ทางผ่านจอมเถื่อน

ฮ

ยอะผิดปกติ ขนมที่เพิ่งอบใหม่ๆ ก็หมดแล้ว และตอนนี้ก็ได้เวลาปิดร้านแล้ว เธอจึงบอกเด็กไปแขวนป้ายหน้าร้านว่าป

มนิ่มพร้อมโน้มลงไปจุ๊บแก้มนวลของลูกชาย ก่อนจะมองกิร

มองไปยังประตูหน้าร้านเมื่อได้ยินเสียงถูกผลักเปิดเข้ามา ทั้งๆ ที่เด็กก็แขวนป้ายไว้แ

ๆ เข้าไปหากุลธิดา เขามาถึงตั้งนานแล้ว แต่เห็น

ณมา

ึ

่งที่โซฟาที่มีไว้ให้ล

ธอถามย้ำอีกครั้งพร้อมเ

ร้านได้ยินเสียงอยู่หน้า

อเถอะ พี่จัดการเอง” กุลธิดาหันไปตอบพนักงานของตัว

ื่อถามคำถามแรกเขาไม่

เขาต

อ ไม่มีทาง

เขาตอบกลับทันควันพร้อมลุกขึ้นยืนเต็มความสูงขยับเสื้อส

จะคิด ลูกขอ

กับเดินตรงไปยังหลังเคาน์เตอร์ ส

ย่าคิดจะแตะต

งผมไม่ได้โง่ที่จะไม่รู้ว่าเขาเป็นลูกใคร ไอ้ฝรั่งงั้นเหรอ หน้าไทยขนาดนี้ คุณยังไม่แต่งงาน ยังไม่มีใครและเด็ก

ะ คุณไม่มีสิทธิ์แล้ว” เธอคว้าแขนเ

แสยะยิ้มพร้อมกับแกะมือเธอออกจากแขนตั

้นมาแนบอกตัวเอง ช้อยมองลูกน้อยในอ้อมแขนด้วยสายตาอ่อนโยน ยิ่งมองยิ่งเอ็นดูและใจของเขาก็เต้นแรงพ

ขาพึมพำแล้วหั

ผมจะซื้อให้ใหม่” มันคือคำสั่งท

ะพาน้องแอลไปไหน

้งคุณทั้งลูก

าไม่มีอะไรเกี

ขึ้นมาทันที มือเล็กป้อมขยี้ตาตัวเองก่อนจะตื่นเต็มตา และเด็ก

่ทันทีเมื่อตื่นขึ้นไม่เจอหน้าแม่ เจอแต่ใครก

กุลธิดายื่นมือไ

อุ้มแบบนี้และแม่ก็เข้าใจลูก ส่วนคนเป็นพ่อนั้นร

้อยพร้อมกับมองไปทางหน้าแม่ของลูก กุลธิดาไม่กล

งตาแป๋วและมองหน้าแม่ที่ยืนอยู่ข

าให้ ช้อยไม่อยากส่ง แต่เห็นสีหน้าและท่าทางของลูกแล้วคง

ีเมื่อมาอยู่ในอ้อมกอดของแม่ ความตัวหนักขอ

อ

ยงผลักเปิดประตูร้านเข้ามา เธอหันไปทางผู้มาใหม่แล้วส

ดฟ

นให้กับสองแม่ลูกแล้วมองไปยังชายที่เจ

ะไรขึ้

รหรอกเดฟ”

ั้งๆ ที่ยืนอยู่ด้

นานหรอกนะ” เขาล้วงกระเป๋ากางเกงแล้วมองไ

จะไปกับคุณ เชิญค

ะไปกับผมตอนที่ผมยังพูดดีๆ หรือจะไปแบบอุ้มขึ้นรถตู้ คุณก็รู้จัก

ดขึ้นเมื่อไม่เข้าใจว่าตอนน

รั

ก๊าบ

ครับ เดี๋ยววันนี้แม่ทำ

ูน้อยยิ้มแป้

ามาจากคนเป็นแม่ เพราะตอนนี้สีหน้าของกุ

องช้อย ทำให้ช้อยไม่พอใจผลักเดฟออกก่อนจ

นที ไม่สนใจเสียงร้องไห้ของลูกน้อยและเสียงเรียกตามของก