icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
หย่าทวงแค้น

หย่าทวงแค้น

ผู้เขียน: จิรัฐติกาล
icon

บทที่ 0 บทนำ

จำนวนคำ:906    |    อัปเดตเมื่อ:23/09/2024

บส

ปรดที่ไม่ได้มาเยือนนานแล้ว กี่ปีแล้วนะ หกปีแล้วเห็นจะได้ ดวงตาที่เอ่อด้วย

ปวด และยากที่จะลืม หากเพียงก้าวเข้ามาในร

้นจะสุขหรือทุกข์ บรรยากาศการตกแต่งภายในร้าน ซึ่งประดับด้วยต้นไม้และดอกไม้แปล

นักศึกษาชั้นปีหนึ่งของมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดัง แม้จะเรียนกันคนละสาขา แต่มารู้จักกันได้เพราะอยู่หอ

ุดโปรดของพวกเธอ แสนดีกำลังยกมือโบกทักทาย

างมั่นคง หกปีผ่านมาแล้วก็จริง แต่เพื่อนรักของเธอคน

ไม่ทันนั่งลงเสียงกระดิ่

รัก!

้นมีเพียงแค่ คนเดียวก็คือ เอวา สาวสวยแซ่บ เพียง

่วง 6 ปีที่ผ่านมา สิ่งหนึ่ง ที่เหมือนกันส

ุดจบเช่นนี้ ชีวิตในครอบครัวมันไม่ง่ายดายอย่างที่คิดจริ

อนที่ทั้งสามคนจะแบ่งปันเรื

วผู้เต็มเปี่ยมไปด้วยความมั

่าวว่า อ่อนโยนและ บอบบางราวเจ้าหญิงน้อ

ูงยิ่งกว่าขุนเขา และไหวพริบดีเยี่ยมที่สุดใน

ริงทั้งหมด มีบางสิ่งปิดบังความเจ็บปวดครั้งนี้เอาไว้ ไม่ท

องตนเอง เพราะชีวิตคนเราไม่ได้หยุดนิ่งอย

สึกเช่นเคย แต่บัดนี้ก็ไม่สามารถทำได้อีกแล้ว เม

งจะมีแต่ความสุขมากกว่านี้ เธอก้าวขึ้นรถ จากนั้นก็ปิดประตู หยิบแว่นตาที่อยู

รังสิ

จดจำ จนแม้วันต

เปิดรับโบนัส

เปิด
หย่าทวงแค้น
หย่าทวงแค้น
“ความเจ็บช้ำกว่าการ "หย่า" ยังมีอะไรอีก นอกจากถูกคนที่รักหลอกไป "ฆ่า" ให้ตายทั้งเป็น **************** โง่แล้วยังทำเหมือนเดิม เขาเรียกว่าโง่ไร้สติ โง่แล้วกลายเป็นความแค้น เขาถึงเรียกว่าฉลาด มาดูกันว่าการกลับมาของเธอในครั้งนี้ จะทำให้เขาจดจำเธอในรูปแบบไหน ภรรยาที่ดี หรือ ภรรยาที่ตอบแทนอย่างสาสม!! ************************* รมินตามองไปยังรูปภาพแต่งงานบนฝาผนัง ภาพที่มีรอยยิ้มและ แววตาความรักนั้น เหตุใดวันนี้ถึงได้เศร้านักก็ไม่เข้าใจ เธอนั่งรอเขาราวครึ่งชั่วโมงก็ได้ยินเสียงรถที่ขับมาอย่างรวดเร็ว และเสียงเบรกกะทันหันทำให้เธอเดินไปที่หน้าต่างแล้วชะโงกมอง เมื่อเห็นว่าเป็นธาวินผู้เป็นสามีเธอก็รีบลงจากชั้นสอง "ทำไมขับรถเร็วขนาดนั้นคะ ถ้าเกิดอุบัติเหตุขึ้นมาจะทำยังไง" "นี่คุณแช่งผมให้ตายเหรอ" คิ้วรมินตาขมวด "ตาไม่ได้หมายความแบบนั้น แต่ตาเป็นห่วงคุณต่างหาก" "คุณห่วงชีวิตคุณเองจะดีกว่า ว่าคืนนี้คุณจะนอนไหน" แววตาคนเป็นภรรยาไม่แน่ใจว่าได้ยินผิดหรือเปล่า จึงถามเขาย้ำอีกครั้ง "คุณว่าอะไรนะคะ ตาไม่เข้าใจ" "โธ่เว้ย ทำไมถึงโง่ขนาดนี้ ผมกำลังขอหย่ากับคุณยังไงเล่า" ไม่พูดเปล่า อีกฝ่ายยังยกนิ้วขึ้นชี้หน้าผากเธอ จนเธอที่ตั้งสติไม่ได้เซถอยหลังจนล้มลง "รีบเซ็นใบหย่าแล้วออกไปจากบ้านของฉัน" "คุณหมายความว่ายังไง" "ก็หมายความว่าบ้านหลังนี้ หุ้นที่บริษัท โรงแรม ล้วนเป็นของผมหมดแล้ว ดังนั้นคุณก็หมดความหมาย รีบไสหัวไปซะ ก่อนที่ผมจะแจ้งข้อหาบุกรุกกับคุณ" "คุณ คุณทำกับตาแบบนี้ได้ยังไงกัน"”
1 บทที่ 0 บทนำ2 บทที่ 1 No.13 บทที่ 2 No.24 บทที่ 3 No.35 บทที่ 4 No.46 บทที่ 5 No.57 บทที่ 6 No.68 บทที่ 7 No.79 บทที่ 8 No.810 บทที่ 9 No.911 บทที่ 10 No.1012 บทที่ 11 No.1113 บทที่ 12 No.1214 บทที่ 13 No.1315 บทที่ 14 No.1416 บทที่ 15 No.1517 บทที่ 16 No.1618 บทที่ 17 No.1719 บทที่ 18 No.1820 บทที่ 19 No.1921 บทที่ 20 No.2022 บทที่ 21 No.2123 บทที่ 22 No.2224 บทที่ 23 No.2325 บทที่ 24 No.2426 บทที่ 25 No.2527 บทที่ 26 No.2628 บทที่ 27 No.2729 บทที่ 28 No.2830 บทที่ 29 No.2931 บทที่ 30 No.3032 บทที่ 31 No.3133 บทที่ 32 No.3234 บทที่ 33 No.3335 บทที่ 34 No.3436 บทที่ 35 No.3537 บทที่ 36 No.3638 บทที่ 37 No.37