icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
ทวงใจรักคืน

ทวงใจรักคืน

ผู้เขียน: ภิรญา กษิรา
icon

บทที่ 1 ตอนที่ 1-1

จำนวนคำ:1451    |    อัปเดตเมื่อ:03/08/2023

้เด็กได้โชว์ศักยภาพ และความสามารถ เพื่อชิง-ทุนการศ

งแล้ว สำหรับวันนี้เป็นวันที่ประกาศผลว่าเด

ๆ เบาลง และเงียบในที่สุด เมื่อพิธีกรบนเวทีทำกา

วามยินดี

ตื่นเต้นให้กับทุกคนที่อยู่บริเวณลาน

พอวา ด.ญ.พอวา เมธานนท์ รับทุนกา

สียงปรบมือดังสนั่

น้องพอวาชนะ

่งกับเสียงปรบมือ และคำชื่น

ง ‘พริมาภา’ หรือ ‘พรีม’ ซึ่งเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว โดยมีพิมพ์รดาน้องสาว กับพลอยณิศาเพื่อนเป็นคนช่วยดูแลตั้งแต่เ

ามฉลาด ความสามารถของเด็กที่พลอยณิศามองเห็น ทำให้หล่อนผลักดัน และแ

ึ่งน้องพอวาได้แสดงความสามารถด้วยการเล่านิทานภาษาอังกฤษ จีน และไทย โดยถ่ายทอดจินตนาการออกมาจนผู้ชม

ได้เป็นพรีเซนเตอร์ให้กับผลิต

งพอวาบนเ

รหนุ่มดังข

วาขึ้นไปรับ

ีบหันมาบอ

บรางวัลกับน

ับรางวัลรีบอ้อน

กจะปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพลอยณิศาหรือไม่ก็พิมพ์

พราะกลัวว่าจะเป็นการกดดันลูกสาวมากเกินไป ทว่าก็ต้องใจ

ได้ด้วยซ้ำ ดีที่ทางบริษัทเลื่อนการประชุมออ

าไปกับน้

ปด้วยนะ เดี๋ย

เถอะ ... น้องพอวา

ได้

เมื่อมารดาอุ้ม¬ร่างเล็กขึ้น แล้วหอมเข้าที

ยู่ข้างล่า

ับอุ้มร่างเล

่ะ

ียงใสแจ๋ว

้องพอวาไปรั

ฉันไปรอห

อดี ว่าแล้วหญิงสาวก็หอมแก้มบุตรสาวเป็นการให้¬กำลังใจอีกครั้

องโตรู้สึกภูมิใจตัวเองที่สามารถเลี้ยงดูลูกมาให้เก่ง และกล้าแสดงออกขนาดนี้ และต้อ

่ง ๆ มาก ๆ เ

้อมไปทางด้านหลังเวทีต้องหยุดเท้าแล้วหันมองที่ต้

ิ่งกา

ปทางหลังเวทีทันที หัวใจเต้นแรงเร็วอย่างลุ้น ๆ ด้วยกลัวว่าเจ้าของชื่อที่อุทานเรียกเมื่อครู่จะได้ยินแล้วหันมาม

ผู้ให้ที่พักพิง ให้ทั้งเงิน เพื่อให้เธอกับน้องสาวได้เรี

ะมีคุณค่ามากขึ้น เพราะหากไม่ใช่เพราะนาง ดีไม่ดีเธออาจจะยังคงเป็น

านานหลายปี ทว่าดูเหมือนว่านางยังคงเหมือนเดิมทุกอย่าง สายตาคู

อสายเลือดของค

เอ่ยขึ้นเบา ๆ ให้ได้ย

เปิดรับโบนัส

เปิด
ทวงใจรักคืน
ทวงใจรักคืน
“"พรีม ๆ หยุดก่อน" เขาร้องเรียกหญิงสาวเอาไว้ เสียงดังฟังชัดทำเอาเด็กน้อยถึงกับหันมามองคนเรียก "คุณลุง" น้องพอวาเห็นหน้าก็จำได้ว่า เขาคือคนที่ได้เจอที่หน้าห้องน้ำเมื่อตอนมาถึงที่ร้าน พริมาภาตกใจไม่น้อยที่ได้ยินบุตรสาวร้องทักเขาขึ้น จริงอยู่ว่าหญิงสาวต้องการให้เขารับรู้ว่าเด็กที่เธอจับมือเอาไว้อยู่นี้คือเลือดเนื้อเชื้อไขของเขา หากแต่ไม่ใช่ตอนนี้ "น้องพอวา" "คุณลุงจำชื่อน้องพอวาได้ด้วย" เด็กน้อยบอกเสียงแจ๋วด้วยดีใจที่มีคนจำชื่อตัวเองได้ "จำได้สิคะ" "น้องพอวา หนูรู้จักคุณ ... เอ่อ คุณลุงด้วยเหรอคะ" "คุณลุงช่วยน้องพอวากดสบู่ให้ตอนน้องพอวาล้างมือค่ะ" เด็กน้อยบอกเสียงใสเลยทีเดียว "พรีม เด็กคนนี้ ..." "น้องพอวาเป็นลูกสาวพรีมค่ะ" เธอไม่รีรอที่จะบอกออกไปเช่นนั้น เพราะไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องปิดไม่ให้เขารู้ว่าเธอมีลูกแล้ว คำตอบนั้นทำให้ใบหน้าหล่อคมเข้มถึงกับร้อนวูบขึ้นมา พร้อม ๆ กับหลากหลายความรู้สึกที่วิ่งแทรกเข้ามา ซึ่งเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเป็นความรู้สึกอะไรกันแน่”
1 บทที่ 1 ตอนที่ 1-12 บทที่ 2 ตอนที่ 1-23 บทที่ 3 ตอนที่ 2-14 บทที่ 4 ตอนที่ 2 (จบตอน)5 บทที่ 5 ตอนที่ 3-16 บทที่ 6 ตอนที่ 3 (จบตอน)7 บทที่ 7 ตอนที่ 4-18 บทที่ 8 ตอนที่ 4 (จบตอน)9 บทที่ 9 ตอนที่ 5-110 บทที่ 10 ตอนที่ 5 (จบตอน)