้เกิดใหม่ครั้งนี้ไม่ขอมีผัวคนเดิม

ลูกชายคนเดียวของเจ้าของโรงแรมแชงกร

้งแกแล้วกลับไปเป็นคุณชายอย่าง

้วและกำลังจะแต่งงานกัน แ

แกเป็นเมียของเขา ถึงไม่ได้แต่งงานแต่จดทะเบียนสม

ที่ฉันช่วยเขาไว้ แต่ตอนนี้เขาจำได้แล้ว ว่าเขามีคนรักและรักกั

ที่คอยป้อน ค่ายาค่าผ่าตัดก็เป็นแกที่ทำงานหนักหาเงินมารักษามัน พอมันหายดีจำทุกอย่างได้ก็ทิ้งแกไป มันเลวยิ่งกว่าหมา ขนาดหมาไ

พูดก็ยิ่งโ

ันไปเป็นเ

ันก่อนแกก็พึ่งจะหยุดงานไป ฉ

น่น

อื

โทรหาฉันทันที เลิกงาน

ู้แ

ู่สักพักธนดลก็มา ทั้งสองเซ็นเอกสารหย่าร้า

๋ยวผม

ฉันมาเองได้ก

ก็ข้ามถนนไปแล้ว ร่างเล็กบอบบางค่อยๆเดินไปตามทางฟุตบาท เขารู้สึกวู

จะไปส่ง ฝน

าไม่ไป เราไม่ร

็นคนแปลกหน้าสำหรับเธอไปแล้ว ไม่รู้ทำไมใจถึงได้ไม่ยินยอม ยิ่งได้เห็นแว

่ยงกันมาสินะ เธอยิ้มขมขื่น รวบรวมแรงที่มีผลักเขาออก คงเพราะใช้แรงมากไป บวกกับเมื่อตอนเย็นกินข้าวไปหน่อยเดียว ตอนเช้าก็ท้องว่างไม่ได้กินอะไร เมื่อคืนก็ร้องไห้ทั้งคืนไม่ได้หลั

งเลือด เขาตาเบิกโพลง เมื่อกี้เขาเห็นเธออาเจียนออกมา แล้วกองเลือดที่เห็นนี่มันหมาย

ช้าๆตากฝน ปล่อยให้สายฝนชะล้างน้ำตาที่ไหลมาไม่ขาดสาย ทั้งที่บอกตัวเอ

ฮือ ฮื

แรงกว่าเดิม ฟ้าร้องคำรามแลบแปลบปลาบน่ากลัว ชาริสากุมท้

าจะลงจากรถทั้งที่ฝนตกแรง เขาจึงจอดรถอยู่ไม่ไกล มองดูเธอด้วยความเป็นห่วง พอ

่งอยู่ข้างๆ พอกวินนาเห็นเธอก็ปล

ำไมไม่บอกฉัน ยังเห็น

ยากให้แกเ

ังแบบนี้ คิดว่าฉันจะไม

เกิดแก่เจ็บตายเ

ือ ฮือ แกบอกฉันมา ว่าแกรู้มานานแล้

อ

กษาตัวเอง เป็นเพราะไ

นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย หมอบอกว่าเธอเป็นมะเร็งกะเพาะอาหาร ต้องรีบทำการรักษาก่อนจะลุกลามไปมากกว่านี้ เธอห่วงเขากลัวว่าถ้าเธอรักษาตัวแล้วใครจะคอยดูแล

ยไม่ยอมรักษา แล้วดูสิ่งที่แกทำสิมันคุ้มไ

ติก่อนฉันติดหนี้บุญคุณเ

อดี เธอจึงได้ถามหมอว่าเธ

คองอยู่ได้อีกเป็นปี แต่ถ้าปฏิเสธท

นไม่ต้องห่วงฉันจะช่วยแกเ

นบ้านไม้หลังคาสังกะสี ซึ่งเป็นเชื้อเพลิงอย่างดี บวกกับแดดร้อนระอุยิ่งทำให้เพลิงลุกโหมไวขึ้น รถดับเพลิงยากจะเข้าถึงเพราะเป็นซอยแคบและแออัด กว่าจะควบคุมเพลิงได้ก็มีคนตายหลายสิบ ส่วนเธอกับกวินนารอดชี

ิเสธในการ

มิ

ดีๆ ยังไม่ต้องให้

ดือนก็ต้องตายเหมือนกัน ฉันไม่มีอะไรต้องเป็

ฉันจะอยู่กับใคร ฮือ ฮือ รักษาเถอะนะฉันขอร้อ

ังมีศ

วกับเพื่อนไ

ลือเกิน ฉันไม่อยา

ลับตาลง