Theory ล้อมรัก ละลายใจ

าช้าไปตั้งยี่สิบนา

ศึกษาอย่างพวกเราเลทไปตั้งสิบห้านาที จริง ๆ เราควรจะชินได้แล้วแหละแต่ก็ไม่ชินสักที เพราะวิชานี้ชอบทำให้พวกเราหิว!” ฉันกลอกตา ลูบท้อง โคลงหัว ข

่าได้ควักมันออกมาเชียว เพราะถ้าเกิดสายตาแหลมคมของเจ๊แกดันกวาดมาเห็นเข้ารับรองได้ว่าเรื่องใหญ่แน่นอน เคยมีตัวอย่างให้เห็นกันมาแล้ว แถมยังมีเสี

ไปกินข้าวร้านไหนดี

งั้นร้านป้านีมะ ไม

lan

ป็นรูปหันหลังฉันเลยมองไม่รู้ว่าเป็นใคร และด้วยความอยากรู้ที่มีมากกว่าปกติฉัน เลยกดเข้าไปดูข้อมูลส่วนตัวเ

่อนเท่านั้น ฉันเลยเลื่อนดูเรื่องราวที่ผ่านมาได้ยาว ๆ แต่เซ็งตรงที่มันไม่มีอะไรให้ล้วงให้เจ

ล้วไม่เซ็งย

เท่านี้นะ ยังคงมุ่งมั่นไถนิ้วไล่ดูลึกลงไปเรื่อย ๆ แม้จะเริ่มเมื่อยนิ้

ก็เจ

ื

าที่มีไว้ใช้

ืนที่

ๆ ที่แกว่ามันอย

กันอะไอ้ร้านรัน ๆ กัน ๆ ของแกเนี่ย” พอฉันบอกไปแบบนั้นยัยแจนผู้ใสซื่อก็ยังคงทำหน้างงใส่ไม

กพูดถึงอะไรล่ะถ

ค

ใ

์ก่อนไง ที่เรียนวิศวฯ อะ แกจำกันได้ไหม เขาแอดเพ

มจร

จริง

ยเบลดูหน้าปืนค

ี่แหละ ดวงตานี่เป็นประกายคล้ายลูกแก้วต้องแสงไฟเหมือนกันเด๊ะ ส่วนยัยเบลมันดูรูปไม่ถนัด หรือยังไง

ฉัน

วเหมื

แค่นมกับขนม

ินตนาการถึงความหล่อของปืนตามไปด้วยนะแต่มันถึงภาพไม่ออก จนมาเห็นด้วยสองตาของตัวเองนี่แห

ดาห์ของฉันไปได้ล่ะเนี่ย ไม่เคยเห็นหน้าค่าตามาก่อนเลย ในเพจของมอก็ด้วย” ยัยเบลยืนกอดอกทำหน้าคร

อีกค

วท์ ๆ อย่างปืนได้ปะพริกหวาน” ยัยแจนหันหน้ามาถามฉันอย่างมีความหวังขั้นสุด คือการจะสมัคร

กดติดตามดิแจ

ฮอต

ล่อ แล้วน้ำไม่หิว ข้าวไม่อยากกะทันหันสองคนเงยหน้าบาน ๆ ขึ้นมาจากหน้าจอแล้วฉกมือถือหย่อนใส่กระเป๋าตามเดิม กวาดตาม

สิ”

่งจังหวะกันได้ ก่อนจะหันไปคว้ากระเป๋ามาคล้องไหล่ ควงแขนฉันคนละข้าง พร่ำเพ้อหลงละเมอถึงความห

คนที่เดินขนาบข้างฉัน คุยเสียงจุ๊กจิ๊ก กระซิบไม่ได้หยุดจนกระทั่งถึงร้านป้านี ร้า

อพื้นที่บ่นหน่อยเถอะ มองจากด้านนอกเข้าไปด้านในนี่เห็นแต่หัวคนใ

ครั้งไม่ถ้วนทั้งนั้น เพราะนอกจากจานใหญ่ ให้เยอะแล้วยังอร่อยถูกปาก ราคา

เรียนวิชาสุดท้ายของวันนี้ก็ตอนบ่ายสองโมงสิบห้าโน่นแน่ะ มีเวลารอเหลือเฟือ” คุณนายเบลจีบปาก

ดูออกแหละว่าหิวข้าว แต่ก็ยังดึงดันจะรอโต๊ะที่นี่ แล

้านี ตั้งแต่ออกมาจากตึกคณะแล้ว ส่วนฉันกับยัยแจนแม้จะลอบมอง หน้ากัน ส่ายหน้าเบา ๆ แต่เพื่อนว่าไงก็ว่าตามกันอยู่ดี

ยเงินป้าเจ้าของร้านที่ตอนนี้ผันตัวมาเป็นคนเก็บเงินแทนการผัดอาหารเสร็จไปทีละคนสองคน คือที่นี่ต้องอาศัยความไวของท

ทะเลแห้งแบบพิเศษเครื่อง ส่วนฉันนั่งเท้าคางลังเล เคาะปากกาเล่นอยู่แป๊บหนึ่ง ตัดสินใจไม่ได้ว่าจะกินอะไร สุดท้ายก็เลือกสั่งผัดกะเพราปลาหมึกกับกุ้ง และต้มจืดเต้าหู้หมูสับใส่สาหร่า

พว

บริมฝีปาก เง

ที่ตั้งเครื่องดื่มสารพัดน้ำสำหรับบริการตัวเอง ยังไม่ทันจัดแจงแจกจ่ายก็รีบชะโงกหน้าเข้ามากลางโต๊ะ ทำตัว

จนบอกพลางเหล่สายตาไปยังทิศทางที่ปืนอยู่ด้วยอา

‘ปืนของ

งฉันตอนไห

บบผิวเผินไหมยั

กท้ว

ล้วผ่านเลยละกัน

ามจริง” เบลถามย้

เร็ว ยังกลัวคอมันจะหัก ก่อนจะหันกลับมาพยักหน้ารัว ๆ ยืนยันว่าใช่อ

ก็เป็นปืนจริง ๆ นั่นแหละ และด้วยลักษณะการนั่ง คือเขาหันหน้ามาทางฉันนะ แต่ด้วยตำแหน่งที่ฉันนั่งถ้าเขามองมาจะเห็นแค

วินาทีเดียว มีทั้งไปตักน้ำแข็ง หยิบน้ำ ส่งใบรายการอาหารให้บรรดาป้า ๆ

ยุที่ออกนอกหน้าสนับสนุนให้ฉัน ทักผู้ชายที่ไม่เฉียดเข้าใกล้คำว่าสนิทสนมเพื่อตอบสนองความ

ุ่งกับเขาเลย” ฉันดับฝันเบลกับแจน ซึ่งยัยสองคนนี้ก็ไม่ทำให้ผิดหวัง พร้อมใจกันสะบัดค้อนใส่ฉันรัว ๆ หลังไม่ยินยอมทำตาม ค

ล่ะว่าม

ังคิดเรื่

ช่ใช่ไหมล่ะ หรือจะให้ฉันพยายามหาจังหวะสบตาทักทายให้ จงได้มันก็ดูยังไงอยู่ ดีไม่ดีอาจคิดว่าฉันกระเหี้ยนกระหืออยากคุย ฉันไม่อยากถูก

ดแล้วเ

แยกกันตรง

ตาม ฉันเดาความคิดเขาไม่ออก เพราะฉะนั้นแล้วการ ทำเป็นเหมือนว่าไม่เห็

จ้าว สาดใส่คำหยาบสารพัดอยู่เนือง ๆ กับปืนนับสิบคนที่โต๊ะนั้นน่ะ บรรดาเพื่อน พี่ น้องชาววิศวฯ ของเขาทั้งนั้นเลย กลุ่

เลยเลือกที่จะทำตัวเองให้เล็กที่สุดเท่าที่จะทำได้ และใช่เพื่อนฉ

กมุมก็น่ารัก โอ๊ย แล้วยิ่งมองใจฉันยิ่งละลายลงไปทุกทีสิน่า” เบลนั่งเท้

าดนั้น อยากรู้จังว่าใครจะได้เป็นผู้โชคดีค

ที่ขยันส่งรูปผู้ชายฝรั่งหน้าตาหล่อเหลาก้ามโตให้ดูอยู่ จู่ ๆ แชตของเฟซบุ๊กก็เด้งขึ้นมาเป็นรูปโปรไฟล์ปืนหันหลังรูปเดิมนั่นแหละ และด้วยความที่ฉันไม่ได้ตั้งใจที่จะเปิดอ่

an :