ลูกสิงโตของเฟย์

“"พี่ชอบเป็นเด็กดีของเธอนะ" "เฟย์หงุดหงิด.. ที่เห็นคนนั้น" เธอปิดปากขำเล็กน้อยก่อนฝังจมูกลงบนแก้มของฉัน ราวกับว่ามันจะช่วยให้เธอรอดพ้นข้อหาไปหาคนอื่นโดยที่ไม่รอฉันได้อย่างนั้นแหละ "แล้วจะทำยังไงให้รู้สึกดีขึ้นดี?" เธอว่า ปลายนิ้วเล่นผมของฉันที่หลังคออย่างออดอ้อน เจ้าของใบหน้าหวานขยับเข้ามาจุ๊บที่ริมฝีปากของฉันอีกครั้ง แต่ฉันก็ยังนิ่ง เป็นการบอกให้รู้ว่าฉันอารมณ์เสียจริงๆ ที่เห็นเธออยู่กับคนอื่น แต่ทว่าคำถามของเธอจุดประกายความปรารถนาในตัวฉัน และฉันรู้สึกว่าเอวของฉันกระชับขึ้นเล็กน้อย ฉันโน้มตัวเข้าไปใกล้ๆ ริมฝีปากของฉันแนบชิดใบหูของเธอ เสียงของฉันลดลงเหลือเพียงเสียงกระซิบแผ่วเบาที่เย้ายวน "พี่ต้องเริ่มต้นด้วยการจดจำว่าพี่เป็นของใคร" "ของเธอ" ... เสือต้องเจอสิงห์ มันถึงจะสมน้ำสมเนื้อ!”