กลรักรณพีย์

ฉันยังตักน้ำ

ปอาบมันที่ลำ

ยามขืนไม่ยอมเดินตามรณพีย์ แต่เธอก็ไม่

ก็รวบอุ้มคนตัวเล็กด้วยท่าเจ้าสาว เพราะไม่อยากจะมายืนยื้

นไม่อยากอาบน้ำที่อื่น

ฝีมือของรณพีย์ ไม่กี่วินาทีหลังจากที่หญิงสาวตัวเล็ก

ก็จมลงไปในน้ำ พฤติกรรมของหญิงสาวแสดงออกให้รณพีย์ที

กระโดดพุ่งไปตรงไปยังพลอยชมพูทันที แต

ม่มีวี่แววว่าจะเห็นพลอยชมพูโผล่หัวขึ้นมาจากน้ำ เขาจึ

ำธารเห็นเหตุการณ์ตรงหน้าก็รีบทิ้งถังน้ำเดินหน้าตาตื่

น้ำเหร

มป้าละไมมาหน่อยนะครับยืมชุดของ

รั

ปได้ รณพีย์ก็รีบวางพลอยชมพูนอน

าหญิงสาวไม่ตอบสนอง จึงรีบปฐมพยาบาลโดยกา

ณพีย์ก็จะปล่อยให้พลอยชมพูเสียชีวิตตอนนี้ไม่ได้ เขายั

ลืมตาขึ้นมา หลังจากที่เธอลืมตามาได้ไม่นานก็หมดสติไปอีกรอบ เพราะร่างกายของเธอตอนนี้

เวลาที่ละไมมาถึงพอดีจึงได้ช่วยเช็ดเนื้อเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้พลอยชมพู และอยู่ดูอาการของเ

บรณพีย์ เพราะเธอถามอะไรพลอยชมพูไปก็ไม่ได้คำตอบอะไรกลับมา มีเพียงแค่เสียง

เลยไปอาบน้ำที่ลำธารกันน่ะครับ พลอยเค้าน

างนั้นป้าไม่อยากจะคิดเลย แล้วจะให้ป้

รครับ ผมด

้นป้าไม่รบก

ห้นะครับ” ลุงเพิ่มเอ่ยเสริมเมื่

ให้ใครมายุ่มย่ามที่นี่นัก เพราะกลัวว่าพลอยชมพูจะมีคนช่วยเหลือแทนไม้แทนมือ

ธอยกมือปาดน้ำตาลวกๆ มองชายหนุ่มที่ก

อ่ยถามไม่ค่อยเป็นคำเท่าไหร่นักแต่รณพีย์ก็ได

่เป็น พ่อคุณไม่เคยสอนการเอาต

ช่ประเด็น ฉันถามว่าคุณจงใจทำให้ฉันจมน้ำใช่หรือเปล่า” ครั้งนี้พลอยชมพูเ

อย ถ้าผมจะทำให้คุณตา

ขาถามเพื่อต้องการประชด คิดว่าสาวเจ้าจะคิดได้เสียอีกว่าเขาไม่ได้ตั้งใจ

องเธอร้อนผ่าวมีน้ำตาเริ่มเอ่อคลอและเริ่มไหลทะลั

ากให้ฉันตายก็อย่าทำแบบนี้อีก ฮือๆๆๆ ฉันจมน้ำพร้อมกับ

่สบายใจในสิ่งที่หญิงสาวพรั่งพรูออกมาเหมือนกัน เพราะเขาเองก็เสียน้องสาวไปจากอุบัต

ณไม่เป็นฉันไม่รู้อะไรหรอก” พลอยชมพูเอ่

กที่จะเข้าไปกอดปลอบเธอเอาไว้ นานเท่าไร่นับเวลาไม่ได้ กว่า

ก่อนจะนั่งมองเธออยู่ครู่หนึ่ง เมื่อหัวใจเริ่มมีค