icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

Theory ล้อมรัก ละลายใจ

บทที่ 4 C H A P T E R 2 ไม่คงคอนเซ็ปต์เดิม

จำนวนคำ:1713    |    อัปเดตเมื่อ:07/01/2024

เจอกันวันพรุ่งน

ื่อนผู้แสนใจดีที่มักจะแวะมาส่งฉันเสมอหากว่าท่านมารับลูกสาวที่มหา’ลัย ซึ่งก็ไม่ค่อยบ่อยนักหรอก เดือนละหนสองหนได้ ปกติยัยแจนก็กลับรถเมล์เหมือนฉันกับยัย

คะพ่อที่แว

พ่อป่ายิ้มกว้าง

ายตาแล้วนั่นแหละฉันถึงเริ่มขยับเท้า ปราดตามองซ้าย มองขวาเพื่อความชัวร์ ก่อนเดินข้ามถนนแคบ ๆ พอดีให้รถสองคันได้วิ่งส

ด ต

ห็นว่ามีคนกำลังจ

นเ

บคุ

คำขอบคุณจา

ด้วย

นบอกให้รอก่อน คนไม่แล้งน้ำใจอย่างฉันเลย เอื้อมแขนไปที่แผงวงจร บานป

คุณค

ไรค่ะ ชั

ชั้นแ

ชั้นห้าใช

หนุ่มแว่นบุคลิ

ค่

หา’ลัยเดียว กับคุณฮะ ผมสังเกตจากเข็มติดเส

้ใส่ใจฟังคำอธิบา

นน้อ

คณะเดียวกับเ

งดิค

ดัง หรือเด็กกิจกรรมอะไรหรอก เป็นแค่นักศึกษาธรรมดา ๆ นี่แหละ แต่ถึงฉันจะไ

่อพริก

่ะโทน ถึงชั้นพี่แล้ว” ชี้นิ้วไปที่ตัวเลขสีแดง ๆ “เจอกันก็เข้ามาทักได้ พี

าน ยินดีที่ได้รู้จัก

วเจอ

้งโดยที่ไม่ได้ห

่ก้าวฉันก็มาหยุดยืน

0

ลขห้อ

เดียวกันกับฉัน และสถาบันใกล้เคียงซะส่วนใหญ่ คนทำงานแล้วนี่แทบหาไม่เจอเลย อาจเป็นเพราะแพงจนเกือบจะเทียบเ

าไปห้าร้อยต่อเดือนแล้ว สองอย่างรวมกันค่าห้องกับค่าเน็ตก็หกพันถ้วนเข้าไปแล้ว บวกน้ำไฟเพิ่มไปด้วยก็จะอยู่ที่เจ็ดพันถึงเจ็ดพันกว่า

่นี่เรื่องระบบอะไรค่อนข้างโอเค พ่อแม่มารับมาส่งก็ไม่ยุ่งยาก แล้วคนที่อาศัยอยู่ในตึก คนดูแลบอกตั้งแต่ตอนที่มาดูห้องครั้งแรกแล้วว่ามีแต่นักศึกษาอยู่ ไม่น่ากังวล การเดินท

rrr

M

ู้ว่ากำ

เสียงสดใสทักทายห

องยังพ

ม่ก็คุยไลน์กันถ้าไม่สะดวกโทร ครอบครัวอื่นที่ลูกอยู่ไกลบ้านเป็นยังไงฉันไม่รู้นะ แต่ครอ

ัยแจนมาส่ง” บอกพลา

รกินยัง นี่แม่มากิน

นหอยทอดอะ” ยู่ปาก

มล่ะ หากินแถ

ยเลย หนูเคยลองไปกินแล้ว” อาหาร

ระฯ นี่พ่อก็กระซิบบอกแม่ให้บอกเราไปหาข้าวหาปลา กินได้แล้ว อย่ารอใ

ยินบ่อย ๆ แต่ก็ไม่ม

หรอกที่พ่อจะห่วงเป

ว่าเลยทำให้พ่อแม่วางใจได้บ้าง แล้วยังเรียนเก่งมากด้วยนะ สาวชอบเยอะอีกต่างหาก ในแต่ละวันที่กลับจากโรงเรียนมักมีของชิ้นเล็กชิ

้ะ แล้วนี่ข้าวโอ๊ตไ

ซื้อขนมครก

นกิน เตรียมของห

หละพ่

หัว

ปซื้อได้แล้ว

ับพ่อกินใ

ามาพอดี งั้นแ

นคิดอะไร ไปเรื่อยเปื่อย หาวอยู่สองสามรอบ เป

กสิบห้าน

้วค่อย

เปิดรับโบนัส

เปิด
Theory ล้อมรัก ละลายใจ
Theory ล้อมรัก ละลายใจ
“She said : ฤดูหนาวหรือท้องฟ้าเหรอที่ปืนชอบอะ He said : พริกหวาน She said : ฮะ? He said : ชอบพริกหวาน Reader : Oops . หากใครกำลังมองหานิยายเนื้อเรื่องเข้มข้น เน้นหนักในเรื่องราวที่ลึกลับสลับซับซ้อน ซ่อนปม ซ่อนเงื่อน กลิ่นดราม่าโชยแรงมาแต่ไกลต้อง... 'T h e o r y ล้ อ ม รั ก ล ะ ล า ย ใ จ' สายหวาน พาฝัน กุ๊กกิ๊ก ละมุนละไม เบาสมอง ฟีลกู๊ด อ่านง่ายมาก ๆ อ่านแล้วอารมณ์ดี มีแต่รอยยิ้ม ไม่เชื่อลองอ่านดูสิคะ ไม่แน่ว่าอ่านแล้วคุณอาจจะตกหลุมรักปืนสุดหล่อกับพริกหวานสุดน่ารักเข้าโดยไม่รู้ตัว . "วันนี้มีดาวเคียงเดือน" "ดาวเคียงเดือน?" ผมเลิกคิ้ว เห็นท่าทางตื่นเต้นของพริกหวานจากหางตาเลยอดที่จะยิ้มเอ็นดูไม่ได้ และก่อนที่ผมจะเอ่ยปากถาม ว่าดาวเคียงเดือนที่ว่ามันคือละครหรืออะไร ริมฝีปากอวบอิ่มจิ้มลิ้ม ที่เงียบเสียงไปหลังจากแยกย้ายกับพวกไอ้เข้มที่ลานจอดรถเมื่อประมาณสิบนาทีที่แล้วก็ชิงขยับเพื่อขยายความ ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่เท้าผมต้องแตะเบรกเพราะข้างหน้าเป็นสัญญาณไฟแดงพอดี คันแรกที่ติดเลยกู ผมเท้าข้อศอกข้างขวาตรงประตู ตามองจ้องอยู่ที่ตุ๊กตาหน้ารถถามว่าตอนนี้อารมณ์ขุ่นมัวของผมหายไปหรือยัง คำตอบคือมันยังอยู่ แต่เจือจางลงมากแล้วล่ะ โมโหเองหายเอง ทั้งที่ก่อนหน้านั้นผมโมโหแทบตาย เชื่อไหมผมตกอยู่ในอาการนั้นเป็นครั้งที่เท่าไรแล้วไม่รู้ตั้งแต่นำพาชีวิตมาคลุกคลีอยู่กับพริกหวานน้อย เธออยู่เฉย ๆ ก็สามารถ ทำผมบ้าได้ "ดาวเคียงเดือน หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าพระจันทร์ยิ้มไง ปืนรู้จักใช่ไหม เมื่อกี้เค้าอ่านเจอในเฟซบุ๊ก บอกว่าค่ำวันนี้จะมี เค้าอยากดูมากกกก" ผมพยักหน้า ร้องอ๋อ แล้วเอนตัวไปข้างหน้ามองดูท้องฟ้าที่เริ่มถูกความมืดกลืนกินด้วยความสนใจ "แล้วเราจะเห็นปรากฏการณ์นั้นได้ตอนกี่โมงอะดื้อ" ดาวเคียงเดือนคือปรากฏการณ์ที่ดาวศุกร์ ดาวพฤหัสบดี และดวงจันทร์โคจรเข้ามาใกล้กัน โดยดวงจันทร์จะหงายอยู่ด้านล่างของดาวอีกสองดวง สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า สาเหตุที่เรียกว่าพระจันทร์ยิ้มก็เพราะมีลักษณะคล้ายใบหน้าคนกำลังยิ้ม จำได้เพราะเคยอ่านมา "ตามที่ข่าวบอก เราจะเห็นกันช่วงหัวค่ำ กินเวลาไม่นาน" "งั้นก็ต้องจับตาดูให้ดี" "ใช่ แต่ปืนจ๋า ช่วยพาเค้าไปส่งที่หอเลยได้ไหมอะ เค้าไม่อยากแวะที่ไหนอีกแล้ว" เสียงอ้อนอ่อนหวานเรียกปืนจ๋าของสาวตาใสแจ๋วและปากจู๋ ๆ ของเธอเรียกรอยยิ้มจากผม อดใจไม่ไหวต้องยื่นมือออกไปประคองซีกแก้มเนียนนุ่มไม่ต่างจากผิวเด็กทารกแรกเกิด ผมเกลี่ยคลึงเบา ๆ ด้วยปลายนิ้วหัวแม่มือ เล่นนุ่มนิ่มซะขนาดนี้จะไม่ให้อยากทะนุถนอมได้ยังไง "แต่ปืนยังไม่อยากแยกกับดื้อเลยทำไงดีล่ะ" ผมพูดเสียงเบา ก้มหน้าลงไล้ปลายจมูกเชิดรั้นอย่างหยอกล้อ ขณะเดียวกันก็ซึมซับกลิ่นหอมอ่อน ๆ จากร่างบางไปด้วย พอได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันผมก็เกิดความโลภ อยากยืดเวลาออกไปอีก อยู่กับเพื่อนถึงตอนต้องแยกคือแยก ไม่มีความอาลัยอะไรหรอก แต่กับผู้หญิงคนนี้ผมดันอยากให้เวลา มีมากกว่ายี่สิบสี่ชั่วโมง ไม่ต้องพูดคุยอะไรกันก็ได้ ขอแค่นั่งมอง นอนมอง #ดื้อของปืน”
1 บทที่ 1 Intro2 บทที่ 2 C H A P T E R 1 Harlan Gun3 บทที่ 3 C H A P T E R 1 Harlan Gun (2)4 บทที่ 4 C H A P T E R 2 ไม่คงคอนเซ็ปต์เดิม5 บทที่ 5 C H A P T E R 2 ไม่คงคอนเซ็ปต์เดิม (2)6 บทที่ 6 C H A P T E R 3 เขาจีบแกเหรอ 7 บทที่ 7 C H A P T E R 3 เขาจีบแกเหรอ (2)8 บทที่ 8 C H A P T E R 4 เรากินดุนะ เธอเลี้ยงไหวเหรอ9 บทที่ 9 C H A P T E R 5 สิบห้าบาทที่มีคุณค่าทางจิตใจ10 บทที่ 10 C H A P T E R 6 ถ้าห่วงนักก็ตามไปเฝ้าในวงเหล้าเลย ดีไหม