Theory ล้อมรัก ละลายใจ

ี๊

ร

วก

ฮ

งมายืนหน้าแห้งบนทางเท้าตรงบริเวณป้ายรถประจำทางฝั่งตรงข้ามมหาวิทยาลัยเป็นที่เรียบร้อย

ี่ระว

่ก

ล

ถ้าไม่มีซับพอร์ตไว้ก็โป๊ ใส่ชุดนิสิตจนก้าวเข้าสู่ปีที่สามไม่เคยเกิดเหตุการณ์แบบนี้ ด

ม หรือจะวานให้เพื่อนคนใดคนหนึ่งช่วยเหลือดี ไปเองก็คิดว่าน่าจะใช้เวลานาน และทุลักทุเลพอสมควร เพราะต้องคอยระวัง กลัวว่ามันจะแห

็จะข้ามสะพานลอยไปฝั่งมอ ไม่ก็แวะร้านข้าว ร้านกาแฟ คนยืนรอรถเพื่อไปที่อื่น ณ ตอนนี้มีแค่สามคน รวมฉันด้วยก็เป็นสี่ ฉั

นึ่งใ

่ฉันเป

้อความอะไรยัยแจนก็

เกิอะไ

าวลงรถเมล์แล้

khwan ตอนน

ายรถเมล์หน้าม

งคงถึงแหละ แต่รถก็แอ

รอในคาเฟ่แถวนั้นก่

wan :

:

วท์ ความสวยงาม มีจุดเด่น มีเอกลักษณ์ไว้ดูดเงินจากกระเป๋าลูกค้าแตกต่างกันออกไป และด้วยสถานการณ์เช่นนี้ทำให

ุนค่อนข้างบ่อย เป็นคาเฟ่เล็ก ๆ สมกับชื่อร้าน ภายนอกไม่ค่อยดึงดูดสายตาลูกค้

ิ้ลคาเฟ่ยิน

พลางกวาดสายตามองรอบร้าน มีลูกค้านั่งอยู่ในนี้ทั

รับเมนู

างอื่นชั่วคราว

็นหวานน้อยเ

ยแค่สามถาดเท่านั้น หมดแล้วคือหมดเลย ที่เห็นอยู่ในตู้กระจกตอนนี้เป็นถาดที่สองซึ่งใกล้จะหมดไปอีกถาดแล้ว ลองจิ้มชิมตาม คำคะย

ให้หนูหนึ่งชิ

ชิโน่เย็นกับบราว

งโต๊ะติดกำแพงสีขาวที่เล็งเอาไว้ตั้งแต่ที่ก้าวเท้าเข้ามาในร้าน และระหว่างรอเครื่องดื่มกับขนมที่ส

่งสีนิดหน่อยก็เอาลง

ยเรื่องก

อกแจนกับเบลว่าต

ปืนยืนอยู่หน้าร้านที่ฉันกำลังนั่ง ประกอบกับทางเข้าร้านเป็นประตูกระจกซึ่งมันไม่ได้ใสแจ๋ว

งวางสายแล้วส่งข้อความไปบอกเขาว่าง่วงนอนแล้ว เขาก็ไม่ได้โทรกลับมาหรือพิมพ์แชตมารบกวนอ

นี้ก็ยัง

่แ

่โ

ไรทั้

ลบไปถึง

เอียงคอมองสบตาผู้ชายร่างสูงในเสื้อช็อปสีกรมที่จู่ ๆ ก็โผล่หน้ามาแสดงตัวถึงความมีตัวตนพร้อมโยนข้อกล่าวหาใน

บนี้เร

งหรอกเหรอ” ฉันเบิกตากว้างก่อนจะตวัดค้อนงาม ๆ ให้ทันทีที่คำตอบนี้หลุดออกมาจากปากคนหน้า

ไมต้องทำหน้าตูมด้วย

ฉันบอกพล

นตี

ดเอ

ขาก็ห

ะที่ฉันเห็นเขาหั

ปิดโลกใหม่

าร

าซ่อนรอยยิ้ม เรื

ตอนกลางวันกันมั่ง หลังจากที่ไม่ได้มานาน” ปืนทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม พลางเท้าคางมองหน้าฉันด้วยสายตาที่เดาไม่ออก เรื่องที่เขาบ

ร้าน

ร้านนี้ไปอีก

ยักหน้า

ามาดู” เขาใช้คำว่า ‘แวะ’ มาดูฉันว่ะแก สรุปว่าเขามองเห็นฉันเป็นคนหรื

ถึงขั้นนี้ตั้งแต่เมื

ือนั่งจุ้

ดูน่ารัก

กอ้วนที่นั่งเป็นโลโ

มหน้ามองพุง

สิร์ฟกาแฟ

องดื่มตรงหน้าเมื่อพนักงานเดินถือถาดกลับไปยังเคาน์เตอร์ กาแฟกับขนมน

องหวาน ตา

่บางคนก็เป็นข้อยกเว้น หนึ่งในนั้นคือพ่อฉันเองแหละ รายนั้นต้องมีขนมหวานตบท้ายตอนม

เ

กลืนขนมลงคอหมดแ

ธอตั้งใจห

งอ๋อในใจเมื่อได้ยินเสียงปืนพึมพำเบา ๆ ว่าเมื่อกี้อะไรสักอย่าง “เ

ค่ไหนกัน” เขาพึมพำ

เหรอ” ฉัน

เขาเลิกคิ้วแล้วทำ

พูดเสียงอุบอิบแล้วบ

ืนง่วงจริงห

ค่

ืนขมวดคิ้วดุแล้วรีบ

ของเขาทำฉันไอ

เลือกตอบสั้น ๆ แต่ห

ปืนพ

้ว.

ล้

อสนิทใจแล้วว่าไม่ได้เมาแต่ก็ยัง

หมือนค

ส่ายหน้า คำแทนตัวแบบ

เธอถึงคิด

ต่อ “ตอนเจอกันที่ร้านข้าวป้านีก็อีก ปืนเย็นชาใส่เรามากเลย แล้วอยู่ ๆ ตกดึกมาก็ทักแชตหาเรา แถม

เขาจ้องหน้าฉัน “ที

เนี่ยนะ และเหมือนเ

นหอสมุดทำตัวไม่ถูก

นเข้าใจได้ เพราะ

องทำเหมือนเข

จะคั

ใหญ

เพ้อไปไกลเสียงป

ใจมันเป็นยังไง เห็นแล้วไม่ยอมทัก ทำเหมือนคนแปลกหน้า ใจร้ายใจดำชะมัด เชื่อเลยว่าถ้าเธอไม่เดินไปเข้าห้องน้ำแล้ว

ฉันถามเสียงสูงอย

อ

เห็นบุคลิกภายนอกดูนิ่ง ๆ หยิ่ง ๆ กร้าวใจสาวน้อย สาวใหญ่ ชะนี เก้ง กวางแบบนี้ แต่ใครจะล่วงรู้ว่าภายในใจแอบซ่อนควา

มาแล้ว “และเหตุผลที่เห็นแล้วไม่ทักเป็นเพราะเราไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นทักเธอยังไงอีกนั่นแหละ อีกอย่างเพื่อน

่วนตัวก็ยังสงสัยอยู่ดีว่าเพราะอะไรเขาถึงดูแคร์เรื่องอะไรแบบนี้ ทั้งที่เขา

โทษค

?” ฉันเ

จะถามปืนก็ชิง

ผิดกึ่งออดอ้อน แล้วฉันก็ดันเขิน หน้าเน่อนี่ร้อน วูบวาบไปหมดแล้ว และน

ฉันตอนนี้นี่แหละ เผลอ ๆ อาจจะเกินเรื่องมากกว่านี้ด้วยซ้ำ ให้ตายเถอะ

และด้วยความที่ฉันไม่รู้ว่าควรจะจัดการเขายังไงดีเพราะทั้งเขินทั้งประดักประเดิด ฉันเลยเลือกที่จะคว้าแก

ฮะ” ปืนรู้ทัน และฉ

ายคนนี้หยิ่งจนน่า

คนที่คิ

หยิ่งไม่พอเพื่อนเรา

ก็ช่าง ขอแค่คนที่เ

า

็นด้วย เพราะเราไม่ส

นแบบของเ

วาน...พ

รางรับอย่า

โปรง

ฮ

ปรงเธ

...อ

อมือถือเขาค้าง

” ปืนเลิกคิ้ว จ

มต้

านที่มีกระเป๋าสะพายวางไว้แนบกายอย่างไม่ค่อยมั่นใจเท่าไร ปืนหล

ั้งใจจะวานยัยแจนหรือยัยเบลไปซื้อให้ และจาการสังเกตปืนค่อนข้างซีเรียสกับเรื่องกระโปรงฉันไม่น้อย ซาบซึ้งใจนะที่

นเอาไว้เมื่อเขาทำท่าจะลุกออกไป “อย่าลำบากเลย เราเกรงใจ” ฉันพูดเสียงอ่อยแล้วปล่อยมือจาก

า” เขาพูดไปขมวดคิ้

” พวกฉันสามคนเป็นกันแบบนี้แหละ ชอบมาก่อนเวลาเรียนเป็นชั่วโมงสองชั่วโมง เพื่อที่จะได้นั่งเม

ด็กพูดไม่รู้ฟังไปได้คนบ้านี่ “น่าจะบอกตั้งนานแล้วว่ากระโปรงขาด นี

างยู่ปาก จู่ ๆ จะให้กระซิบบอกว่า เธอ ๆ กระโปร

เขาใช้นิ้วชี้เคาะจมูกฉันแล้วถอดเสื้อช็อปของตัวเองมาคลุมเข่าให้ฉัน มั

ี่ไหน จนกว่าปืน

ี่เดินหุนหันออกไปด้วยความรวดเร็ว ก่อนจะก้มหน้าลงมองเสื้อช็อปกลิ่นหอมสดชื่นที่เจ้าข