กลรักรณพีย์

ส่งข้าวส่งน้ำให้ฉันไปนะแม่” เดือนแรมลูกสาวคนสวยของลุงเพิ่มกับป้าละไมคนที่ถูกจ้างวานให้ดูแล

ที่นั่นถ้าไม่มีใครสั่งเข้าใจใช่ไหม” ละไมเอ็ดลูกสาวเสียงแข

ต่เห็นกันครั้งแรก และตอนนี้ก็ยังปักใจกับชายหนุ่มที่ได้ชื่อว่าเป็นนายจ้างอยู่

ังจะให้น้องสาวอย่างเดือนแรมทำกับข้าว แต่เมื่อเข้ามาถึงครัวก็เห็นน้องตนนั่งห

งิดอะไ

ันสั่งไม่ให้ฉันไปยุ่ง” สาวเ

จะไปทำไม ถ้าเสร็จงานในครัว

ิ่มมากขึ้น เพราะดูท่าคนในครอบครั

เค้าถูกใจฉันขึ้นมา เกิดได้แต่งงานกัน พี่กับพ่อ

งจะแสดงท่าทีอะไรบ้างแล้ว อย่าคิดอะไรเกินตัวเลยเดือน แกยังเด็

จากการทำกับข้าวแล้วลุกขึ้นพรวดเดินดุ่มออกไปจากใ

งเขาก็พอจะเข้าใจว่าน้องของเขาเพิ่งจะเรียนจบมัธยมปลายการมีความรักมันก็เป็นเรื่อ

วงเย็นเธอก็ถูกปลดปล่อยจากพันธนาการของโซ่เส้นใหญ่ที

ฉันไป

าหยุดอยู่ตรงหน้าเพิงเล็กๆ หญิงสาวเห็นเช่นนั้นก็พอจะเดาได้ว่าที่นี่น่าจะเป็นห้องน้ำ แล้วเขาจะพาเธอมาทำอะ

รณพีย์หันมาพูกับคนท

มาหยิบถังที่นี่แล้วไปตักน้ำที่ลำธารเอาเอง

ดาได้จากที่เธอได้ยินเสียงน้ำไหลตั้งแต่อยู่ในกระท่อม แต่เรื่องการทำกับข้าวเธอค่อนข้างหนักใจ เพราะแค่ต้มไข่เ

ณก็ต้องทำให้ได้ แล้ว

อ่อน ไม่ได้คิดอิดออดจะไม่ทำสิ่งที่เขาต้องการ แต่เพียงแค

งน้ำแสตนเลสใส่ในมือของหญิงสาวก่อนจะจูงมือเธอให้เดินตา

็กรุณาตักน้ำให้เต็มโอ่งในห้องน

ทีนี้เธอจำเป็นต้องหาตัวช่วย เพราะคิดว่าถ้าต้องเดินตักน้ำด

ะต้องเป็นคนทำทุกอย่าง” ว่าจบก็หั

องทรมานอะไรเธอนักหนา ใบหน้าหวานก้มมองท้องน้อยที่กำลังส่งเสียงร้องท้วงเพราะไ

้วงตาตักน้ำให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่คนที่ใช้ชีวิตปานเจ้าหญิงมาทั้งชีวิตเธอจึงทำงาน

ยชมพูเมื่อเห็นว่าเธอตักน้ำ

ให้เต็มถัง แล้วเ

่ขวางทางด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ เธอเหนื่อยจนเวียนหัวหาย

มาช่วยยังจะมาบ่นอีก” ต่อว่าชายหนุ่มจบเธอก็ก

นี่

ทน้ำลงโอ่งในห้องน้ำดี เธอก