icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เกิดใหม่คราวนี้ฮูหยินแสนดีเช่นข้า

บทที่ 2 แต่งอนุ

จำนวนคำ:3206    |    อัปเดตเมื่อ:14/11/2024

วันเข้าหอ แม้ว่านายท่านแห่งจวนตระกูลจางจะมิได้

กมายหลายคนก็จริง แต่จะหาใครมารู้ใจนางเพราะเป็นคนใหม่ก็ใช่ที่ เสิ่นลู่เหยาจึงได้นำสาวใช้จากตร

ะรับชาดอกไม้เพิ

เพราะวิ่นจือมีความจงรักภักดีต่อเจ้านายมาก นางซื่อสัตย์และคอยสอดส่องดูแลสิ่งที่บ

สียเถิด ข้าขอนั่งตรงนี้ให้สบายใจสักหนึ่งเค่อก็แล้วกัน” เสิ

ับสามีที่ตบแต่งมาครึ่งเดือน นางมิทราบได้ว่าเหตุใดเขาถึงห่างหาย หรือว่ารังเกียจเดียดฉันท์คนอย่างนาง เหมือนที่เขาเคยกล่าวเอาไว้ในตอนวันเข้าหอ ว่าสตรีที่จางฮุ

ใช่ที่พึงใจของ

ารเป็นฮูหยินของนางนัก แม้ยามราตรีจะเป็นช่วงที่สามีภรรยาจำต้องอย

สธ ข้ามีงานมากมายให้สะสาง เจ้าก็เห็นอยู่มิใช่หร

อนางนำโสมอุ่น ๆ มาให้

หนัก ดึกดื่นค่อนคืนก็หาได้ว่างเว้นจากการพักผ่อน” นางหยิบถ้ว

ก่ดำ มันเข้มข้นมาก และทำให้กำลั

่นนั้นรึ แค่นี้เจ้าก็เผยธาตุแท้ให

่ภรรยาที่เอาใจใส่สามีได้ถึงขนาดนี้ หากเป็นคนอื่

ข้าละเกลียดชังสตรีเช่นเจ้าจริง ๆ ถึงแม้จะเป็นภรรยาที่ข้าตบแต่งมาอย

่าทีซึ่งไม่เป็นมิตรของสามี นางส่ายหน้าเล็กน้อยแสดงถึงความไม่เข้าใจ ทำไ

ึงมิได้บอกกล่าว และข้าก็มิใช่คนร

้าที่เป็นสามีเช่นนั้นหรือ เจ้ามันสามหาวเก

หน้าเหมือนกับปีศาจ นางเริ่มมีน้ำตาค

าไม่คู่ควรกับข้าตั้งแต่แรกอยู่แล้ว! อ

ว่าชายตรงหน้ามิได้ชื่นชอบภรรยาเช่นนาง แต่คำพูดก่อ

้เห็นน้ำตาที่รินรดออกมาอาบแก้ม เสิ่นลู่เหยาเดินก้าวพ้นออกมาจากประตู และปิดมันด้วยใจท

นของตนเองบ้างสิ เสิ่นลู่เหยากลับมายังห้องของตัวเอง ก่อนที่จะร้องไห้อ

ไรเจ้าคะ กำลัง

็ปฏิเสธ “ข้าไม่เป็นอันใดหรอกวิ่นจือ เจ้าไปน

ม พรุ่งนี้นางจะต้องเข้มแข็ง และพยายามหาทางพ

งกัน จนกระทั่งมีข่าวลือหนาหู ว่าคุณชายแห่งตระกูลจ

างตัวเฉยชายิ่งนัก ครั้นเมื่อมีผู้คนไต่ถามว่านางยินยอมหรือไม่ ที่สามีไป

หยินนั้นมีมากมายมิใช่น้อย อีกทั้งหน้าที่การงาน และขนบธรรมเนียม ก็มิได้บังคับว่าสา

้นนางจึงเก็บความเสียใจไว้กับตัว และเชิดหน้าต่อไปเมื่อมีใครเอ่ยถา

นอยู่ในใจตั้งแต่ตอนแรกแล้ว ที่นา

้งแรกเลย เจ้าสาวคนที่สองของเขาก็สวยงามเช่นกัน นางมีนามว่า หวางหวินเฟย เป็

สักกี่ครั้ง ตระกูลหวางก็มักจะเป็นลูกค้าที่ดีเสมอ และยังซื้อผ้าชนิดใหม่ ๆ เข้าไปถวายในวังอยู่บ่อย ๆ ด้วยเหตุนี้เองที่

นไปแล้วเมื่อเดือนก่อน ชาวบ้านในเมืองก็มิได้นึก ว

ยึดเอาฤกษ์ดี ตามที่ซ

ิ่มงานมงคล เจ้าสาวคนใหม่แย้มยิ้มอยู่ในเกี้ยว แม้จะเป็นแค่อนุก็ตามที นางรู้สึกพึงพอใจในการแต่งงานคร

สาวถูกพาตัวเข้าไปในเข้าหอ สังเกตุได้ว่าจางฮุ่

ารดาของจางฮุ่ยเฉิน มิได้พอใจที่เขาตกแต่งอนุเข้ามาใหม่ แต่เป็นเพราะความเกรงอกเกรงใจของสามี เมื่อได้รับการฝากฝังลูกสาวเมื่อไม่กี่วันก่

่งริมสระนี้ให้เป็นห้องห

กเหมยกุ้ยฮวาครึ่งพื้นที่ เขาจึงเอ่ยถ

้จะตกแต่งเจ้าเป็นที่สองรองจากฮูหยินเซี่ยง แต่ข้

้น สำหรับเขามันคือความประทับใจ และตราตรึงใจ มากกว่า

ล้ว หากท่านพูดเช่นนี้ ฮูหยิ

ายังจำได้ถึงคำพูดคำจาของเสิ่นลู่เ

ิงสาวติดตามบิดามาซื้อผ้าที่ร้านเขาเป็นประจำ จนกระทั่งเขาพบเจอนางหลังจากแต่งกับเสิ่นลู

ื่องการแต่งงาน บัดนี้หวางหวินเฟยคงเป็นฮูหยินใหญ่ของจวน ส่ว

เมื่อเดือนก่อนข้าคิดอยู่เสมอว่าอยากให้เจ้ามาอยู่เคี

คลิ้มไปกับรอยยิ้มที่สดใสของนาง อนุของเขาช่างมีฟันที่ขาวราวไข่มุก และเรียงซี่กันเป็นระเบียบเรียบร้อย หญิงสาวช้อนตาข

ริมฝีปากบาง เมื่อเขา

้าเรื่องหนึ่ง เจ้าจะส

ไร้เดียงสาออกมา นางมองเขาด้วย

ือเจ้าคะ ข้ายินดีตอบท่านทุกอย่า

เองตั้งแต่เด็กหรือไม่ สิ่งท

ั้งปิ่นปักผม และหวีมุกซึ่งเป็

ายถึงส

นเหตุการณ์ในครั้งนั้นเลยสักนิด เขาเฝ้าตามหาคนที่เป็นเจ้าของมันมาตลอด หญิงสาวในเมืองนี้ต่างก็ปฏิเสธ ว่าตนเป็น

และได้ทิ้งหลักฐานสำคัญเอ

างหวินเฟย และอีกคนคือ เสิ่นลู่เหยา ส่วนเขาปักใจว่ามิใช่สมบัติของฮู

ด้เจ้าค่ะ และนำมาใช้ครั้

รือว่าเขาแต่งงานผิดคนอีกแล้ว แม้แ

คราวเดียวกัน แต่ไม่ทันแตะเนื้อต้องตัว จางฮุ่ยเฉินก็ออกไปแล้วทิ้งให้อนุหวินเฟยอยู่คนเดียวเพียงลำพัง แต

เปิดรับโบนัส

เปิด
เกิดใหม่คราวนี้ฮูหยินแสนดีเช่นข้า
เกิดใหม่คราวนี้ฮูหยินแสนดีเช่นข้า
“ลู่เหยาได้แต่งเป็นถึงฮูหยิน แต่กลับไม่ได้รับความรักจากสามี แถมยังทิ้งตัวเองและลูกไปถึงสามีปี จนทำให้นางต้องตายอย่างอนารถ ต้องทิ้งบุตรชายไว้เพียงลำพัง เมื่อฟื้นขึ้นมาใหม่ชีวิตนางก็ไม่พ้นที่จะสกุลจางอีกแถมยังต้องแต่งเข้าในฐานะอนุ งานนี้นางยอมกลับไปเพื่อบุตรชายเพียงคนเดียวที่ทิ้งเอาไว้ พร้อมกับเอาคืนทุกคนที่เคยทำร้ายนาง เกิดใหม่คราวนี้ฮูหยินแสนดีไม่มีอีกแล้ว ข้าจะกลายเป็นอนุที่ร้ายกาจ ************** จบดีค่ะ”
1 บทที่ 1 ข้าคือลู่เหยา2 บทที่ 2 แต่งอนุ3 บทที่ 3 ความคุ้นเคย4 บทที่ 4 ตั้งครรภ์5 บทที่ 5 คบชู้6 บทที่ 6 คลอดลูกเพียงลำพัง7 บทที่ 7 การรอคอยที่เนิ่นนาน8 บทที่ 8 เกิดใหม่เป็นอนุ9 บทที่ 9 แต่งเป็นอนุ10 บทที่ 10 อยากดูแล11 บทที่ 11 ข้าเกลียดท่าน12 บทที่ 12 เอาคืน13 บทที่ 13 ข้าจะเล่นงานเจ้า!14 บทที่ 14 หนอนไหม15 บทที่ 15 ความแค้นฝังใจ16 บทที่ 16 ทดสอบ17 บทที่ 17 เปิดโปง18 บทที่ 18 ความจริงที่ซ่อนไว้19 บทที่ 19 พบเจอบิดามารดา20 บทที่ 20 มีความสุข