เกิดใหม่คราวนี้ฮูหยินแสนดีเช่นข้า

นมื่น ตามความปรารถนาของชายหนุ่ม ทุกคนต่างคิดว่า

งที่มีดอกเหมยกุ้ยฮวากระจัดกระจายอยู่ในห้อง แ

กมาจากจวนฝั่งสวนดอกไม้ บ่าวในจวนที่อยู่ใกล้บอกนาง “นั่นคือฮูหยินเอกลู่เหยา” แม้ในใจจากจะ

างฮุ่ยเฉินออกมาพอดี นางมีสีหน้าแปลกใจแต

รื่องที่ข้าแต่งอนุหวางเข้าจวนเลย

ลมใจเมื่อได้พบเจอ นางหันห

ือเจ้าคะ หากท่านพี่ได้พบเจอรักแท้เช่นนี้ ข้าก็ดีใจด้วยเจ้าค่ะ ส่วนเรื่องหัวใจ ข้า

ลงไปนั้น หาได้สำคัญต่อชีวิตนาง ทุกอย่างคือหน้าท

ราะทั้งสองตระกูลบังคับ นับว่าข้าเลือกฮูหยินได้ถูกแล้ว ที่จะมาเป็นคนจัดการเรื่องทั้งหมดในจวน แต่มิต้องทำหน้าที่บนเตี

่เป็นเช่นนั้น เพราะเสิ่นลู่เหยาก็มิได้มิน้ำตาให้กับเรื่องเช่นนี้

าค่ะ หากท่านพี่มีธุระอันใด ก็

น พวกเขาถูกหมั้นหมายกันมานาน ตั้งแต่ครั้งวัยเยาว์ เขามิได้สนใจใ

ักด้วยเพราะเห็นพู่ห้อยที่ตัวเองถามมานาน เขาจึงขอให้บิดาสู่ขอ

ดามารดาไปไหนมาไหนด้วย แต่เมื่อเติบโตขึ้นมา กลับทำให้เสิ่นลู่เหยางดงามยิ่งกว่าผู้ใด หากจะเปรียบเทียบความงาม เสิ่นลู่เหยาง

คุณชายจาง บิดานางเสิ่นรุ่ยหนานก็มิได้พอใจนัก จึงออกอุบายให้

่ยมจวนของบิดามารดา เขาก็เอ

จางรับอนุเข้ามาใหม่ อีกทั้งยังตบแต่งกันเหมือนตอน

ด้ ถึงแม้จะมีฮูหยินแล้วก็ตามที เพราะการมีภรรยาของเหล่าบุรุษนั้น ถูกมองว่าเป็นการเสริมบารมี และเป็นมงคลแก่ตระกูล อย่างไรเสียภรรยาก็ต้องกำเนิดบุตรชายให้แก่ตระกูลอ

ือนการสาดน้ำออกจากเรือน ตามควา

กำเนิดบุตรชายด้วยแล้ว ก็อาจได้ขึ้นเป็นฮูหยินรอง ที่มีตำแหน่งและทรั

ห็นแล้วว่าทั้งสองรักใคร่กันดี ส่

วลือถึงคืนที่เร้าร้อนของสองคน แค่เขาเลือกที่จะร่วมหอ

ึงพยายามทำหน้าที่ฮูหยินให้ดีที่สุด หากนาง

ามสุขนางก็มิอาจขัดขวาง แม้ในยามท

นกระถางเดียวกัน จะเติบโตก็ต้องไปด้วยกัน ระบบรากก็จะกลายเป็นหนึ่งเดียวกัน หาก

มักใช้คำอุปมา แต่ทุกคนก็ล้วนเข้าใจ เพราะความเป็นตระกู

างก็ต้องดำเนินไปตามสิ่งที่ควรจะเป็น เจ้านั้นคือฮูหยินเอก คือภรรยาคนแรก เพราะฉะนั้นหากเจ้

ค่ะท่

ด หญิงสาวหลบตาลงต่ำ หากนางร้องไห้ได้ก็คงจะทำไปแล้ว บิดาและมารดาคาดหวังทายาทของตระกูลจา

ื้อผ้าไหมจากทางเราไปขาย มิเคยได้เดินทางออกไปยังเขตอื่น แคว้นใกล้เคียงก็มีผ้าที่สวยงามมากอยู่เช่นก

บเส้นทาง ข้ากลัวว่าเขาอาจจะมิได้อยากไปไหนด้วยซ้ำ ยิ่งตอนนี้สามีข้าแต่งอนุเข

แล้วกำลังคิดว่า เขานั้นหน้ามืดตามัว จนไม่เป็นทำงานทำ

ัง

นี้ได้เช่นไ

าไปกับการชื่นชมสตรี มีเวลาอีกเยอะนักที่จะร่วมเตียงกับอนุคนใ

ลงก่อนเถอะ” หวังซิวเม่ย ผู้เป็นมารดาเห็นสา

พ่อจะมิยอมให้บุตรเขยได้มีความสุขเกินหน้

ุตรสาวนั้นน่าเจ็บใจยิ่งกว่า เมื่อภรรยาเข้ามากระซิบว่า บุตรสาวยังมิเคยได้เข้าหอเลยสักครั้ง ทำให้เขาหนักใ

ากให้เจ้ากับสามี ได้ไปค้าขายด้วยกันในครั้งนี้ และพ่อก

ที่เขาคาดการณ์เอาไว้ ก็คงมีวิธีนี้แค่ทางเดีย

ดจะทำให้ควา

ยากลับคิดว่าไม่มีประโยชน์หาว่าใ

ะกูลเดิม นางก็นำจดหมายปิดผนึกมาให้สามีอ่าน เขาก็มิได้ว่ากล่า

ิต้องการที่จะไปด้วยกัน ข้าก็มิว่าอันใด แต่ในจดหมายนี้ บิดาของเจ้าบอกมาว่า ที่จริง

ดนเนื้องาน เพราะผ้าไหมที่ดี จะต้องมีผู้รู้ที่ดีเช่นกัน บางแคว้นมิได้ซื่อสัตย์กับนักค้าขายต่างถิ่นนัก จึงมักใช้ผ้าชนิดอื่นที่ใกล้

ือกเฟ้น ย่อมตกถึงมือทายาท เพราะฉะนั้นเมื่อข้ามีความสามารถด้านนี้ จึงจำเป็นอย

าใจแต่ปลายประโยคเหมือนประชดประชัน และเพราะ

กฮูหยินเองเลยหาข้ออ้างไปหาอนุ พอเจอหน้าอนุก็หาข้ออ้างมาทำงาน

วณจวนของฮูหยินเอก นางก็ให้สาวใช้วิ่

ด้จัดเตรียมให้เท่าวันเวลาที่เดินทางเจ้า

่ะ วิ่นจือ” นางตอบกลับไปเช่นนั้น แต่สาวใช้ก

าน เดินทางปลอดภัยนะเจ้าคะ น่าเสียดายที่บ่

่วยข้าจัดเตรียมสัมภาระขึ้นม้าตั้งแต่ปลายยามอิ๋นก

ำ ก่อนจะขอ

เข้าจวน เพราะไม่ว่าเรื่องอันใดวิ่นจือ ก็ทำแทนนางได้เมื่อยามตนเองท้อแท้ ยิ่งในวันที่สามีแต่งอนุเข้าม

านั้น นางกลัวจางฮุ่ยเฉิน รังแกในวันที่อ่อนแอเช่นนั้น เขามิปราณีนางอยู่แล้ว หากเขาจะหย่าจากน

ธ์ไมตรีกันมากว่าสามรุ่น คงต้องพังทลายลงเพรา

ชม เขาเข้าใจผิดไปเองว่าภรรยาของตนนั้นไร้กลิ่น ไร้ความรัก และเย็นชาดุจเจ้าหญิง

เรื่องความรักที่สุด แต่เ

ากแต่ใบหน้าบุรุษกลับกลายเป็นจางเป่าหยวนแทนที่จะเป็นพี่ชายเขา ทั้งสองยังคงพ

ของเขาถึงสามครั้งในคืนเดียว ส

หมดลงเลยหรืออย่างไรหวินเฟ

ใภ้เจ้า อ๊า ข้ามีคว

ากบ่น ชายหนุ่มทั้งกอดทั้งจูบนางเหมือนคนตะกละตะกราม แต่หวางหวินเฟยก็ชอบในร

ป็นนาง ครั้งนางก็ขอติดตามไปด้วย แต่จางฮุ่ยเฉินก็มิยอมให้ตามไป เพราะเ

ชิดกันสิไม่ว่า เห็นได้ชัดว่านางอิจฉาข้า จด

ิ่นลู่เหยา เป็นเพราะนางอย

อ่ยด้วยวาจาน้อยใจ ”อย่าลืมสิ

งฮุ่ยเฉินก็ไม่เคยแตะต้องนางสักคราทำให้นางต้องเห

ช่คนโง่เขลาเพียงนั้น อย่าทำใ

็สงบปากสงบคำมากขึ้นแล้วหันมาส

็จแล้ว พร้อมเดินทางกับรถม้าที่เป็นพาหนะ ไม่นาน

ุ่ยเฉินหลับไปยาวนาน แม้แต่เสิ่นลู่เหย

ผ้าไหมเนื้อดีมาจากแคว้นนี้เรียบร้อย เสิ่นลู่

นื้อผ้าแต่ละชนิด ทำให้นางดูมีความสุขมาก ภาพที่ยิ้มแย้มกับคู่ค้าตร

ขาแต่งนางเข้าจวน ทำให้ชายหนุ่มคิดว่า ดอกไม้งามจะบานเมื่ออยู่ถ

ู่เหยาข้ามินึกมาก่อนว่า

มเหลือเกิน หากเป็นเขาก็คงจะแยกเนื้อผ้าที่ดีกับเนื้อ

ด้ นางเป็นอัญมณีเม

ข้าก็ทำตามหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายจา

าเจ้าเย็นชาและยิ้มไม่เป็น” เสิ่นลู่เหยาไม่คิดว่าสามีจะเอ่ยคำนี้ออกมา นางรู้ส

ี่เขาทำงานนี้ได้สำเร็จในคราแรก จนตนเองมึนเมาใ

กหน่อย ที่ทำงานสำเ

าย จนทำให้หญิงสาวต้องให้เสี่ยวเอ้อในร

ได้มาว เสี่ยวเอ้อ!! เอ

้วเจ้าค่ะ ข้ามิใ

เช่นนี้นัก นางใช้ผ้าชุบน้ำใส่อ่างไม้มาเช็ดตัวให้สามี พลางก็คิดไปว่าตนเองมิเคยได้

วนที่หล่อเหลาครบองค์ประกอบเลยทีเดียว เป็นชายหนุ่มที่น่

ของชายหนุ่มเป็นครั้งที่สอง แต่ค

ตียงนุ่ม ก่อนจะลงมือไซ้ซอกคอนวลเนียน และจุมพิตนางอย่า

จที่จะโอบรัดกันและกัน จนไม่เหลือวินาทีแห่งคำถาม มีแต่ความร้อนแรงบนเตียงนอนต่างถิ่น ซึ่งทำหน้าที่รองรับอารมณ์พ

้าที่มอบน้ำวิสุทธิ์ ใ