icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

บุตรชายตัวน้อยของบัณฑิตจาง 2

บทที่ 2 เกลือผัก

จำนวนคำ:2520    |    อัปเดตเมื่อ:07/08/2023

งรีบตะโกนเสียงดัง “ท่า

มามองเด็กน้อยที่ยืนอยู่ไม่ไกล เด็กน้อยหูผึ่งตั้งแต่ได้ยินคำว่าดอกห

.อุตส่าห์คิดต

ึงเก็บไว้ แต่ว่าตอนนี้มันแห้งและเหี่ยวหมดแล้ว ย่าเห็นว

หละขอรับที่ข้ากำลังหาอยู่ ขอบคุ

อ๋อร์จะเอาไปทำอันใดเล่า ดูสิ ไม่เห็นจะสวยสักนิด” หูไป๋หงกล่าว

งดี” เด็กน้อยรับมาถือไว้แล้วพึมพำเสียงเบา “

องดีอย่างไรเ

มแต่ทำมาจากผัก ถึงแม้ว่ารสจะไม่เค็มเ

ากผักอีกด้วย หลานแน่ใจได้เช่นไรว่ามันไม่มีพิษและมีรสเค็ม

ถ้าเกิดหลานชายของนางทำเกลือออกมาขายจริงเช่นคราวน้ำตาลผัก น

ุ้งว่าต้นชะคราม มีการนำเกลือผักมาใช้เป็นเครื่องปรุงสำหรับคนเจ็บป่วยบางคนที่ห้ามกินอาหารเค็มจากเกลือขอรับ แม้

้ รอให้บิดาของเจ้ากลับมาจากภูเขาก่อน พวกเราต้องปรึกษากันให้ดี เกลือเป็นสินค้าที่ทางการควบคุม ถ้าเกิดเร

อไม่ พวกเรามาทำเกลือผักกันเถอ

ิยายจีนย้อนยุคมาหลายปี เขาเองก็พอรู้ว่าเรื่องเกลือเป็นเ

เรามาลองทำเกลือผักดู ย่าก็อยากรู

ูก็ถึงกับโล่งอก ค่อย ๆ ชันตัวลุก

อหัวชนฝา พอได้รับคำมั่นเช่นนี้จึงพอเ

สมัยโบราณบดสมุนไพรยังไง ที่ผ่านมาเคยหาข้อมูลสำหรับปรุงยาในนิยายกำลังภายในมาก็เยอะ กี่เรื่องต่อกี่เรื่องมักใช้เครื

ง ดังนั้นจึงใช้น้ำมาช่วยให้ม

อร์ ย่าใช้ครกในการบดเคร

่ไหนเล่

้างประมาณหนึ่งไม้บรรทัด ตรงด้ามมีหนังสัตว์ติดอยู่ คล้า

หรือไม่ ห

อี้หมิงยกนิ้วโป้งทั้งสองข้างส่งไปให้ห

ู แม้จะงงกับคำว่า เจ๋ง แต่ก็ไม่ได้ติดใจ

้องตากให้แห้งสนิทนะขอรับ เพราะว่าหญ้าสายรุ้งเป็นพืชอวบน้ำ ถ้าไม่แห้งสนิทมันจะใช้ได้ไม่นานและขึ้นรา เอ่อ...ข้าห

้วมันเหมือนต้น

สนิท ครั้งต่อไปเราจึงไม่ต้องไปเก็บต้นหญ้าหวานบนภูเขาบ่อย ๆ เราทำน้ำตาลผักจาก

คล้าย ๆ ต้นหญ้า

แห้ง มันจึงมีกลิ่นเหมือนของแห้งทั่วไป ถ้าเราเอาไปปรุงใส่ในน้ำแกง กลิ่นพวกน

ข้าใจแล้ว เอาล่ะ

อประมาณ ถึงแม้ว่ามันจะตำได้ไม่ละเอียดเท่าเกลือในยุคปัจจุบันแต่ก็ละเอียดกว่าเกลือเม็ดใน

ัก” เด็กน้อยว่าและเส

ใส่เกลือผักลงไปด้วย ปรากฏว่ารสชาติอาหารไม่ได้แย่มาก ถึงแม้มันจะไม่อร่อยเหมือนเกลือจริง ๆ แต

็กลับมาจากการเก็บหญ้าหวานบนภูเขา นางหูจึงเรียกให้ทั้

วสวรรค์ตัวใหม่มาให้แม่ประหลาดใจอีกแล้ว” นา

วรรค์ตัวใหม่ ม

องเทศวันนี้ก็ใส่เกลือผักลงไป

ล่อมมากขึ้น เค็ม ๆ มัน ๆ รสชาติไม่เหมือนเกลือเสียทีเดีย

มเข้ามาในอาหารแล้ว แต่ก็ไม่ได้กล่

ทาพยักหน้า เขาคิดเ

รถม้าเข้าเมืองไปขายสูตรหมูพะโล้แห้งกัน และข้าว่าจะเอาเกลือผักไปถามถึงวิธีการที่จะทำออกมาขายให้เถ้าแก

งนี้ไปปรึกษาเถ้าแก่หวังดีไหม พรุ่งนี้หมิงเอ๋อร์เข้าไปในเมืองกับพ่อเพื่อลองไปขายสูตรพะโล

ที่ดีนะอาเทา

้าค่ะ” หลี่อ้ายส

เป็นอย่างไร ทำยากหรือไม่

งแต่ตอนที่ตนเองไปเจอทุ่งหญ้าสีรุ้งขณะไปจับปูที่ทะเล จนพลัดตกน้ำและล้มป่วย จนถึ

แล้วข้าจะพาท่านพ่อไปดูทุ่งหญ้าสีรุ้งด้วย ท่านแม่ไปด้วยกันไหมขอร

จ้ายังไม่เคยได้ออกไปไหนไกล ๆ เลย ช่วงบ่ายนี้พวก

ะหมิงเอ๋อร์ก็ได้เจ้าค่ะ ท่า

ม่ลูกไปเที่ยวด้วยกันเถอะ แม่จะนอนพั

ลังเดินอยู่ตรงกลาง ด้านขวามือเป็นท่านพ่อและด้านซ้ายมือเป็นท่านแม่ พวกท่านกำลังเดินจูงมือเขาเดินไปด้วยกัน มันเป

ข้าสัญญาว่าจะรักษาความ

เปิดรับโบนัส

เปิด
บุตรชายตัวน้อยของบัณฑิตจาง 2
บุตรชายตัวน้อยของบัณฑิตจาง 2
“อานนท์ ชายหนุ่มโสดอายุ 25 ปี หน้าตาดาษดื่น เติบโตมาจากบ้านเด็กกำพร้าอุ่นไอรัก อาชีพหลักคือการขายอาหารตามสั่งในฟู๊ดเซนเตอร์ห้างดัง อาชีพรองเป็นผู้ช่วยนักเขียนนิยาย รับจ้างหาข้อมูลต่าง ๆ ส่งให้กับนักเขียน งานไหนได้เงิน อานนท์ทำทั้งหมด ในวันหยุดยาว กลางวันนอกจากต้องไปยืนทำอาหารตามสั่ง กลางคืนยังต้องมานั่งหาข้อมูลส่งให้ผู้ว่าจ้างงานด่วนอีก ทำให้พักผ่อนไม่เพียงพอ วิญญาณจึงบ๊ายบายจากโลกเก่า ไปเกิดใหม่ในร่างของจางอี้หมิง บุตรชายตัวน้อยอายุ 5 ขวบของบัณฑิตจาง ที่ถูกบ้านหลักมอบหนังสือแยกบ้าน พร้อมขับไล่ครอบครัวให้มาอยู่บ้านนอก อุตส่าห์ได้กลับมาเกิดใหม่ทั้งทีในครอบครัวที่อบอุ่น มีพ่อ แม่ และย่าตามที่อานนท์เคยฝันไว้ แต่ทำไมถึงแถมความยากจนมาให้เขาด้วย ชาติก่อนก็สู้ชีวิตจนตาย มาชาตินี้ชีวิตสู้กลับยิ่งกว่านิยายที่เขาเคยอ่านเสียอีก นี่สินะ!!! ของฟรีไม่มีในโลก มันต้องมีสิ่งแลกเปลี่ยนกันอย่างสมน้ำสมเนื้อ”
1 บทที่ 1 หลงลืม2 บทที่ 2 เกลือผัก3 บทที่ 3 เหลาอาหารเฟิงฟู่4 บทที่ 4 เหลาอาหารซิ่งฝู5 บทที่ 5 หลินไห่ ท่านปู่คนใหม่6 บทที่ 6 อาหารชนิดใหม่7 บทที่ 7 สามสหายท่องหล้า8 บทที่ 8 ผ้าปักและถุงหอม9 บทที่ 9 กลิ่นพะโล้มีปัญหา10 บทที่ 10 นิลเง็กเซียน11 บทที่ 11 ประมูลอาหาร12 บทที่ 12 ข้าอยากเป็นผู้แพ้13 บทที่ 13 ขายสูตรอาหาร14 บทที่ 14 แผนการตลาด15 บทที่ 15 วันสบายของหมิงหมิงน้อย16 บทที่ 16 ปัญหาใหญ่ของบ้านสกุลจาง17 บทที่ 17 กลุ่มการค้าหลัวถง18 บทที่ 18 เมืองหลวงหรือหลัวถง19 บทที่ 19 ช่วยข้าที20 บทที่ 20 ทางออกที่คาดไม่ถึง