เกิดใหม่เป็นจักรพรรดินีทรราชขอตายดีๆเถอะ
นที่พึงใ
นี้ไม่ควรถามอะไร อีกทั้งก็ไม่อยู่ใ
องค์ชายหูต้าไม่เจ็บหรือ โปรดปล
้ารู้ว่าเจ้า
กรพรรดิ
แต่พอเขาหันไปดูก็ถึงกับหน้าถอดสี เหตุใดชาย
ง เจ้ามา
ากองค์จักรพรรดินีของพวกหม่อมฉันด้วยเ
ังไม่ก้มคำ
ห็นนางกำนัลที่มักอยู่ในกฎระเบี
์ชาย ท่านป
่อยมือแล้วส
ึกดำแห่งใด นานนัก มิไ
นแล้ว แต่หญิงสาวกลับรู้สึกได้ว่าคนตรงหน้าย
ายามาหน่อยเถิด องค์ชายห
ด้วยสีหน้าแปลกๆ ก่อนจะหัน
พคะ หม่อมฉันเป็นผู้น้อยจะหย
จ้า
ู้ทำไมจู่ๆองค์ชายก
นักโน้นเพคะ ขอองค์ชายตามหม่อมฉ
งั้นองค์ช
เห็นดำ
สัยว่าเวี่ยหมิงมองไม่ออกจริงหรือ ขนาดเขายังรู้ว่าสิ่
₪₪₪₪
ี้เขารู้แล้วว่าอีกฝ่ายว่าราชการช่วงเช้า เข้าตำหนักช่
เจอ วันนี้มา
หตุเพราะเขาเป็นองค์ชายจึงได้รับสิทธิพิเศษ พอเข้าไปก็เห็น
นั่งฝนหมึกนั
ี่ย
ายมาได้อย่างไร ไม่สิ
่อร่างเล็กจู่ๆก็ลุกพรวด เส้นผม
กกระต่ายจนหมึกปลายพู่กันกระเด็นเปื้อนแก้มใส เข
ิดแก้มเ
ทั้งอายทั้งตกใจ ทว่านั่นก็ไม่ได้ทำให้
กะพริบ นางกำนัลที่นั่งฝนหมึกข้างๆหญิงสาวจนถึงเมื่อครู
่ำเล็กน้อย แก้มที่เคยดำเพราะหมึกก
ะ” จางเฟิงเอ่ยอย่างนุ่มนวล เขายังคงเช็ดใบหน้าท
ากจะเข้าไปกระชากทั้งสองคนให้ออกห่างจากกัน แต่เขาก
าเห
งกายองค์ชายหูต้ามาตลอดก็ออกจากท
กแข็งต้อ
ังให้เขา ทว่าอาเหลียงก็ร
ะ เช่นนั้น ผู้ที่มีอำนาจอยู่ในมือจึงเป็น
วและมีป้ายสั่งการกองกำลังทหารเม
..
ารให้นางอย
บางทีอำนาจของพระองค์อาจจะยังไม่เป็
่ย ไม่ใช่เมืองหู เช่นนั้นหากนางจะต
จะปากแข็งแกล้งแ
ว่า กระดานหมากนี้เข
จะอยู่เฉยไม
₪₪₪₪
า P
!!! องค์จักรพรรดิ
ักเข้ามาสีหน้าตื่นตูมก็สงบลงเล็กน้อย ฉันหันไปมองจางเฟิงที่
ทองพ่
₪₪₪₪
” เวี่ยหมิงกับจางเฟิงเพิ่งตามขุนนางฝ่ายบุ๋นเข้ามาในท้
น” เก้าอี้เดี่ยวข้างๆ หูต
์ชายห
ตาโต ความมั่นใจก็พุ่งสูงจนไม่อาจ
สามารถตกลงเรื่องเหมืองทองในเมื
งของ
แน่นอนว่าขุดออกมาไม่หมดไม่สิ้น เมื่อข้าครองราชย์อ
เข้าใจว่าชายผู้
ากลั
ุดขำ พอหญิงสาวหั
สี่ห้าคนก็มาช่วยกันยกหีบออกไป
ไม่ชอบ
อย่างไรข้ารับน้ำใจองค์ชายแล้ว ทองพวกนี้องค์ชาย
โยนหน้ากากทิ้งเมื่อเห็นอีกฝ่ายกำลังจะเ
ทันจะได้
้านะ ข้าพิจารณาอย่างละเอียดแล้ว อง
เสียงหน
ือนมีไม้ใหญ่ต
หน้าไม่อยู่อีกต่อไป อย่างไรเขาก็เป็นองค์ชายที่
ออกไปอย่างสบายๆว่า “ท
ัวมีแต่คำว่าทำไมวนซ้ำๆ อาเหลียงต้องรีบปรี่วิ
ังไฟพร้อมแผดเผาทุกคน บัด
₪₪₪₪
า P
ณครูใจยักษ์ไม่ปล่อยให้ฉั
ุบๆบ่าตัวเองข้างหนึ
ป็นอะไ
้งวัน แถมต้องมานั่งเขียนสรุปตำรากับเจ
ะไม่ใช่ห้
นว่าไม่ปล่อยพระ
หมอนี่พูดทำไมมันฟังดูแปลกๆ และพอหันไป
หน้าหม่อมฉ
่ แถมมองมาด้วยสายตาแวววาวจน
่
เวี่ยหมิงแถมต้องมารู้
ไปนาทีแล
่องเขียนไม่ได้รั
ี่ไม่ต้องการปลุกหญิงสาวจากภวังค์ ค่อยๆช้อนตัวนุ่มนิ่มขึ้นมาแนบอกอย่างทะนุถนอม บรรจงวางลงบนเตี
ูเหมือนคืนนี้จะมีคนผู้หนึ่งมองผ่านเข
ของเจ้าก็เป็นเพียงคำลวง” ในความมืดดวงตาคู่หนึ่งถูกย้
₪₪₪₪