เกิดใหม่เป็นจักรพรรดินีทรราชขอตายดีๆเถอะ

า P

มงกุฎ ก็ยังไม่วายได้ทำงานหามรุ

จางเฟิง” ถามคนที่ยืนข้างโต๊ะที่กำล

” ตอบห

ใช่ห้องทรงงานเสียหน่อ

จางเฟิงเผยสีหน้าจนใจให้เห็

อยากพักผ่อนก

่า จากร่างที่เหี่ยว

รอที่เตียงตอนพระองค์สรงน้

่ได้

งตำราเรียนรู้การปกครองมากมาย ผ่านไปหลายค

ด้ไหม ข้าง่วงมากเลย เจ้าไ

เหี่ยวทั้งกายใจ

หม่อมฉันได้สิบสี่ข้อ

ิ่งกว่าติวเตอร์กวดวิชา ลองได

อ่านๆ ข้า

นต

ี้เสร็จแล้ว” หันไปบอกบางคนท

” เข้าไปนั่

นี้ก็ฟุบหลับคาโต๊ะ เป็นแค่นางกำ

ันแบบนี้แล้ว รู้สึกว่าถึงเจอเรื

₪₪₪₪

รุ่ง

ตื่น แต่ทำไมฉันถึงมานอนบนเตียงได้ล่ะ

ะ จร

่แถวนี้ ไม่ใช่ว่า

าทีต

คำนับองค์จักรพรรดิน

่อบ้านจะอายุมากแล้ว ก้ม

หน้า

ุ

ไปนั่งคุกเข่

า ปัดกวาดจัดใหม่เสีย ข้าจะใ

ได้นะ

ก็มา พูดถึงห

ียงดังก้าวฉับๆ ฉันเลยโบ

า ไม่ไป

ห้องนอนนางกำนัลมิใช่อยู่

ยู่ห่างจากที่พักนางกำนัลเกือบ

่อื่นก็ไม่ได้อยู่กับพ

พูดว่า

นพวกนางในต่างเอาไปพูดต่อกันส

นไรเลย ใครจะ

่งบรรณาการแล้ว หม่อมฉันจะไม่ยอมให้ม

ต่ก็เท่สมกับเป็นคุณพี

รณาก

₪₪₪₪

น องค์ชายกับผู้ติดตามต่างไม่คิดว่าเรื่องที่จะลอยมาเข

ับอะไรเพิ่มหรือไ

ู้ติดตามที่น

าชายเมาสุราได้ที่สา

พรรดินีตอนนี้ก็กลับมาบ้านแล้วเช่นกั

างๆก็กลับไปแล้ว ข้าได้ข่าวว่า

างจากการหาความสำราญหรอกหรือ ได้กลับบ้านแถมยังได้เง

ยถามเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายมีสีหน้าอ่าน

่พักดีหรือไม่ เกรงว่าอยู่ต่อก

ขึ้นมา หารู้ไม่ว่าคนข้างๆเพิ่งร

อึ

่ขอรับ” ผู้ติดตามลนลาน คนป

นึ่งที่ยอมตัดสัมพันธ์กับคนทั้งใต้หล้า เพื่อแสดงความ

นมิอาจทนมองได้ แต่เห็นแก่จิตใจเสน่หาต่อเ

รั้งนี้ คุ้

₪₪₪₪

ุนนางชั้นสูงต่างมารวมตัวกันยืนริม

งรออยู่นานได้แ

่างมั่นคงเข้ามา นำโดยทูตจากต่า

ามาแ

ช่นนั้น อยากประกาศสงครามงั้นรึ” ขุนนางฝ่ายบุ๋

น้อม องค์จักรพรรดินีของ

!” คราวนี้เป็นเ

และแขกเมืองหูที่ห้ำหั่นใส่กันอย่างไม่เกรงใจ ทำเอาสตร

ดี” หญิงสาวได้แต่บ่นเบาๆแกมถอนหายใจ

ขุนนางพากันก้มหน้าหวาดกลัว มีเพียง

อาณัติของข้าดังนั้นของบรรณาการ ข้าย่อมมิปฏิเสธ พวกท่านเ

ี่ใครบางคนฉุนกึ

ทพูดเรื

..

งง ผู้ติดตามทางฝั่งเมือง

วาสนาจากบ้านเกิด ครานี้ ข้าเป็นหนึ่งในของบรรณา

นเสียงใคร รู้เพียงทุกคนในห้อ

มื่อเห็นใบหน้าหญิงสาวแสดงออกว่ากำลังเจอเรื่องไม

ตรีที่เกลีย

รักจนอยากจะเห็นสีหน้

₪₪₪₪

บริเวณโต๊ะน้ำชา องค์ชายหูต้ากำลังจิบชายามบ่ายอย่างอาร

าต่างพากันถามโน่นนี่ไม่หยุด กว่าจ

าเปลี่ยนแจกันเสร็จกำล

้า ม

คะอง

แต่นางเป็นเพียงนางกำนัลต่ำ

ดินีมีชายที่โ

ัยเพคะ หม่อ

ุ

กโยนไปตรงหน้า หญิงสาวหย

ส่งออกนอกวังไปหมดแล้วเพคะ กระทั่งคนที่ไม่ยอมตัดใจกลับ

ื่องเช

านไปดังโบราณว่าผู้คนมักยอมแพ้ต่อโชคชะตา จึงเหลือเพีย

ยใจ หึๆ งั้นให้นางแสดงละครต่อไปอีกหน่อย อย่างไรนางก็ไม่ได้

างแดนกำลังเอ่ยสิ่งใด นางก็ไม่เอ่ยอ

₪₪₪₪

ื่อ นี่มันตั

ามันแปลกๆ ทำไมจึงไม่มีรับสั่งให้เขาไ

นคิดขึ้น

อนางน

าแต่ถามตามทางว่าคนที่ตนกำลังนึกถึงอยู่ทางใด

วนแห่งหนึ่งในพระราชวัง เห็นเงาราง

อาดอกกุหลาบขาวใก

กุหลาบหอมไปตรงหน้าหญิงสาวที่

องค์ชา

สิ ข้าผ

ซักผ้า โรงครัว โรงช่าง และโรงทำงานของพวกสาวใช้อยู่

่านทางอย่างไรจึงมีดอกไม้ต

ชายเลื

ญิงสาวรับดอกไม้ไปวางบนโต๊ะ พลางจับมือเ

ข้าจะไปตามคน

วขมวดก็ชอบใจ ทว่าพอนางกำลังจะเดินอ