icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ทวงใจรักคืน

บทที่ 4 ตอนที่ 2 (จบตอน)

จำนวนคำ:1529    |    อัปเดตเมื่อ:03/08/2023

่องการตลาดเครื่องหนังให้ แต่ในความเป็นจริงแล้วใคร ๆ ก็ดูออกว่าฝ่ายชายนั้นคิดอะไรกั

วาจะกลับบ้านเขาโ

ยงฉลองให้น้องพอว

างเป็นกันเองที่สุดคือเรื่องบุตรสาว ข้อนี้เขารู้ดีแล

ีเหร

องพอวาออกมาทานข้าวนอกบ้

ี้โอกาสดีเลยครับ ผ

่มรีบเ

ฏิเสธน

่ายเงียบ เขาร

ไม่นานนะคะพรุ่งนี้น้

เพราะกลัวว่าเขาจะด

ี้นะครับ ไม่ไกลจากบ้านคุณเท่าไ

รรพ น้ำเสียงกระตือรือร้นด

เจอกั

ไม่นานบุตรสาว

ทางนี

ดูจากลูกค้าในร้านแล้วดีที่ว่ากฤตธนัชจองโต๊ะเอาไว้ ไม่เ

าถึงนานแ

ู้ว่า น่าจะมาถึงได้สักพักแล้ว เพราะเวลานี้กุ้งเผาตัวใหญ่ของโปรดเจ้าตัว

ต่อาหารเพิ่งมาถึงเมื่

นเพิ่งมาจะคิดว่าอาหาร

อวาคะ สัวสดีคุ

ึ้นไหว้ทำความเคาร

เหรอคะว่าน้องพ

วาววับอย่างตื่นเต้นที่ได้เห็

้สิ

มกับยิ้มกร

มือก่

ัวกำลังจะนั่งบนเก้าอี้สำหรับเด็ก ท

ี๋ยวฉันพายายตัวแสบไปล้าง-ม

อาดมือให้เรียบร้อย ซึ่งเรื่องนี้ทุกคนที่อยู่รอบตัวพริมา

นะครับ ไม่ได้เจ

่ง นอน

้งใส่จานไว้รอบุตรสาวไปด้วย ฝ่ายกฤต

งน้ำฝั่งผู้หญิง ซึ่งจะมีอ่างล้างมืออยู่ด

าเข้าห้อ

ลงถามเจ้าต

เข้า

พลอยอยู่ตรงนี้นะ-คะ ห้ามเดินไปไหนเด็ด

กครั้ง ซึ่งหล่อนจะ

พอวาไม่ไ

ีม

งมือ แล้วกดน้ำเองอย่างคล่องแคล้ว ทว่าที่กดสบูจะอยู่ส

มือหร

ดังขึ้น เด็กน้อยหันมองต้นเ

่วยกดให้

รองรับเจ-ลล้างมือ แล้วจัดการถูกับมือตัวเอง จา

าษทิช

บคุ

วเองจนแห้ง เรียบร้อยแล้วก็นำกระดาษในมือทิ้งลงถังขยะ การกระทำข

แล้วทำไมถึงมาล้

ึกถูกชะตาเด็กพูดน้อยคน

าพลอยเข้าห้

ละน้องพอวามาก

รู้สึกคุ้น ๆ กับชื่อนี้ และเหมือนเ

ม่ด้ว

้างมือเสร็จ

สาวเป็นอันดับแรกที่ทำธ

ค่ะ และก็เช็ดม

ใจแล้ว ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่ครั้งแรกที่ปล่อยให้เด็กรออยู่ข้างนอกแบบนี้ แต่ก

ราไปกิน ... กุ

ๆ ขัด ๆ ขึ้นมาทันทีเมื่

ณป้

ยืนยิ้มกริ่มอยู่กับหลานสาว ดีที่ว่า

น้าพลอย น้องพอวา

อน้าสาวให้เดินกล

ๆ ไ

ตาหล่อนกลับไม่ได้มองทางที่เดิน แต่ยังคงจ้องมองที่ชายร่างสูงนั้นไม่

เปิดรับโบนัส

เปิด
ทวงใจรักคืน
ทวงใจรักคืน
“"พรีม ๆ หยุดก่อน" เขาร้องเรียกหญิงสาวเอาไว้ เสียงดังฟังชัดทำเอาเด็กน้อยถึงกับหันมามองคนเรียก "คุณลุง" น้องพอวาเห็นหน้าก็จำได้ว่า เขาคือคนที่ได้เจอที่หน้าห้องน้ำเมื่อตอนมาถึงที่ร้าน พริมาภาตกใจไม่น้อยที่ได้ยินบุตรสาวร้องทักเขาขึ้น จริงอยู่ว่าหญิงสาวต้องการให้เขารับรู้ว่าเด็กที่เธอจับมือเอาไว้อยู่นี้คือเลือดเนื้อเชื้อไขของเขา หากแต่ไม่ใช่ตอนนี้ "น้องพอวา" "คุณลุงจำชื่อน้องพอวาได้ด้วย" เด็กน้อยบอกเสียงแจ๋วด้วยดีใจที่มีคนจำชื่อตัวเองได้ "จำได้สิคะ" "น้องพอวา หนูรู้จักคุณ ... เอ่อ คุณลุงด้วยเหรอคะ" "คุณลุงช่วยน้องพอวากดสบู่ให้ตอนน้องพอวาล้างมือค่ะ" เด็กน้อยบอกเสียงใสเลยทีเดียว "พรีม เด็กคนนี้ ..." "น้องพอวาเป็นลูกสาวพรีมค่ะ" เธอไม่รีรอที่จะบอกออกไปเช่นนั้น เพราะไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องปิดไม่ให้เขารู้ว่าเธอมีลูกแล้ว คำตอบนั้นทำให้ใบหน้าหล่อคมเข้มถึงกับร้อนวูบขึ้นมา พร้อม ๆ กับหลากหลายความรู้สึกที่วิ่งแทรกเข้ามา ซึ่งเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเป็นความรู้สึกอะไรกันแน่”
1 บทที่ 1 ตอนที่ 1-12 บทที่ 2 ตอนที่ 1-23 บทที่ 3 ตอนที่ 2-14 บทที่ 4 ตอนที่ 2 (จบตอน)5 บทที่ 5 ตอนที่ 3-16 บทที่ 6 ตอนที่ 3 (จบตอน)7 บทที่ 7 ตอนที่ 4-18 บทที่ 8 ตอนที่ 4 (จบตอน)9 บทที่ 9 ตอนที่ 5-110 บทที่ 10 ตอนที่ 5 (จบตอน)