทั้งมีเส้นขั้นบรรทัดไว

ทว่าเวลานี้มีเพียงแววตาที่ฉายความดุดัน โกรธแค้น อย่างที่ไม่เคยมีใครเคยเห็นมาก่อ

รขึ้นคะ

คนวิ่งไปรายงานเธอว่ามีเสียงดังสนั่นมาจากห้องทำงานของผู้เป็นสามี ทำให้เ

นวนเพิ่มแรงพายุให้รวมตัวขึ้นอีกครั้ง แ

ันค่ะคุณวา ป้าขึ้นม

ู้เข้ามาใหม่ทันควัน น้ำเสี

ไรขึ้นค

วลานี้ หญิงสาวขยับเท้าหวังเดินตรงเข้าไปหาเขาอีกนิด ทว่ายังไม่ทันได้ก้าวเท้าออกจากที่เดิม

ู่ตรงนั

งเมิน แววตาก็ไม่ต่างอะไรจากน้ำเสียงนั้นเล

เข้าใกล้ แล้วยังสายตาที่มองเธอเหมือนคนแปลกหน้านั้นอีกเล่า มิหนำซ้ำเขายังแสดงท่าทีเหมือนขยะแขยงตัวเธออย่างเห็นได้ช

็ได้ช่วยบอกที พี่ภีม

งร่ำร้องหาคำตอบอ

ถึงมองหน้าวาแบบนั้นคะ โกรธวาเ

ห็นสีหน้าปั้นปึง อีกทั้งแววตารังเกียจที่แสดงออกชัดเจนของสามีนั้น น้ำใสๆ เริ่มเอ

ี่เขารักและหวงแหนมากที่สุด ไม่เคยเลยสักครั้งที่เขาจะทำให้ผู้หญิงที่ได้ชื่อว่าภรรยาของเขาต้องเสียน้ำตาเหมือนเช่นวันนี้

เกลียดชัง และผิดหวังก็เข้ามาแทรกแซงดังเดิม เมื่อจิตใต้สำนึกเขามันร่ำร้องอยู่ตล

เป็นร้องห่มร้องบ

ันเธออยู่ไม่น้อย สรรพนามที่เคยใช้เรียกกันแต่

กรธวาเรื

กฉันว่า ‘พี่’ ฉันมียายพลอยเป็

ดุกร้าวไ

ดแล้ว พี่ภีมช่วยอธิบายให

ะจ่างจากเขา ยังคงสะ

หรือต้องการให้ฉันประจานต่อหน้าป้าอิ่มและนวลว

ม! / พ

เปิดรับโบนัส

เปิด
เพียงเพราะรักด้วยใจปรารถนา
เพียงเพราะรักด้วยใจปรารถนา
“"พี่ภีมโกรธวาเรื่องอะไรคะ" "หยุด! ต่อไปนี้เธอไม่ต้องเรียกฉันว่า 'พี่' ฉันมียายพลอยเป็นน้องสาวเพียงคนเดียวเท่านั้น" น้ำเสียงดุกร้าวไม่แพ้แววตา "นี่มันอะไรกันคะวางงไปหมดแล้ว พี่ภีมช่วยอธิบายให้วาเข้าใจหน่อยได้ไหมคะ" หญิงสาวร้องขอความกระจ่างจากเขา ยังคงสะอื้นไห้อยู่เช่นเดิม "อธิบายเหรอ... ยังจะต้องให้ฉันอธิบายอะไรอีก หรือต้องการให้ฉันประจานต่อหน้าป้าอิ่มและนวลว่าเธอมันเลวชาติ... หน้าด้าน หน้าทน ขนาดไหน" "คุณภีม! / พี่ภีม!" วาทิตา นางอิ่ม อุทนทานเรียกชื่อเขาพร้อมๆ กันเลยทีเดียว ด้วยคาดไม่ถึงว่าจะได้ยินคำพูดเหล่านี้ออกจากปากเขาได้ "อยากรู้ว่าตัวเองเลวยังไง ฉันว่าไอ้นี่คงจะอธิบายได้อย่างชัดเจนถึงความเลวของเธอนะวาทิตา" ภาคิน ปาก้อนกระดาษที่เขาขยำไว้ในมืออย่างโกรธแค้นจนกลายเป็นก้อนกลมๆ ใส่หน้าหญิงสาวอย่างแม่นยำ ทว่าหากเวลานี้ในมือเขาสามารถประจุไฟขึ้นมาได้กระดาษแผ่นนั้นคงไม่เป็นก้อนอยู่อย่างที่เห็น มันคงกลายเป็นเถ้ากระดาษไปนานแล้ว วาทิตารีบคลี่ก้อนกระดาษที่เขาปาใส่หน้าเธออย่างเต็มแรงจนแก้มขาวนวลข้างซ้ายขึ้นรอยแดงอย่างเห็นได้ชัดทันที นัยน์ตากลมโตค่อยๆ ไล่อ่านทุกตัวอักษรยิ่งอ่านสีหน้าก็ยิ่งถอดสี ศีรษะส่ายไปมาเล็กน้อย เหมือนต้องการส่งสัญญาณให้บุคคลที่กำลังจ้องมองอยู่ตรงหน้านั้นได้รู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องจริงตามข้อความในกระดาษนี้ สายตาชายหนุ่มที่กำลังจ้องมองประดุจเสือร้ายกำลังจ้องกวางน้อยและรอเวลาตะคลุบเหยื่อมาเป็นอาหารอันโอชะอยู่อย่างไม่ละสายตา ทำให้เขาเห็นทุกอากัปกิริยาของเธอ เขากระตุกยิ้มมุมปากนิดหนึ่งอย่างเหยียดๆ "ไม่จริง! นะคะพี่ภีม ไม่จริง"”
1 บทที่ 1 บทนำ2 บทที่ 2 ตอนที่ 1-13 บทที่ 3 ตอนที่ 1 (จบตอน)4 บทที่ 4 ตอนที่ 1 (จบตอน)5 บทที่ 5 ตอนที่ 2-16 บทที่ 6 ตอนที่ 2-37 บทที่ 7 ตอนที่ 2-48 บทที่ 8 ตอนที่ 2 (จบตอน)9 บทที่ 9 ตอนที่ 3-110 บทที่ 10 ตอนที่ 3-211 บทที่ 11 ตอนที่ 3-312 บทที่ 12 ตอนที่ 3 (จบตอน)